École espagnole (XX) - Le Silence des objets





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143806
Doskonała ocena na Trustpilot.
Le Silence des objets to hiszpańska olejna malowidła z lat 1950–1960, sprzedawana z ramą.
Opis od sprzedawcy
Szkoła hiszpańska XX wieku – Bodegón z zieloną damajuana i jabłkiem – Olej na płótnie
Interesujący obraz olejny należący do hiszpańskiej szkoły XX wieku, przedstawiający martwą naturę o surowej i intymnej kompozycji, z udziałem dużej butli szklanej w zieleni, naczynia ze szkła, małego czarnego talerzyka i jabłka o intensywnych odcieniach czerwieni.
Dzieło wyróżnia się powściągliwością kompozycyjną, bogactwem odcieni barwnych oraz ekspresyjnym traktowaniem malarskim, które pozwala powiązać je z tradycją hiszpańskiego martwego natury oraz z kierunkami naturalistycznymi i postimpresjonistycznymi rozwijanymi w XX wieku.
Artysta ukazuje różne przedmioty na płaszczyźnie poziomej, frontem do tła o tonacji brązowej i szarawej, budując zrównoważoną kompozycję, w której światło odgrywa istotną rolę.
Obraz prezentuje cichą, zamkniętą w sobie atmosferę, charakteryzującą się brakiem elementów dodatkowych oraz szczególną uwagą poświęconą relacjom między objętością, substancją i kolorem.
Efekt to dzieło o wybitnej wrażliwości malarskiej, w którym przedstawienie codziennych obiektów zyskuje estetyczny wymiar wykraczający poza ich prostotę.
Opis i analiza artystyczna
Kompozycja scala kilka codziennych przedmiotów rozłożonych na stole, a głównym elementem konstrukcyjnym jest duża zielona butla ze szkła.
W pierwszym planie widnieją czarny kubek, naczynie ze szkła i jabłko o intensywnym czerwonym kolorze, które wprowadza główny akcent chromatyczny malowiska.
Paleta dominuje odcieniami głębokiej zieleni, brązów, szarości, ochry i barwami ziemistymi, z drobnymi kontrastami światła, które podkreślają wybrane powierzchnie.
Artysta używa widocznego, ekspresyjnego pociągnięcia pędzla, szczególnie zauważalnego w tle i w traktowaniu obiektów.
Butla ma objętościową konstrukcję dzięki nawarstwieniom zieleni, czerni i jasnych refleksów, podczas gdy pozostałe elementy wtapiają się w atmosferę słabego oświetlenia.
Jabłko, przedstawione za pomocą intensywnych czerwieni i fioletowych cieni, wnosi ciepły kontrapunkt w stosunku do dominujących ciemnych tonów.
Tło ukazane jest za pomocą szerokich pociągnięć i zmian chromatycznych, sugerując wnętrze bez precyzyjnego zdefiniowania.
Kompozycja przekazuje wrażenie równowagi, intymności i ciszy, cechujące ją i łączące z długą tradycją malarstwa hiszpańskiego.
Tradycja hiszpańskiej still life
Dzieło zalicza się stylistycznie do ważnej tradycji bodegónu hiszpańskiego, gatunku, który rozwinął się niezwykle od końca XVI wieku i w XVII wieku.
Malowidła hiszpańskie przywiązywały dużą wagę do przedstawiania codziennych przedmiotów, artykułów spożywczych, naczyń i elementów domowych, często organizowanych w surowe kompozycje i starannie opracowane oświetlenie.
Jednym z głównych przedstawicieli tej tradycji był Juan Sánchez Cotán (1560–1627), whose naturalistyczne martwe natury charakteryzowały się powściągliwością przedstawianych elementów, jasnością kompozycyjną i intensywną atmosferą kontemplacji.
Później artyści tacy jak Francisco de Zurbarán (1598–1664) rozwijali szczególnie wyraźną interpretację przedmiotów, przywiązując dużą wagę do ich materialnej obecności, do objętości i efektów światła.
W tych kompozycjach najprostsze przedmioty mogły zyskać znaczną intensywność wizualną poprzez izolację i starannie zorganizowane oświetlenie.
Obecna malowidło odzwierciedla część tej wrażliwości, zwłaszcza ze względu na surowość założenia i wagę nadaną obecnościom poszczególnych obiektów.
