Lucía Laurent - XL - Elegancia Botánica

Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym w głównej mierze samodzielnym, absolwentką kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Hawany.

Jej kontakt z obrazem rozpoczął się na długo przed profesjonalnym zajęciem się malarstwem. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie postaci ludzkiej. Następnie przez kilka lat pogrążała się w świecie tatuażu, etapie, który stał się kluczowy dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, upraszczania form i jasności grafiki w jej współczesnym malarstwie.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie techniką akrylu na płótnie.

Dzieło Lucía Lauren obraca się przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z przewijającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza swoich bohaterek. To sceny, które rzadko mają na celu opowiadanie o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyobrażanym ogrodem lub samą chwilą kontemplacji.

Jej malarstwo opiera się na wyraźnej syntezie wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, aby zachować jedynie to, co uznaje za istotne. Serene twarze, duże płaszczyzny koloru, ostre kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.

W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, w połączeniu z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się odczytane przez przenikliwe, własne, cieplejsze, codzienne i kobiece spojrzenie.

Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i kremowe odcienie koexistują z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniu niebieskozielonym, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i prawie domowa; w innych kontrast koloru nabiera wyraźnie graficznej intensywności.

Kobieta zajmuje centralne miejsce w zasadniczo całym jej malarskim uniwersum. Nie pojawia się jako postać heroiczna ani odległa, lecz z spokojną, elegancką i introspektującą kobiecością. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale to intymny i milczący glamour.

Koty odgrywają szczególnie ciekawą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzyszeń, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, w których kobieta i zwierzę się przytulają, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w przedstawienie uczuć.

Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterek, pojawiają się na ich sukienkach lub integrują się w tłach aż czasem zacierają granicę między postacią a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.

W dziełach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz kontrastem między czernią, bielą a czerwienią. Pasy na sukni przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.

W innych pracach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżami i zielono-niebieskawymi tonami, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. Ta właśnie brak dramatyzmu stanowi istotną część uroku dzieła.

W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie polega na ostentacyjnym technicznym wirtuozerze, lecz na zdolności ograniczenia sceny aż do odnalezienia jej istotnej emocji.

Jej uniwersum jest kobiece, botaniczne, domowe i afektywne. Pojawia się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarskie prace mają szczególną cechę: mogą być dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą pięknem kryje się stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.

W dramaturgicznej scenerii, w której wiele obrazów próbuje przyciągać uwagę przesadą, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. A to właśnie w tej prostocie mieści się duża część osobowości jej dzieła.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akryl na wysokiej jakości płótnie.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka będzie realizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem FedEx do reszty świata.
Obraz będzie przewinięty i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczony w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu obrazu, na proces pakowania i dostawy do firmy wysyłkowej potrzeba trzy dni.
Przedmiot dotrze do odbiorcy w przeciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
"Ta partia zawiera wizualizacje wykonane za pomocą AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić faktyczny stan dzieła."



Ta akrylowa obraź na płótnie wpisuje się w figuratywną propozycję silnie inspirowaną ilustracją mody współczesną i Art Déco, przedstawiając dwie kobiece postacie o spokojnej, wyrafinowanej elegancji i stylizacji. Kompozycja wyróżnia się odważnym kontrastem między delikatnością stylizacji twarzy, charakteryzowanych przez bardzo jasną cerę i poważne spojrzenia błękitnych oczu, a dynamiczną wizualnie garderobą i tłem. Postać na pierwszym planie nosi pomarańczową szatę z jasnym wzorem w kropki, który harmonijnie kontrastuje z czarnym szerokim kapeluszem, podczas gdy druga postać nosi efektowne okrycie ozdobione skomplikowanym geometrycznym wzorem w zigzag o odcieniach żółtych, czarnych i białych. Ogromne elementy kwiatowe i zieleń w odcieniach ciemnoczerwonej pomarańczy i głębokiej zieleni otaczają scenę, nadając jej organiczną bogactwo, które równoważy geometryczne linie ubioru, uzupełnione czystym zastosowaniem malarstwa z wyraźnie zaznaczonymi konturami, podkreślając charakter graficzny, wyrafinowany i awangardowy tej sztuki.