Paulus Aegineta - Pauli Aeginetae Libri Septem - 1538

Solidna oprawa z pełnego pergaminu, sztywna. Etykieta z papieru z ręcznie pisanym tytułem przyklejona na grzbiecie. Na dolnym brzegu autor, imię napisane odręcznie starą ręką.

[22] w tym frontisp., 637, [5]

Najważniejszy zbiór medyczny ostatniego z wielkich lekarzy Bizancjum. Rozdziały o położnictwie i o zębach mają duże znaczenie. Badania nad dną moczanową, truciznami i leczeniami są autorytatywne. Paweł z Eginy, łacińsko Paulus Ægineta, był bizantyjskim lekarzem z VII wieku, urodzonym na wyspie Egina między 620 a 630 rokiem, zmarłym między 680 a 690 rokiem. Wspólnie z Oribasjuszem (IV wiek) i Ezjo z Amidy (VI wiek) jest ostatnim z trzech wielkich greckich lekarzy późnego antyku. Był najważniejszym lekarzem swoich czasów i zręcznym chirurgiem. Dzieło podsumowuje grecką myśl medyczną i tradycję galenistyczną, odgrywając fundamentalną rolę w przekazywaniu medycyny klasycznej lekarzom świata islamskiego i europejskiego. Dzieło podzielone jest na siedem ksiąg: I. Higiena i odżywianie; II. Różne rodzaje gorączek; III. Choroby klasyfikowane według lokalizacji, od głowy po stopy, w tym ginekologia i położnictwo; IV. Choroby zewnętrzne i pasożyty jelitowe; V. Ugryzienia, trucizny i toksyny; VI. Chirurgia (książka stała się klasykiem w dziedzinie); VII. Materia medica i kwestie miar i wag.

Piękna marka typograficzna na froncie tytułowym odrestaurowana, z tacconem papierowym. Podwójny ex-libris przyklejony do grzbietu. Góra wyblakła na górnym marginesie pierwszych 30 kart i ostatniej ćwierci tomu, co nigdy nie wpływa na tekst. Niektóre kartki brunatnieją. Mimo to egzemplarz w dobrym stanie, kompletny i użytkowy.

Bardzo rzadki.