Lucía Laurent - XL - Ritmo de Formas

Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, w praktyce głównie samouk, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.

Jej relacja z obrazem zaczęła się na długo przed profesjonalnym poświęceniem się malarstwu. Fotografia stanowiła jej pierwszy terytorium twórcze: dzięki niej wykształciła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia roli linii, sylwetki, upraszczania form i czytelności grafiki w jej obecnym malarstwie.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć dotychczasowe doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie techniką akrylu na płótnie.

Dzieło Lucíi Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o zdarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażoną ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.

Jej malarstwo opiera się na wyraźnej syntezie wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając tylko to, co uznaje za istotne. Bezzwłocznie czytelne obrazy cechują spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy, które niosą ze sobą wrażliwość.

W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane z własną wrażliwością, cieplejszą, codzienną i kobiecą.

Jednym z ciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czerniami, zieleniami niebieskawymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystą bielą. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.

Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego wszechświata. Nie jest przedstawiana jako postać heroiczna ani odległa, lecz z kobiecą subtelnością, elegancją i introspekcją. To figury o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale to glamour intymne i ciche.

Koty odgrywają tu szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal zlewają się, przemieniając kompozycję w reprezentację uczuć.

Kwiaty i roślinność pełnią podobną rolę. Otaczają bohatarki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, aż czasem zacierają granicę między postacią a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wspólną wrażliwość.

W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz kontrastem między czernią, bielą i czerwienią. Paski na sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym elementem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.

W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią niebieskawą, tworząc wyrafinowany obraz bez zimnego odcienia. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnienie w swoim miejscu. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi część uroku dzieła.

W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostsze, ale starannie konstruowane. Jej język nie polega na show-offie wirtuozerii technicznej, lecz na zdolności do zredukowania sceny do momentu odnalezienia jej istotnej emocji.

Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i emocjonalny. Pojawiają się w nim piękno codzienności, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malowidła posiadają szczególną cechę: mogą wydawać się dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tym pięknem kryje się stałe dążenie do harmonii, wrażliwości i spokoju.

W współczesnym pejzażu, w którym wiele obrazów ma na celu zwrócenie uwagi nadmiarem, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. A to właśnie w tej prostocie kryje się duża część charakteru jej dzieła.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akryl na płótnie najwyższej jakości.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem Fedex do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, włókniną powłóczką oraz umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło potrzebne są trzy dni na proces opakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Kawałek dotrze do odbiorcy w terminie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywity stan dzieła.”



Ta urzekająca praca w akrylu na płótnie zanurza się w styl figuracyjnego geometrycznego współczesnego malarstwa z wyraźnymi wpływami art déco i kubizmu syntetycznego. Kompozycja oscyluje wokół leżącej figury kobiety w ciepłych tonacjach i z falistymi liniami, której podniesiony ramię oprawia jej ekspresyjne i stylizowane oblicze. Płaszczyznę malarską organizują czyste czernie konturów, które dzielą przestrzeń na zrównoważone bloki chromatyczne: odcienie ziemiste na skórze, głębokie zielenie w ubraniu i roślinności, a także akcenty w jaskrawym żółcieniu i karminowej czerwieni na tle neutralnej architektury. Synteza form organicznych i elementów geometrycznych — takich jak górny półokrąg i kwiaty w wazonie po lewej stronie — nadaje dziełu wyrafinowany, harmonijny i o wielkiej sile wizualnej charakter.