Jednakże jego wykonanie malarskie odpowiada współczesnej wrażliwości, cechującej się większą swobodą pociągnięcia pędzla i mniej zależnością od tradycyjnych procedur akademickich.
W XIX i XX wieku liczni hiszpańscy artyści przywracali martwą naturę jako gatunek szczególnie odpowiedni do badania relacji między formą, kolorem, objętością a substancją.
Obecne dzieło wpisuje się w tę artystyczną ciągłość, w której tradycja klasycznego bodegónu łączy się z językami malarskimi nowoczesności.
Wydźwięki postimpresjonistyczne i malarstwo nowoczesne
Z punktu widzenia stylu malarstwo wykazuje powinowactwo z nurtami postimpresjonistycznymi, które przekształciły sposób przedstawiania martwej natury pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku.
Postimpresjonizm oznaczał odnowienie procedur malarskich, nadając większe znaczenie strukturze kompozycji, autonomii koloru i budowie objętości poprzez relacje chromatyczne.
Jednym z kluczowych artystów w tej ewolucji był Paul Cézanne (1839–1906), którego produkcja martwych natur wywarła decydujący wpływ na malarstwo nowoczesne.
Cézanne rozwijał interpretację przedmiotów opartą na ich strukturze, objętości i relacji z przestrzenią, stopniowo odchodząc od ściśle akademickiej prezentacji.
W niniejszym dziele można rozpoznać pewne ogólne powiązania z tą wrażliwością, zwłaszcza pod względem organizacji objętości i relacji chromatycznych między różnymi obiektami.
Butla, kubek, naczynie ze szkła i jabłko są zbudowane za pomocą mas kolorów, które umożliwiają stworzenie solidnej i zrównoważonej kompozycji.
Widoczny pociągnięcie pędzla i uproszczenie niektórych detali wzmacniają ten modernistyczny kierunek.
Ponadto dzieło wykazuje pewne pokrewieństwa z ekspresjonizmem figuratywnym, szczególnie w traktowaniu tła i wykorzystaniu tonów ciemnych, które przyczyniają się do stworzenia emocjonalnej atmosfery.
Artysta nie dąży jedynie do odtworzenia materiałowych cech przedmiotów, lecz przekazania pewnego odczucia ciszy i kontemplacji.
Te wpływy pozwalają łączyć malarstwo z nurtami figuratywnymi rozwijanymi w XX wieku, w których tradycja naturalistyczna współistniała z większą swobodą techniczną i ekspresyjną.
Martwa natura w malarstwie hiszpańskim XX wieku
W XX wieku bodegón utrzymywał istotną obecność w hiszpańskim malarstwie, zarówno wśród artystów związanych z tradycją figuratywną, jak i tych, którzy brali udział w nurtach odnowy artystycznej.
Przedstawienie codziennych przedmiotów oferowało szerokie możliwości badań kompozycji, koloru, światła i substancji malarskiej.
Tacy artyści jak Francisco Bores, Pancho Cossío i Daniel Vázquez Díaz, różnymi językami, przyczynili się do odnowy hiszpańskiego malarstwa figuratywnego poprzez większą swobodę formalną i osobistą interpretację koloru.
Martwa natura stała się gatunkiem szczególnie odpowiednim do rozwijania tych badań.
W niektórych kompozycjach przedmioty są uproszczone i organizowane w struktury geometryczne; w innych materia malarska i atmosfera zyskują zasadniczy pierwszy plan.
Obecne dzieło zbliża się do tej drugiej wrażliwości, charakteryzującej się stonowaną reprezentacją przedmiotów i szczególną uwagę poświęconą ekspresyjnym właściwościom malarstwa.
Artysta używa prostej kompozycji, aby badać relacje między ciemnymi kolorami, refleksami szkła i drobnymi kontrastami świetlnymi.
Brak zbędnych ozdobnych elementów wzmacnia charakter introwertystyczny sceny.
Dzieło można odbierać jako nowoczesną interpretację hiszpańskiej tradycji bodegónu, w której surowość kompozycyjna współistnieje z luźniejszą i ekspresyjną pociągnięciem pędzla.
Kolor, światło i technika malarska
Jedną z głównych atrakcji malowidła jest traktowanie światła.
Artysta używa stonowanego oświetlenia, które podkreśla wybrane refleksy na szkle i drobne strefy jasności na przedmiotach.
