Lucía Laurent - XL - Descanso Compartido






Ponad 10 lat doświadczenia w handlu sztuką; założył własną galerię.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142317
Doskonała ocena na Trustpilot.
Lucía Laurent - XL przedstawia Descanso Compartido, oryginalne dzieło z akrylu na płótnie w wielokolorze, 120 x 90 cm, ręcznie podpisane, powstałe po 2020 roku w Hiszpanii, sprzedawane bezpośrednio przez artystkę i w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren ( LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym w duchu autodidaktyzmu, absolwentką kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Hawany.
Jej relacja z obrazem zaczęła się znacznie wcześniej niż profesjonalne zajęcia malarskie. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, uproszczenia form i jasności graficznej widocznych w jej obecnym malarstwie.
Ostatecznie odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny uniwersum, zbudowany głównie techniką akryl na płótnie.
Dzieło Lucía Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania niezwykłych wydarzeń. Wręcz przeciwnie — artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta tuląca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyobrażony ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnego skrótu wizualnego. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże płaszczyzny koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, a jednocześnie pełne wrażliwości.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane z własną wrażliwością, bardziej ciepłą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej twórczości jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czerniami, zieleniami niebieskawymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast kolorystyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim uniwersum. Nie występuje jako heroiczna lub zdystansowana postać, lecz jako kobiecość spokojna, elegancka i introspektywna. To postacie o łagodnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale to intymne i ciche piękno.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Czymś więcej niż prostymi elementami dekoracyjnymi, pełnią rolę symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W obrazach, gdzie kobieta i zwierzę obejmują się, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, często zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W obrazach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukni przestają być jedynie wzorem, stając się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i skupiają całą scenę na geście uścisku. Rezultat przekazuje ochronę, intymność i milczenie.
W innych pracach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszek wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terracotta z sukni koresponduje z delikatnymi różami, beżem i zielononiebieskim, tworząc obraz wyrafinowany, nie chłód. Bohaterka nie podejmuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim miejscu. Dokładnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego wirtuozyjnego technicznego kunsztu, lecz od zdolności do redukowania sceny do znalezienia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo ma szczególnie atrakcyjną cechę: na pierwszy rzut oka może wydawać się dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. A właśnie w tej prostocie tkwi dużą część osobowości jej dzieła.
Obrazy sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Akryl na płótnie wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka zostanie zrealizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy FedEx do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową oraz umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło wymagane są trzy dni na proces pakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przedmiot dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Niniejsza partia zawiera wizualizacje wykonane sztuczną inteligencją. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować faktyczny stan dzieła.”
Ta fascynująca praca w technice akrylu na płótnie to stylizowana kompozycja figlarna o wyraźnym wpływie kubistycznym i Art Déco, skoncentrowana na porozumieniu i wspólnym odpoczynku dwóch kobiet. Scena wyróżnia się subtelną równowagą między formami organicznymi a ostrymi blokami koloru, gdzie kontury sylwetek się splatają w spokojnej intymności. Kontrast między tonami skóry (jeden blady, drugi ciepły ochrowy), wyraźnie czerwone usta i czarne włosy podkreślają elegancję twarzy w bezruchu. Dynamiczny wzór pasków w pionowych cięciach w czerni i bieli płynnie przechodzi przez ich sukienki, harmonijnie łącząc się z tłem z geometrycznych pasów w odcieniach intensywnej czerwieni i bordo, tworząc dzieło o dużej sile wzrokowej, rytmie i ciepłej emocjonalności.
Lucía Lauren ( LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym w duchu autodidaktyzmu, absolwentką kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Hawany.
Jej relacja z obrazem zaczęła się znacznie wcześniej niż profesjonalne zajęcia malarskie. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, uproszczenia form i jasności graficznej widocznych w jej obecnym malarstwie.
Ostatecznie odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny uniwersum, zbudowany głównie techniką akryl na płótnie.
Dzieło Lucía Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania niezwykłych wydarzeń. Wręcz przeciwnie — artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta tuląca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyobrażony ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnego skrótu wizualnego. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże płaszczyzny koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, a jednocześnie pełne wrażliwości.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane z własną wrażliwością, bardziej ciepłą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najbardziej interesujących aspektów jej twórczości jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czerniami, zieleniami niebieskawymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast kolorystyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim uniwersum. Nie występuje jako heroiczna lub zdystansowana postać, lecz jako kobiecość spokojna, elegancka i introspektywna. To postacie o łagodnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale to intymne i ciche piękno.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Czymś więcej niż prostymi elementami dekoracyjnymi, pełnią rolę symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W obrazach, gdzie kobieta i zwierzę obejmują się, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, często zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W obrazach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukni przestają być jedynie wzorem, stając się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i skupiają całą scenę na geście uścisku. Rezultat przekazuje ochronę, intymność i milczenie.
W innych pracach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszek wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terracotta z sukni koresponduje z delikatnymi różami, beżem i zielononiebieskim, tworząc obraz wyrafinowany, nie chłód. Bohaterka nie podejmuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim miejscu. Dokładnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego wirtuozyjnego technicznego kunsztu, lecz od zdolności do redukowania sceny do znalezienia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo ma szczególnie atrakcyjną cechę: na pierwszy rzut oka może wydawać się dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. A właśnie w tej prostocie tkwi dużą część osobowości jej dzieła.
Obrazy sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Akryl na płótnie wysokiej jakości.
Wymiar 90 x 120 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka zostanie zrealizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem firmy FedEx do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową oraz umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło wymagane są trzy dni na proces pakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przedmiot dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Niniejsza partia zawiera wizualizacje wykonane sztuczną inteligencją. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować faktyczny stan dzieła.”
Ta fascynująca praca w technice akrylu na płótnie to stylizowana kompozycja figlarna o wyraźnym wpływie kubistycznym i Art Déco, skoncentrowana na porozumieniu i wspólnym odpoczynku dwóch kobiet. Scena wyróżnia się subtelną równowagą między formami organicznymi a ostrymi blokami koloru, gdzie kontury sylwetek się splatają w spokojnej intymności. Kontrast między tonami skóry (jeden blady, drugi ciepły ochrowy), wyraźnie czerwone usta i czarne włosy podkreślają elegancję twarzy w bezruchu. Dynamiczny wzór pasków w pionowych cięciach w czerni i bieli płynnie przechodzi przez ich sukienki, harmonijnie łącząc się z tłem z geometrycznych pasów w odcieniach intensywnej czerwieni i bordo, tworząc dzieło o dużej sile wzrokowej, rytmie i ciepłej emocjonalności.
