Lise Sarfati - Acta Est - 2000

W Acta Est fotograf Magnum Lise Sarfati dokumentuje ludzkie i architektoniczne ruiny postkomunistycznej Rosji z lat 90. XX wieku: świat rozpadających się budynków i opuszczonych fabryk, instytutów psychiatrycznych i zakładów karnych, gdzie mieszkańcami są zagubieni i uszkodzeni ludzie. Podobnie jak magisterska Winterreise Luca Delahaye’a (zob. Martin Parr i Gerry Badger, The Photobook, t. 2, s. 257), Acta Est to podróż w mroczne serce Rosji, miejsce zgnilizny, nędzy i nędzy. Zdjęcia Sarfati, głównie wykonywane w wnętrzach, ukazują kruszące się materialne pozostałości systemu politycznego, który miał przynosić utopijny ideał i jego wpływ na ludzi, którzy zamieszkują te miejsca rozpaczy. Wykonane głównie w zamkniętych wnętrzach, te klaustrofobiczne obrazy celowo mają na celu wywołanie wąskich horyzontów i niemożności ucieczki z przeznaczenia dla uwięnionych w nich osób. Te obrazy dawnych tajnych miast–przyszkolonych przez przymusową pracę i więźniów obozów koncentracyjnych są łączone z fotografiami innej wykluczonej podgrupy w rosyjskim społeczeństwie przechodzącej górę identyfikowaną płciowo, gdy łańcuchy opresyjnego społeczeństwa, w którym kiedyś żyli, pękają, co daje jedynie iskierkę nadziei w otherwise ponurym narracyjnym przekazie.

Książka nie jest ani reportażem podróżniczym, ani esejem fotorelacyjnym. Raczej Sarfati wykorzystuje opisy szczegółów rosyjskiego otoczenia, które ją fascynują, aby stworzyć dramat wizualny — osobisty teatr dysfunkcji i degradacji, przemian i piękna. Tytuł — dosłownie „to (żeńskie) skończyło się” od łacińskiego wyrażenia „Acta Est Fabula” oznaczającego „sztuka się skończyła” — sygnalizuje jej przekonanie, że twórczość nie powinna być odczytywana jako dziennikarstwo, lecz jako dzieło teatralnej wyobraźni.

Urodzona w Algierii w 1958 roku, Lise Sarfati zaczęła fotografować w wieku 15 lat. Po nauce języka rosyjskiego poświęciła się wyłącznie fotografii. Zdobyła kilka ważnych nagród, takich jak słynna Prix Niepce Centrum Nationale de la Photographie, Sarfati wystawiała się w Maison Européenne de la Photographie i The Photographers’ Gallery w Londynie, zanim dołączyła do Magnum w 1997 roku.

Stan:
To pierwsza twarda oprawa tego zdumiewającego fotoksiążki wydana przez Phaidon w 2000 roku (nie późniejszy reprint z 2007). Brak okładki z obwolutą. Niewielkie wgniecenie w górnym rogu okładki. Lekki wyblakły odcień na grzbiecie i na krawędzi tylnej okładki. Oryginalna nalepka z ceną na tylnej okładce. Poza tym w doskonałym stanie. Sztywne szycie. Proszę dokładnie obejrzeć zdjęcia z listingu.