Lucía Laurent - XL - Paz de Algodón





€ 2 | ||
|---|---|---|
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142824
Doskonała ocena na Trustpilot.
Lucía Laurent - XL przedstawia Paz de Algodón, oryginalny obraz acrylic na płótnie, 120 x 90 cm, z Hiszpanii, powstały po 2020 roku, podpisany ręcznie, w doskonałym stanie, sprzedawany bezpośrednio przez artystkę.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym z przewagą samodzielności, absolwentkę dziennikarstwa społecznego na Uniwersytecie La Hoyrana.
Jej relacja z obrazem zaczęła się dużo wcześniej niż profesjonalnie zajęła się malarstwem. Fotografia stała się jej pierwszym kreatywnym terytorium: dzięki niej rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej sylwetki. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia, jak bardzo w jej obecnym malarstwie istotne stają się linia, sylwetka, uproszczenie form i jasność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć przeżycia z przeszłości i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, w dużej mierze tworzony farbą akrylową na płótnie.
Dzieło Lucíi Lauren obraca się szczególnie wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z przewijającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko dążą do opowiadania o wydarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyobrażony ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo wyrasta z wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie kształty budują obrazy od razu czytelne, lecz przepełnione wrażliwością.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do stylów art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tu zreinterpretowane w duchu własnej wrażliwości, cieplejszej, codziennej i kobiecej.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i kremowe odcienie żyją obok głębokich czerni, niebieskawej zieleni, intensywnych czerwieni i bardzo czystych bieli. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny przybiera wyraźnie graficzną intensywność.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim uniwersum. Nie przedstawia się jako postać heroiczna lub odległa, lecz z kobiecością spokojną, elegancką i introspekcyjną. To postacie o łagodnym spojrzeniu, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to intymny i milczący glamour.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie zlewają się, przemieniając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukienkach lub integrują się w tła, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. Tak więc kobieta, natura i świat zwierząt tworzą wspólną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby tworzyć obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Wynik przekazuje ochronę, intymność i milczenie.
W innych utworach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą nowoczesnemu projektowi. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielonkawą zielenią, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie brak dramatyzmu stanowi część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od pretensjonalnego wirtuozyjnego opanowania technicznego, lecz od zdolności do zredukowania sceny, aż znajdzie swoja esencję emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada szczególną cechę atrakcyjną: na pierwszy rzut oka może wydawać się dekoracyjne, lecz za tą urodą kryje się nieustanne poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren posługuje się przeciwną drogą: upraszcza. I to właśnie w tej prostocie tkwi duża część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acrílico sobre lienzo, profesjonalny płótno wysokiej jakości.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana przez Cia. United Parcel Service (UPS) dla Hiszpanii i Europy, a przez Cia. Fedex dla reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, nylonem bąbelkowym i umieszczone w odpornym tubusie.
Po opłaceniu dzieła, konieczne są trzy dni na proces pakowania i przekazanie firmie wysyłkowej.
Przesyłka dotrze po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan obrazu.”
Ta akrylowa farba na płótnie to realistyczne dzieło w stylu współczesnym i ilustracji nowoczesnej, które przekazuje głęboką atmosferę spokoju i czułości. Kompozycja, zdominowana przez zamknięcie kadru, przedstawia kobietę o delikatnych rysach i spokojnym wyrazie, z zamkniętymi oczami, delikatnie trzymającą dwubarwnego kota, podczas gdy nosi bukiet białych kwiatów o stylizowanych łodygach. Zastosowanie koloru opiera się na stonowanej i eleganckiej palecie skoncentrowanej na bieli i czerni — widoczne w pasiastym stroju i futrze kota —, ożywione ciepłymi odcieniami skóry, czerwonymi ustami i zielonkawymi odcieniami liści na tle neutralnym i głębokim. Technika wyróżnia się czystymi liniami, jednolitymi matowymi pociągnięciami i precyzyjnym konturowaniem, tworząc harmonijny kontrast pomiędzy geometrią pasów a organicznymi formami postaci ludzkiej, zwierzęcia i roślinności.
