Treccani - Il libro della rivelazione - 2022





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143727
Doskonała ocena na Trustpilot.
Treccani jest autorem/ilustratorem Il libro della rivelazione, edycji limitowanej w języku łacińskim, bez podpisu, 40 stron, wymiary 30 x 28 cm, oprawa mieszana, wydano w 2022 roku.
Opis od sprzedawcy
Manuscript 14410 Księga Objawienia Treccani.
Lekkie uszkodzenie na zewnętrznym opakowaniu
France, ms. Lat. 14410, Apocalypsis cum figuris
Treść
Manuskript łaciński 14410 w Bibliothèque nationale de France zawiera tekst łaciński Objawienia, Księgi Objawienia, ostatniej z Nowego Testamentu.
Tożsamość autora, który przedstawia się czytelnikowi pod imieniem Jan, jest niejasna i prawdopodobnie nie można jej przypisać temu samemu autorowi Ewangelii, ze względu na różnice językowe i stylowe. Mimo to krytycy zgodnie skłaniają się ku przypuszczeniu, że tekst pochodzi z kręgów najbliższych naukom janowym.
Spisany w czasach panowania Domicjana (51–96 n.e.), około 95 n.e., na wyspie Patmos, gdzie autor przebywał na wygnaniu z powodu swojej wiary, ta księga jest jedyną z Nowego Testamentu, która należy do gatunku klasyfikowanego jako „apokaliptyczny”.
Tekst podzielony jest na dwie części: pierwsza to list skierowany do siedmiu wspólnot chrześcijańskich w Azji, druga zaś zawiera widzenia, alegorie i symbole, których złożone znaczenia były analizowane przez licznych egzegetów.
Celem tekstu janowego było pobudzenie nadziei na rychłe przyjście Chrystusa oraz wytrwania w świadectwie prawdzie chrześcijańskiej, a jednocześnie napominanie wiernych, zapowiadając nadejście Królestwa Bożego, które zapewni zbawienie sprawiedliwym, pozostawiając nieczystym „jezioro ognia i siarki".
Ozdoba: Manuskript zawiera 83 miniatury (2 brakuje), wszystkie w ramkach. Sprawują one górną połowę strony, dolna część zajęta jest przez łaciński tekst, mistrzowsko ilustrowany miniaturami. Autor pozostaje anonimowy. Obecne inicjały mają wątkowe filigrany alternująco czerwone i niebieskie.
Pochodzenie: Manuskript należał do Biblioteki Opactwa Saint-Victor, ważnego ośrodka intelektualnego i duchowego w Paryżu. Siedziba opactwa, po zlikwidowaniu zakonu w 1790 roku, została zburzona w 1811. Księga stała się następnie własnością Bibliothèque impériale, dziś Bibliothèque nationale de France.
Uszkodzona oprawa, co wynika ze zdjęć
Manuscript 14410 Księga Objawienia Treccani.
Lekkie uszkodzenie na zewnętrznym opakowaniu
France, ms. Lat. 14410, Apocalypsis cum figuris
Treść
Manuskript łaciński 14410 w Bibliothèque nationale de France zawiera tekst łaciński Objawienia, Księgi Objawienia, ostatniej z Nowego Testamentu.
Tożsamość autora, który przedstawia się czytelnikowi pod imieniem Jan, jest niejasna i prawdopodobnie nie można jej przypisać temu samemu autorowi Ewangelii, ze względu na różnice językowe i stylowe. Mimo to krytycy zgodnie skłaniają się ku przypuszczeniu, że tekst pochodzi z kręgów najbliższych naukom janowym.
Spisany w czasach panowania Domicjana (51–96 n.e.), około 95 n.e., na wyspie Patmos, gdzie autor przebywał na wygnaniu z powodu swojej wiary, ta księga jest jedyną z Nowego Testamentu, która należy do gatunku klasyfikowanego jako „apokaliptyczny”.
Tekst podzielony jest na dwie części: pierwsza to list skierowany do siedmiu wspólnot chrześcijańskich w Azji, druga zaś zawiera widzenia, alegorie i symbole, których złożone znaczenia były analizowane przez licznych egzegetów.
Celem tekstu janowego było pobudzenie nadziei na rychłe przyjście Chrystusa oraz wytrwania w świadectwie prawdzie chrześcijańskiej, a jednocześnie napominanie wiernych, zapowiadając nadejście Królestwa Bożego, które zapewni zbawienie sprawiedliwym, pozostawiając nieczystym „jezioro ognia i siarki".
Ozdoba: Manuskript zawiera 83 miniatury (2 brakuje), wszystkie w ramkach. Sprawują one górną połowę strony, dolna część zajęta jest przez łaciński tekst, mistrzowsko ilustrowany miniaturami. Autor pozostaje anonimowy. Obecne inicjały mają wątkowe filigrany alternująco czerwone i niebieskie.
Pochodzenie: Manuskript należał do Biblioteki Opactwa Saint-Victor, ważnego ośrodka intelektualnego i duchowego w Paryżu. Siedziba opactwa, po zlikwidowaniu zakonu w 1790 roku, została zburzona w 1811. Księga stała się następnie własnością Bibliothèque impériale, dziś Bibliothèque nationale de France.
Uszkodzona oprawa, co wynika ze zdjęć