Duża zielona butla stanowi główny objętość kompozycji, zbudowaną z połączenia głębokiej zieleni, czerni i odcieni szarości.
Naczynia w pierwszym planie mają ciemne tonacje, które przyczyniają się do wzmocnienia atmosfery kontemplacji.
Jabłko wprowadza szczególnie znaczący kontrast chromatyczny, dzięki intensywnym czerwieniom i małym obszarom światła, które wyróżniają się na tle całości.
Tło konstruowane jest za pomocą szerokich pociągnięć i nawarstwień brązów, szarości i ochry, tworząc powierzchnię o znacznej bogactwie materialnym.
Pociągnięcie pędzla jest wyraźnie widoczne i pomaga kształtować objętości bez dążenia do zbyt szczegółowego odwzorowania.
Kompozycja prezentuje zrównoważoną organizację, w której przedmioty rozmieszczone są na różnych wysokościach i kształtach.
Pionowość butli kontrastuje z zaokrąglonymi objętościami pozostałych elementów, tworząc kontrolowany rytm wizualny.
Efekt to malarstwo o wielkiej powściągliwości, w którym kolor, materia i oświetlenie stanowią podstawowe środki wyrazu.
Zainteresowanie artystyczne i kolekcjonerskie
Dzieło stanowi atrakcyjną interpretację martwej natury w ramach tradycji figuratywnej hiszpańskiego XX wieku.
Jego główny interes polega na surowości kompozycji, bogactwie niuansów chromatycznych i ekspresyjnym traktowaniu substancji malarskiej.
Obraz odzwierciedla wpływy klasycznego bodegónu hiszpańskiego oraz nurtów postimpresjonistycznych, łącząc tradycyjną strukturę z nowoczesnym sposobem realizacji.
Obecność codziennych przedmiotów, stonowane oświetlenie i głęboka paleta barw tworzą atmosferę dużej intymności.
Kompozycja wykazuje wrażliwość zbliżoną do pewnych trendów współczesnego realizmu i ekspresjonizmu figuratywnego, zwłaszcza ze względu na zainteresowanie obecnością materialną przedmiotów i ekspresyjnością pociągnięcia pędzla.
Jest to malarstwo szczególnie interesujące dla kolekcjonerów bodegónów hiszpańskich, malarstwa figuratywnego XX wieku, postimpresjonizmu, naturalizmu i sztuki nowoczesnej o intymistycznym charakterze.
Cechy dzieła
Autor: Nieokreślony.
Szkoła: Hiszpańska.
Epoka: XX wiek.
Technika: Olej na drewnie lub na płótnie.
Styl: Bodegón figuratywny o tradycji naturalistycznej, z wpływami postimpresjonistycznymi i ekspresjonistycznymi.
Gatunek: Martwa natura.
Temat: Bodegón z zieloną butlą, naczynia i jabłko.
Prezentacja: Oprawione.
Oprawa i stan zachowania
Obraz prezentuje się w drewnianej ramie o białym odcieniu, z rustykalnym wykończeniem i szeroką, klasyczną listwą.
Powierzchnia ramy nosi ślady zużycia i drobne oznaczenia, które nadają charakter dekoracyjny inspirowany tradycją.
Biała wykończeniowa rama kontrastuje z ciemną paletą obrazu i pomaga wyeksponować kompozycję.
Ramę proponuje się nabywcy jako prezent, bez wartości handlowej i nie stanowi części oceny ekonomicznej dzieła.
Zaleca się dokładne obejrzenie wszystkich fotografii, które stanowią część opisu, w celu oceny stanu zachowania i widocznych cech całości.
Wysyłka
Dzieło zostanie starannie i profesjonalnie opakowane, z użyciem materiałów ochronnych odpowiednich do jego cech.
Zostanie położony szczególny nacisk na ochronę powierzchni malarskiej i bezpieczeństwo całego zestawu podczas transportu.
Wysyłki do krajów spoza Unii Europejskiej mogą podlegać podatkom, cłom, opłatom importowym, kosztom odprawy i formalnościom celnym. Te ewentualne koszty będą ponoszone przez kupującego i nie są uwzględnione w cenie licytacji ani w kosztach wysyłki.
Podobnie, wysyłki do wysp, terytoriów insularnych lub obszarów uznawanych za odległe lub trudno dostępne przez firmy transportowe mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami. Wszelkie dopłaty naliczane przez firmę transportową z tego powodu muszą być uwzględnione przez kupującego.