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym z przewagą samodzielności, absolwentkę dziennikarstwa społecznego na Uniwersytecie La Hoyrana.
Jej relacja z obrazem zaczęła się dużo wcześniej niż profesjonalnie zajęła się malarstwem. Fotografia stała się jej pierwszym kreatywnym terytorium: dzięki niej rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej sylwetki. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia, jak bardzo w jej obecnym malarstwie istotne stają się linia, sylwetka, uproszczenie form i jasność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć przeżycia z przeszłości i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, w dużej mierze tworzony farbą akrylową na płótnie.
Dzieło Lucíi Lauren obraca się szczególnie wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z przewijającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko dążą do opowiadania o wydarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyobrażony ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo wyrasta z wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Spokojne rysy twarzy, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie kształty budują obrazy od razu czytelne, lecz przepełnione wrażliwością.
W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżonymi do stylów art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tu zreinterpretowane w duchu własnej wrażliwości, cieplejszej, codziennej i kobiecej.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i kremowe odcienie żyją obok głębokich czerni, niebieskawej zieleni, intensywnych czerwieni i bardzo czystych bieli. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny przybiera wyraźnie graficzną intensywność.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim uniwersum. Nie przedstawia się jako postać heroiczna lub odległa, lecz z kobiecością spokojną, elegancką i introspekcyjną. To postacie o łagodnym spojrzeniu, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to intymny i milczący glamour.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie zlewają się, przemieniając kompozycję w reprezentację uczucia.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukienkach lub integrują się w tła, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. Tak więc kobieta, natura i świat zwierząt tworzą wspólną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę, aby tworzyć obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Wynik przekazuje ochronę, intymność i milczenie.
W innych utworach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą nowoczesnemu projektowi. Terrakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielonkawą zielenią, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie brak dramatyzmu stanowi część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od pretensjonalnego wirtuozyjnego opanowania technicznego, lecz od zdolności do zredukowania sceny, aż znajdzie swoja esencję emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada szczególną cechę atrakcyjną: na pierwszy rzut oka może wydawać się dekoracyjne, lecz za tą urodą kryje się nieustanne poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren posługuje się przeciwną drogą: upraszcza. I to właśnie w tej prostocie tkwi duża część osobowości jej dzieła.
Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acrílico sobre lienzo, profesjonalny płótno wysokiej jakości.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana przez Cia. United Parcel Service (UPS) dla Hiszpanii i Europy, a przez Cia. Fedex dla reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, nylonem bąbelkowym i umieszczone w odpornym tubusie.
Po opłaceniu dzieła, konieczne są trzy dni na proces pakowania i przekazanie firmie wysyłkowej.
Przesyłka dotrze po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan obrazu.”
Ta akrylowa farba na płótnie to realistyczne dzieło w stylu współczesnym i ilustracji nowoczesnej, które przekazuje głęboką atmosferę spokoju i czułości. Kompozycja, zdominowana przez zamknięcie kadru, przedstawia kobietę o delikatnych rysach i spokojnym wyrazie, z zamkniętymi oczami, delikatnie trzymającą dwubarwnego kota, podczas gdy nosi bukiet białych kwiatów o stylizowanych łodygach. Zastosowanie koloru opiera się na stonowanej i eleganckiej palecie skoncentrowanej na bieli i czerni — widoczne w pasiastym stroju i futrze kota —, ożywione ciepłymi odcieniami skóry, czerwonymi ustami i zielonkawymi odcieniami liści na tle neutralnym i głębokim. Technika wyróżnia się czystymi liniami, jednolitymi matowymi pociągnięciami i precyzyjnym konturowaniem, tworząc harmonijny kontrast pomiędzy geometrią pasów a organicznymi formami postaci ludzkiej, zwierzęcia i roślinności.

