Pasquale D'Angelo (1896-1955) - Il porto

Pasquale D'Angelo (Nola, 3 aprile 1896 – Napoli, 1955) był ważnym włoskim malarzem i rzeźbiarzem pierwszej połowy XX wieku, wybitnym przedstawicielem sceny artystycznej Kampanii.
Biografia i przebieg artystyczny
Pochodzenie i przeprowadzka: Urodzony w Nola przy ulicy Anfiteatro Laterizio, przeniósł się jako młody do Neapolu, osiedlając się na wzgórzu Arenella.
Wykształcenie: Artysta przeważnie samouk, rozwinął głęboką predyspozycję zarówno do malarstwa, jak i rzeźby. Za swoich idealnych nauczycieli i źródeł inspiracji wybrał wielkie nazwiska neapolitańskiej tradycji artystycznej, a pierwszym wśród nich był Antonio Mancini.
Środowisko neapolitańskie: Żył i pracował w ścisłym kontakcie (i często w otwartych sporach artystycznych) z najbardziej znanymi malarzami neapolitańskimi swojego czasu, w tym Carlo Striccioli, Vincenzo Verdecchia, Giovanni Tizzano, Alberto Chiancone i Gennaro Torraca.
Najważniejsze wystawy
Debiut (1920): Zyskał rozgłos na wystawie prezentując trzy prace na Esposizione di Belle Arti di Napoli: Marietta, La preghiera i Studio di testa.
Kontynuacja w Neapolu: Od tego momentu systematycznie wystawiał się na najważniejszych wystawach i przeglądach sztuki neapolitańskiej aż do 1941 roku.
Quadriennale di Roma (1952): Uczyniło to jego dojrzałość artystyczną, biorąc udział w VI edycji prestiżowej Mostra Quadriennale d'Arte Nazionale w Rzymie.
Ingombro con cornice 42x50cm cca