Rino Fioretti (1919-1998) - Via San Leonardo a Firenze

Rino Fioretti (Florencja 1919 - 1998) - Via San Leonardo w Florencji.
Interesujący obraz olejny na kartonie malarza florentyńskiego Rino Fiorettiego (1919), przedstawiający sugestywny fragment Via San Leonardo, jednej z dawnych stromych ulic Florencji.
Dzieło ukazuje kompozycję o dużej równowadze, w której wijąca się droga, wyznaczona wysokimi tynkowymi murami, prowadza wzrok ku bujnej roślinności. Ciepłe odcienie drzew, głębokie zielenie i jasność powierzchni murów oddają cichą, skłębioną atmosferę tego charakterystycznego zakątka Florencji.
Rino Fioretti był uczniem Ottone Rosai, kluczowej postaci toskańskiego malarstwa XX wieku, od którego przyswoił sobie szczególną wrażliwość na przedstawienie krajobrazu i architektury miejskiej.
Podobnie jak w lekcji Rosai, także w malarstwie Fiorettiego drogi, mury i budynki stają się protagonistami kompozycji, poprzez uproszczenie form i szczególną uwagę położoną na relacje między bryłami, światłem a kolorem. W tym obrazie ten duchowy związek stylowy jest wyjątkowo widoczny: brak postaci ludzkich, esencjonalna geometria architektur i unosząca się atmosfera nadają widokowi intymny i kontemplacyjny charakter, który można odnieść do najlepszej florentyńskiej tradycji pejzażowej XX wieku.
Malarstwo jednak zachowuje własną wrażliwość chromatyczną, widoczną w miękkości pociągnięć pędzla i delikatnych przejściach tonów w roślinności.

Wymiary samego obrazu: 70 x 50 cm.

Obraz sprzedawany jest z oryginalną, epokową ramą (102 x 80 cm), która należy uznać za wyraz podarunku sprzedawcy.

Dzieło podpisane odręcznym podpisem w dolnym lewym rogu (zobacz zdjęcie).

Stan zachowania: bardzo dobry.

Wysyłka krajowa i międzynarodowa, z ubezpieczonym kurierem.

Rino Fioretti to florentyński malarz urodzony w 1919 roku. Jego twórczość malarska wyróżnia się krajobrazem racjonalnym, nawiązującym do toskańskiej tradycji malarskiej reprezentowanej przez jego mistrza Ottone Rosai.
Język artystyczny Rino Fiorettiego wpisuje się w tę toskańską szkołę pejzażu, która wywodzi się od Ottone Rosai i która formalnie rozpoznawalna jest w fazie „Powrotu do porządku”. Po eksperymentach historycznych awangard, nastąpił powrót do tradycyjnych wartości malarstwa. Także u Rino Fiorettiego, jak u Ottone Rosai, „powrót do porządku” oznacza przede wszystkim wywyższenie brył i mas. Dlatego pejzaż staje się esencjonalny, pozbawiony partykularyzmów, w kompozycji skoncentrowanej na tworzeniu gry równowagi form. Bo odniesienie tej interpretacji pejzażu to także Florentyński Czterechsetny wiek i to rozumiemy po harmonii kolorów, po subtelnym chromatyzmie, który charakteryzuje całą powierzchnię dzieła. Wzmacnianie wartości plastycznych i chromatycznych przekształca pejzaż w atmosferę zablokowaną, gdzie formy mają racjonalne zabarwienie geometryczne. To estetyka, która posiada odczucia odmienności, lecz pozostaje w granicach zjawiskowej rzeczywistości i dlatego może być zestawiana z kierunkiem malarskim nazywanym Realizmem Magicznym.
Większość twórczości Rino Fiorettiego poświęcona jest tematowi toskańskiego pejzażu. Protagonistą jego dzieł jest wieś i okolice z małymi domami rozrzuconymi po wsiach i miasteczkach.
W obrazach Fiorettiego panuje ogromna harmonia chromatyczna, pejzaż ukazany jest w zablokowanej atmosferze, gdzie drzewa i rzędy drzewostanu wydają się niemal reprodukowane seriami, w przedstawieniu równowagi brył geometrycznych.