Lucía Laurent - XL - Dama entre Tulipanes

Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym przeważnie autodidaktycznym, z dyplomem z Zarządzania Komunikacją Socialną Uniwersytetu w Hawanie.

Jej więź z obrazem zaczęła się na długo zanim zaczęła profesjonalnie malować. Fotografia była jej pierwszym terytorium twórczym: poprzez nią rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia, jak istotne stają się w jej obecnej malarskiej praktyce linia, sylwetka, uproszczenie form i czytelność graficzna.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo umożliwiło jej połączenie tych wcześniejszych doświadczeń i przemianowanie ich w intymny i rozpoznawalny wszechświat, budowany głównie techniką akrylu na płótnie.

Dzieło Lucíi Lauren krąży szczególnie wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z obecnością kota jako cichego towarzysza jej bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o zdarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem lub po prostu momentem kontemplacji.

Jej malarstwo wywodzi się z wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía eliminuje znaczną część informacji drugorzędnych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, a jednocześnie nasycone wrażliwością.

W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do stylów art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną wrażliwością — cieplejszą, bardziej codzienną i kobiecą.

Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i kremowe odcienie koegzystują z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniach błękitu, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.

Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim uniwersum. Nie pojawia się jako postać heroiczna ani dystansowana, lecz jako jednostka o spokojnej, eleganckiej i introspektywnej kobiecości. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.

Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Zamiast być jedynie dekoracyjnymi elementami, pełnią funkcję symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w przedstawienie uczucia.

Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohatnerki, pojawiają się na ich sukniach lub stapiają się z tłem, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.

W dziełach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, by zbudować obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski na sukni przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i skupiają całą scenę na geście przytulenia. Efekt wywołuje poczucie ochrony, intymności i ciszy.

W innych pracach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią niebieską, tworząc obraz wyrafinowany, nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnej konkretnej czynności; po prostu istnieje w swoim miejscu. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.

Lucía Lauren rozwija tak malarstwo pozornie proste, ale starannie zbudowane. Jej język nie zależy od przesadnego technicznego wirtuozyzmu, lecz od zdolności redukcji sceny do odnalezienia jej istotnej emocji.

Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja z zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malowidła posiadają szczególną atrakcyjność: na pierwszy rzut oka mogą być dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się nieustanna poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokojności.

W ponadczasowym pejzażu, w którym wiele obrazów przyciąga uwagę przesadą, Lucía Lauren idzie przeciwną drogą: upraszcza. A to właśnie w tej prostocie tkwi znaczna część osobowości jej twórczości.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Akryl na płótnie wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem FedEx do reszty świata.
Obraz będzie wysłany zwinięty i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, folią z powłoką bąbelkową i umieszczony w wytrzymej tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagane są trzy dni na proces pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze po upływie dziesięciu dni, zależnie od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane przy użyciu sztucznej inteligencji. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”


Ta urzekająca malowidła olejna na płótnie zgłębia współczesne sztuki figuratywne i ilustrację mody, wyróżniające się elegancką stylizacją i silnym kontrastem kolorów. Kompozycja przedstawia na planie srednim kobietę o ciepłej cerze i wydłużonych rysach, której spokojny spojrzenie i krwiste usta w otoczeniu czterech majestatycznych czerwonych tulipanów o skrupulatnym konturze wyrastają z długimi zielonymi łodygami. Ubiory postaci łączą tuniki z płynnymi wzorami graficznymi —które zawierają żółte plamy i odważny wzór w biało-czarną francę—, nadając tkaninowy dynamizm kontrastujący z głębokim granatowym tłem. Precyzja linii konturu, wyrafinowane użycie koloru płaskiego i staranne zintegrowanie elementów roślinnych i organicznych nadają dziełu charakter wyrafinowany, poetyczny i o dużej sile wizualnej.