Szkoła hiszpańska (XX) - Trío de Manolas

INTERÉS DEL CONJUNTO
Troje prac łączą gust do wyraźnego i malowniczego przedstawienia kobiety andaluzyjskiej, choć ujęte z dwóch różnych perspektyw: francuski espagnolisme Belle Époque i tradycja costumbrista Sewilli.
Dwie Manoly o francuskim klimacie reprezentują kosmopolityczny smak Belle Époque do wizerunku hiszpańskiego, podczas gdy Manola ze szkoły sewillskiej przenosi ten imaginarium na scenę, gdzie postać kobieca jest zintegrowana z architekturą ornamentalną i towarzyszą jej atrybuty tradycyjnej kultury andaluzyjskiej.
Małe formaty, starannie wykonane miniatury oraz romboidalne, epoki ramy przyczyniają się do wizualnej spójności całości.

1.- Para Manolek do gabinetu. Espagnolisme francés. Portrety kobiece w miniaturze. Belle Époque. Paryż, ok. 1900–1908. Oleje na płótnie.

Elegancka para portretów kobiet w miniaturze wykonanych olejem na płótnie, datowanych na lata 1900–1908, w okresie pełnej Belle Époque, o przybliżonej dacie około 120 lat temu. Na odwrotach obu dzieł zachowały się oryginalne tylne płyty z rękopisami w atramencie. Wśród nich wydają się wyróżniać odniesienia do Paryża i daty 1900 oraz 1908, elementy wnoszące interesujący świadectwo historii materialnej i możliwego pochodzenia całości, choć ich odczyt nie jest całkowicie jasny.
Postacie odpowiadają archetypowi MANOLAS: zidealizowany wizerunek kobiety andaluzyjskiej, który zdobył niezwykłą popularność w paryskiej scenie artystycznej Belle Époque w zjawisku znanym jako espagnolisme. Zainspirowane romantycznym imaginarium Hiszpanii łączą tradycyjne elementy bogatej, andaluzyjskiej odzieży z wyrafinowaną i kosmopolitytną interpretacją, skierowaną do gustu europejskiej klienteli epoki.
Koncepcje ukazują dwa popiersia kobiet na tle ciemnym: jedna postać frontalna w trajektorii trzy czwarte, druga w profilu. Obie ukazują charakterystyczne elementy tradycyjnego stroju andaluzyjskiego, wyróżniając mantón de Manila i odpowiednio peineta oraz wachlarz.
Długie kolczyki, koszyczki do włosów, kwiaty zdobiące włosy związane w węzełek, delikatne fale wodne okalające twarz tworzą zestaw ikonograficzny ściśle powiązany z wyobrażeniem o Andaluzji szerzonym w europejskiej wyobraźni artystycznej pod koniec XIX i na początku XX wieku.
Zestaw zachowuje oryginalne drewniane ramy o eleganckim, romboidalnym formacie i bogatej, stopniowanej surówce, typ dekoracyjny charakterystyczny dla francuskiej produkcji z końca XIX i początku XX wieku, który podkreśla intymny i preciosowy charakter tych miniaturek.

Konserwacja ram i oryginalnych tyłów, wraz z rękopisami na odwrocie, stanowi dodatkową wartość całości, konserwując jej historyczną konfigurację i oferując cenny świadectwo materialnej drogi.

Wymiary
• Rama: 13,5 × 13,5 cm.
• Obszar widoczny malowidła: około 6 × 6 cm.

STAN ZACHOWANIA
Bardzo dobry stan zachowania dzieł o wieku około 120 lat. Dzieła w całości zachowały swoje oryginalne ramy i tylne płyty, w tym rękopisy na odwrocie.
• Obrazy wykazują lekki zużycie powierzchniowe i naturalne procesy starzenia wynikające z wieku.
• Ramy utrzymują solidną konstrukcję, oryginalną patynę i jedynie lekkie ślady użytkowania zgodnie z upływem czasu.
• Jedna z ramek nie posiada ruchomego pierścienia do zawieszania, co widać na zdjęciach. To element łatwy do wymiany, który nie wpływa na stabilność ani na prawidłową konserwację całości.