Historie sprzedawców
Szkoła hiszpańska XX wieku – Bodegón z zieloną damajuana i jabłkiem – Olej na płótnie
Interesujący obraz olejny należący do hiszpańskiej szkoły XX wieku, przedstawiający martwą naturę o surowej i intymnej kompozycji, z udziałem dużej butli szklanej w zieleni, naczynia ze szkła, małego czarnego talerzyka i jabłka o intensywnych odcieniach czerwieni.
Dzieło wyróżnia się powściągliwością kompozycyjną, bogactwem odcieni barwnych oraz ekspresyjnym traktowaniem malarskim, które pozwala powiązać je z tradycją hiszpańskiego martwego natury oraz z kierunkami naturalistycznymi i postimpresjonistycznymi rozwijanymi w XX wieku.
Artysta ukazuje różne przedmioty na płaszczyźnie poziomej, frontem do tła o tonacji brązowej i szarawej, budując zrównoważoną kompozycję, w której światło odgrywa istotną rolę.
Obraz prezentuje cichą, zamkniętą w sobie atmosferę, charakteryzującą się brakiem elementów dodatkowych oraz szczególną uwagą poświęconą relacjom między objętością, substancją i kolorem.
Efekt to dzieło o wybitnej wrażliwości malarskiej, w którym przedstawienie codziennych obiektów zyskuje estetyczny wymiar wykraczający poza ich prostotę.
Opis i analiza artystyczna
Kompozycja scala kilka codziennych przedmiotów rozłożonych na stole, a głównym elementem konstrukcyjnym jest duża zielona butla ze szkła.
W pierwszym planie widnieją czarny kubek, naczynie ze szkła i jabłko o intensywnym czerwonym kolorze, które wprowadza główny akcent chromatyczny malowiska.
Paleta dominuje odcieniami głębokiej zieleni, brązów, szarości, ochry i barwami ziemistymi, z drobnymi kontrastami światła, które podkreślają wybrane powierzchnie.
Artysta używa widocznego, ekspresyjnego pociągnięcia pędzla, szczególnie zauważalnego w tle i w traktowaniu obiektów.
Butla ma objętościową konstrukcję dzięki nawarstwieniom zieleni, czerni i jasnych refleksów, podczas gdy pozostałe elementy wtapiają się w atmosferę słabego oświetlenia.
Jabłko, przedstawione za pomocą intensywnych czerwieni i fioletowych cieni, wnosi ciepły kontrapunkt w stosunku do dominujących ciemnych tonów.
Tło ukazane jest za pomocą szerokich pociągnięć i zmian chromatycznych, sugerując wnętrze bez precyzyjnego zdefiniowania.
Kompozycja przekazuje wrażenie równowagi, intymności i ciszy, cechujące ją i łączące z długą tradycją malarstwa hiszpańskiego.
Tradycja hiszpańskiej still life
Dzieło zalicza się stylistycznie do ważnej tradycji bodegónu hiszpańskiego, gatunku, który rozwinął się niezwykle od końca XVI wieku i w XVII wieku.
Malowidła hiszpańskie przywiązywały dużą wagę do przedstawiania codziennych przedmiotów, artykułów spożywczych, naczyń i elementów domowych, często organizowanych w surowe kompozycje i starannie opracowane oświetlenie.
Jednym z głównych przedstawicieli tej tradycji był Juan Sánchez Cotán (1560–1627), whose naturalistyczne martwe natury charakteryzowały się powściągliwością przedstawianych elementów, jasnością kompozycyjną i intensywną atmosferą kontemplacji.
Później artyści tacy jak Francisco de Zurbarán (1598–1664) rozwijali szczególnie wyraźną interpretację przedmiotów, przywiązując dużą wagę do ich materialnej obecności, do objętości i efektów światła.
W tych kompozycjach najprostsze przedmioty mogły zyskać znaczną intensywność wizualną poprzez izolację i starannie zorganizowane oświetlenie.
Obecna malowidło odzwierciedla część tej wrażliwości, zwłaszcza ze względu na surowość założenia i wagę nadaną obecnościom poszczególnych obiektów.
Jednakże jego wykonanie malarskie odpowiada współczesnej wrażliwości, cechującej się większą swobodą pociągnięcia pędzla i mniej zależnością od tradycyjnych procedur akademickich.
