VANTA - Veil XIV - NO RESERVE

Veil

Veil to seria obrazów badająca próg, w którym postać zaczyna się rozpływać w światło — portrety, w których twarz jest złamana niemal do niepoznania, rysy rozluźnione w ciche pole tonu, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie utrzymują wystarczającą formę, by sugerować obecność. Każde dzieło leży gdzieś między portretem a atmosferą, jakby siedzący był oglądany przez oddech na szkle lub utrzymywany w momencie tuż przed tym, jak pamięć wyostrzy się w wyraźny obraz.

Seria nawiązuje do zamazanych foto-obrazów Gerharda Richtera — zwłaszcza miękkość Betty i jego portretowej pracy — a także do cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosferycznych portretów Marlene Dumas, zamglitej intymności Michaëla Borremansa i rozproszonej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelma Hammershöi. W tle czuć także pewien udział wolnego, świetlnego video Portretów Billa Viole — wspólne zainteresowanie ludzką obecnością uchwyconą na granicy widoczności.

Veil rozwija preokupację, która przebiega przez moje wcześniejsze serie gradientu i światła — First Light, Aura, Lumen, Flare — gdzie kolor i promienność są tematem; tutaj ta sama miękka jasność zwrócona jest ku postaci, a twarz staje się innym rodzajem źródła światła.

Każde malowidło zaczyna się od fotografii. Obraz jest opracowywany cyfrowo, zakres kolorów stopniowo redukowany, aż zostanie tylko garstka tonów — uproszczona, prawie wektorowa wersja oryginału, w której figura zostaje zredukowana do małej mowy pola płaskich kolorów. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem. Jest projekowany na płótnie, pola ostrożnie naszkicowane, a każda część następnie wypełniana ręcznie farbą akrylową na bawełnie — bardzo cienkie, spowalniające szybkie schnięcie fluidy są dodawane, warstwowe przebiegi, które budują tony stopniowo. Gdy płaskie pola są na miejscu, powierzchnia jest dalej opracowywana: szczotkowana, miękka i rozmyta przez wiele cierpliwych, prawie przezroczystych warstw, dodatkowe przebiegi nanoszone aerografem tam, gdzie przejścia muszą stać się naprawdę bezwładne.
Rozmycie nie jest stosowane jako efekt, lecz jako coś, co zostało namalowane w swojej istocie — każdy miękki brzeg to wynik powolnego przerabiania, ciągnięcia form lekko wkoło i poza ostrość. Zabezpieczający werniks kończy każde dzieło, pogłębiając powierzchnię i pozwalając, by forma nieco bardziej się wycofała w nią.
Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może wślizgnąć się i wyślizgnąć z jasności, i o cichej przestrzeni między widzeniem kogoś a wyczuwaniem, że tam jest.

Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalne zapakowanie, zwinięte w tubie). Można je łatwo ponownie naciągnąć przez profesjonalistę lub samodzielnie; jest to również tańsze niż zwiększone koszty wysyłki przy wysyłce malowideł naciągniętych.

Wskazane wymiary odnoszą się do malowidła naciągniętego i zamocowanego na ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, aby umożliwić zamocowanie na ramie o grubości 2–4 cm).

Zastrzeżenie:
Zdjęcia z procesu dołączone do ogłoszenia pokazują studie i prace w trakcie, a także zbliżenia pokazujące strukturę płótna.