2. MANOLA W PATIO SEWILLIANOWYM
Szkoła sewillińska / José Rubio y Villegas
Koniec XIX wieku – pierwsze dziesięciolecia XX wieku
Olej na płytce

To dzieło jest autentycznym fragmentem historii hiszpańskiej malarstwa i ilustracji z XIX wieku podpisanym przez znaną rodzinę akademicką.
Dzieło ukazuje rozkwit malarstwa kostumbrystycznego Sewilli tworzonego w gabinecie końca XIX wieku, którego pochodzenie i wartość tkwią w przynależności do prestiżowej szkoły dekoracyjnej i wytwornego charakteru Sewilli epoki międzywiekowej.
Casa Rubio było ikonograficznym zakładem założonym w połowie XIX wieku w Sewilli, cieszącym się ogromnym uznaniem za tworzenie i sprzedaż starannie malowanych, wyjątkowych kostumbrystycznych wyrobów, związanych z wizerunkiem Sewilli.
José Rubio y Villegas to twórca tego dzieła szkoły sewillińskiej i był ściśle związany z produkcją artystycznych pamiątek luksusowych w Sewilli epoki.

Identyczność w rejestrach publicznych: W oficjalnych katalogach dóbr ruchomych Andaluzji (jak kartoteki Pałacu de las Dueñas) te małe, kostumbrystyczne elementy i oleje na tabliczkach (gabinetowe tabliczki i tamburynki) występują inwentaryzowane dosłownie pod rubryką: „Autor: Rubio – Sevilla”.

OPIS
Doskonałe gabinetowe dzieło wykonane olejem na tabliczce i podpisane „Rubio” z dopiskiem „Sevilla”: rubryka lokująca dzieło i autorstwo José Rubio de Villegas
Rubio był malarzem i litografem, kontynuując sukcesy swojego ojca i, podobnie jak on, studiował również w Akademii Sztuk Pięknych im. San Fernando, kontynuując tym samym utalentowaną rodzinę artystyczną i akademicką.
Obraz z mistrzowską miniaturą prezentuje scenę o charakterze malowniczym i ornamentalnym, w której bohaterka jest młodą Manolą półsiedzącą na parapecie wielkiego łuku, w którym się mieści, z gitarą hiszpańską trzymaną przed tułowiem. Gitara wyznacza diagonale przecinającą ciało, podczas gdy łuk otacza postać i czyni ją centralnym punktem sceny.
Młoda kobieta uosabia archetyp Manoli: suknia z obszyciami i podkreślonym falowaniem, twarz otoczona falującymi włosami, włosy związane z dołu i kwiat zdobiący włosy.
Postać wpisuje się w galerę w oparciu o inspiracje mudéjar, z wyraźnym charakterem ornamentalnym. Za nią otwiera się duży łuk lobulowy, przez który widać niebieskie niebo i masę roślinności. Po obu stronach widoczne są powierzchnie architektoniczne ozdobione motywami geometrycznymi i roślinnymi, podczas gdy zielony cokół przebiega w tle i dalej pod figurą.
Konstrukcja tworzy kontrast pomiędzy architekturą o charakterze geometrycznym i statycznym a linearną posadzką, naprzeciwko krzywizn postaci, fal mankietów, gitary, kwiatów oraz mantilla de Manila.
Paleta dominuje w odcieniach błękitów i szaro-zielonych, kości słoniowej i delikatnych odcieniach architektury. Wśród nich wyróżniają się czerwienie sukni i kwiatów, ochra mantoncillo i złote tony gitary oraz jasność mantilla de Manila spoczywająca na jednej z części.
Oświetlenie jest jasne i równe. Objętość postaci uzyskiwana jest dzięki miękkim gradacjom, podczas gdy elementy architektoniczne cechuje bardziej liniowa i dekoracyjna faktura.
Dzieło zachowało oryginalną ramę drewnianą o romboidalnym formacie z profilowaną, schodkowaną stroiną oraz ochronnym szkłem.

Wymiary
Z ramą: 23 cm x 23 cm
Obraz: 17 cm x 17 cm
Tło: 3 cm

Dzieło ma takie same gabinetowe dimen­sje jak inne prace autora.

AUTENTYCZNOŚĆ: Fizyczny podpis „Rubio / Sevilla”
DATOWANIE: Końcówka XIX wieku / pierwsze dziesięciolecia XX wieku

STAN ZACHOWANIA:
Doskonały stan ogólny. Warstwa malarska stabilna i zachowuje żywość kolorów. Rama zabytkowa posiada patynę naturalną właściwą wieku i zachowuje ochronne szkło

NOTES ADICIONALES:
** Fotografie stanowią część opisu.
** Wymiary i końcowa waga podane odpowiadają konfiguracji bezpiecznego pakowania, niezbędnego do zapewnienia właściwej ochrony trzech dzieł podczas transportu.