W XIX i XX wieku liczni hiszpańscy artyści przywracali martwą naturę jako gatunek szczególnie odpowiedni do badania relacji między formą, kolorem, objętością a substancją.
Obecne dzieło wpisuje się w tę artystyczną ciągłość, w której tradycja klasycznego bodegónu łączy się z językami malarskimi nowoczesności.
Wydźwięki postimpresjonistyczne i malarstwo nowoczesne
Z punktu widzenia stylu malarstwo wykazuje powinowactwo z nurtami postimpresjonistycznymi, które przekształciły sposób przedstawiania martwej natury pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku.
Postimpresjonizm oznaczał odnowienie procedur malarskich, nadając większe znaczenie strukturze kompozycji, autonomii koloru i budowie objętości poprzez relacje chromatyczne.
Jednym z kluczowych artystów w tej ewolucji był Paul Cézanne (1839–1906), którego produkcja martwych natur wywarła decydujący wpływ na malarstwo nowoczesne.
Cézanne rozwijał interpretację przedmiotów opartą na ich strukturze, objętości i relacji z przestrzenią, stopniowo odchodząc od ściśle akademickiej prezentacji.
W niniejszym dziele można rozpoznać pewne ogólne powiązania z tą wrażliwością, zwłaszcza pod względem organizacji objętości i relacji chromatycznych między różnymi obiektami.
Butla, kubek, naczynie ze szkła i jabłko są zbudowane za pomocą mas kolorów, które umożliwiają stworzenie solidnej i zrównoważonej kompozycji.
Widoczny pociągnięcie pędzla i uproszczenie niektórych detali wzmacniają ten modernistyczny kierunek.
Ponadto dzieło wykazuje pewne pokrewieństwa z ekspresjonizmem figuratywnym, szczególnie w traktowaniu tła i wykorzystaniu tonów ciemnych, które przyczyniają się do stworzenia emocjonalnej atmosfery.
Artysta nie dąży jedynie do odtworzenia materiałowych cech przedmiotów, lecz przekazania pewnego odczucia ciszy i kontemplacji.
Te wpływy pozwalają łączyć malarstwo z nurtami figuratywnymi rozwijanymi w XX wieku, w których tradycja naturalistyczna współistniała z większą swobodą techniczną i ekspresyjną.
Martwa natura w malarstwie hiszpańskim XX wieku
W XX wieku bodegón utrzymywał istotną obecność w hiszpańskim malarstwie, zarówno wśród artystów związanych z tradycją figuratywną, jak i tych, którzy brali udział w nurtach odnowy artystycznej.
Przedstawienie codziennych przedmiotów oferowało szerokie możliwości badań kompozycji, koloru, światła i substancji malarskiej.
Tacy artyści jak Francisco Bores, Pancho Cossío i Daniel Vázquez Díaz, różnymi językami, przyczynili się do odnowy hiszpańskiego malarstwa figuratywnego poprzez większą swobodę formalną i osobistą interpretację koloru.
Martwa natura stała się gatunkiem szczególnie odpowiednim do rozwijania tych badań.
W niektórych kompozycjach przedmioty są uproszczone i organizowane w struktury geometryczne; w innych materia malarska i atmosfera zyskują zasadniczy pierwszy plan.
Obecne dzieło zbliża się do tej drugiej wrażliwości, charakteryzującej się stonowaną reprezentacją przedmiotów i szczególną uwagę poświęconą ekspresyjnym właściwościom malarstwa.
Artysta używa prostej kompozycji, aby badać relacje między ciemnymi kolorami, refleksami szkła i drobnymi kontrastami świetlnymi.
Brak zbędnych ozdobnych elementów wzmacnia charakter introwertystyczny sceny.
Dzieło można odbierać jako nowoczesną interpretację hiszpańskiej tradycji bodegónu, w której surowość kompozycyjna współistnieje z luźniejszą i ekspresyjną pociągnięciem pędzla.
Kolor, światło i technika malarska
Jedną z głównych atrakcji malowidła jest traktowanie światła.
Artysta używa stonowanego oświetlenia, które podkreśla wybrane refleksy na szkle i drobne strefy jasności na przedmiotach.
Duża zielona butla stanowi główny objętość kompozycji, zbudowaną z połączenia głębokiej zieleni, czerni i odcieni szarości.
