Jules Boulez (1889 - 1960) - Colette

Malarz Jules Boulez (1889–1969) należał do trzeciej grupy Latemskiej Szkoły. Do tej grupy zaliczani są: Hubert Malfait, Albert Saverys, Jozef De Coene, Arthur Deleu, Albert Claeys, Victor Lorein, Achiel Van Sassenbroeck, Louis Pevernagie i Maurice Schelck.

Urodził się w Sint-Eloois-Vijve (W. Vl.) 6 maja 1889.
Studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Gandzie pod kierunkiem Jana Delvina i Georges’a Minne. Dwóch kolegów zostało jego dobrymi przyjaciółmi: Albert Saverijs i Albert Claeys. Uczył się także w Paryżu w szkole Luwru. W 1916 roku osiedlił się w Oudenaarde. Poza malarstwem był również znakomitym meblarzem modernistycznym. Wystawy jego prac były organizowane m.in. w Paryżu, Sztokholmie, Budapeszcie, Brukseli, Tel Awiwie, Rotterdamie, Dreznie oraz w kraju m.in. w Brukseli, Gandzie i Kortrijku.

Jules Boulez jest wymieniony w Lexicon van Westvlaamse beeldende kunstenaars I, BAS I oraz Twee eeuwen signaturen van Belgische kunstenaars. (Piron)

Obraz przedstawia młodą, nagą kobietę w jej sypialni.
Na odwrocie płótna zapisano obok wzmianki 1943 imię „Colette”. Która była Colette? Czy kiedykolwiek to poznamy?

Chociaż ekspresjonistyczne dzieło na pierwszy rzut oka jest ponure w kolorze, można odkryć bardzo interesujące (kolorystyczne) detale. Na lewej górze widzimy np. zasłonę o subtelnych odcieniach niebieskiego i fioletowego. Pod nią znajduje się umywalka z wyraźnym wodotryskiem, niemal złocisty. Nieco zaskakujący akcent to czerwone rumieńce na twarzy kobiety. Za nią stoi łóżko z metalowymi prętami, także tam jasne akcenty pościeli. Po lewej od łóżka stoi prosty fotel. Przedmiot, który regularnie pojawia się w jego dziełach. Sama kobieta ma piękną, mocną sylwetkę i pewny siebie wygląd. Prawdopodobnie była prostytutką.

Rama jest bardzo skromna i na szczęście na przestrzeni lat nie została wymieniona. Ponieważ Jules Boulez był także utalentowanym projektantem mebli, lista ta została z całą pewnością wykonana przez niego osobiście. Obraz na odwrocie opatrzono datą 1943, środek II wojny światowej. Co mogło wynikać z niedoboru właściwych gatunków drewna lub środków finansowych dla tej bardzo prostej, ale autentycznej ramy.