Naczynia w pierwszym planie mają ciemne tonacje, które przyczyniają się do wzmocnienia atmosfery kontemplacji.
Jabłko wprowadza szczególnie znaczący kontrast chromatyczny, dzięki intensywnym czerwieniom i małym obszarom światła, które wyróżniają się na tle całości.
Tło konstruowane jest za pomocą szerokich pociągnięć i nawarstwień brązów, szarości i ochry, tworząc powierzchnię o znacznej bogactwie materialnym.
Pociągnięcie pędzla jest wyraźnie widoczne i pomaga kształtować objętości bez dążenia do zbyt szczegółowego odwzorowania.
Kompozycja prezentuje zrównoważoną organizację, w której przedmioty rozmieszczone są na różnych wysokościach i kształtach.
Pionowość butli kontrastuje z zaokrąglonymi objętościami pozostałych elementów, tworząc kontrolowany rytm wizualny.
Efekt to malarstwo o wielkiej powściągliwości, w którym kolor, materia i oświetlenie stanowią podstawowe środki wyrazu.
Zainteresowanie artystyczne i kolekcjonerskie
Dzieło stanowi atrakcyjną interpretację martwej natury w ramach tradycji figuratywnej hiszpańskiego XX wieku.
Jego główny interes polega na surowości kompozycji, bogactwie niuansów chromatycznych i ekspresyjnym traktowaniu substancji malarskiej.
Obraz odzwierciedla wpływy klasycznego bodegónu hiszpańskiego oraz nurtów postimpresjonistycznych, łącząc tradycyjną strukturę z nowoczesnym sposobem realizacji.
Obecność codziennych przedmiotów, stonowane oświetlenie i głęboka paleta barw tworzą atmosferę dużej intymności.
Kompozycja wykazuje wrażliwość zbliżoną do pewnych trendów współczesnego realizmu i ekspresjonizmu figuratywnego, zwłaszcza ze względu na zainteresowanie obecnością materialną przedmiotów i ekspresyjnością pociągnięcia pędzla.
Jest to malarstwo szczególnie interesujące dla kolekcjonerów bodegónów hiszpańskich, malarstwa figuratywnego XX wieku, postimpresjonizmu, naturalizmu i sztuki nowoczesnej o intymistycznym charakterze.
Cechy dzieła
Autor: Nieokreślony.
Szkoła: Hiszpańska.
Epoka: XX wiek.
Technika: Olej na drewnie lub na płótnie.
Styl: Bodegón figuratywny o tradycji naturalistycznej, z wpływami postimpresjonistycznymi i ekspresjonistycznymi.
Gatunek: Martwa natura.
Temat: Bodegón z zieloną butlą, naczynia i jabłko.
Prezentacja: Oprawione.
Oprawa i stan zachowania
Obraz prezentuje się w drewnianej ramie o białym odcieniu, z rustykalnym wykończeniem i szeroką, klasyczną listwą.
Powierzchnia ramy nosi ślady zużycia i drobne oznaczenia, które nadają charakter dekoracyjny inspirowany tradycją.
Biała wykończeniowa rama kontrastuje z ciemną paletą obrazu i pomaga wyeksponować kompozycję.
Ramę proponuje się nabywcy jako prezent, bez wartości handlowej i nie stanowi części oceny ekonomicznej dzieła.
Zaleca się dokładne obejrzenie wszystkich fotografii, które stanowią część opisu, w celu oceny stanu zachowania i widocznych cech całości.
Wysyłka
Dzieło zostanie starannie i profesjonalnie opakowane, z użyciem materiałów ochronnych odpowiednich do jego cech.
Zostanie położony szczególny nacisk na ochronę powierzchni malarskiej i bezpieczeństwo całego zestawu podczas transportu.
Wysyłki do krajów spoza Unii Europejskiej mogą podlegać podatkom, cłom, opłatom importowym, kosztom odprawy i formalnościom celnym. Te ewentualne koszty będą ponoszone przez kupującego i nie są uwzględnione w cenie licytacji ani w kosztach wysyłki.
Podobnie, wysyłki do wysp, terytoriów insularnych lub obszarów uznawanych za odległe lub trudno dostępne przez firmy transportowe mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami. Wszelkie dopłaty naliczane przez firmę transportową z tego powodu muszą być uwzględnione przez kupującego.

