Lucía Laurent - XL - Mona Lisa del café





€ 60 | ||
|---|---|---|
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142824
Doskonała ocena na Trustpilot.
Lucía Laurent - XL prezentuje oryginalne malarstwo akrylowe na płótnie Mona Lisa del café, 120 x 90 cm, ręcznie podpisane, pochodzenie Hiszpania, powstałe po 2020 roku, sprzedawane bezpośrednio przez artystkę, w doskonałym stanie, wielokolorowe.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym głównie samouczącą się, ukończyła studia z Komunikacji Społecznej na University of Havana.
Jej relacja z obrazem zaczęła się dużo wcześniej niż profesjonalne zajęcie się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy teren twórczy: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia, jakie nabierają w jej obecnym malarstwie linia, kontur, uproszczenie kształtów i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą farb akrylowych na płótnie.
Dzieła Lucía Lauren koncentrują się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko starają się opowiadać o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wymyślonym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo wywodzi się z wyraźnie zwięzłej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, zachowując jedynie to, co uważa za istotne. Spokojne twarze, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu zrozumiałe, a jednocześnie nasycone wrażliwością.
W jej języku słychać echa współczesnej ilustracji i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżającymi się do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się przemycone z własną wrażliwością: cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z ciekawszych aspektów jej twórczości jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, zieleniami niebieskawymi, intensywnymi czerwieniami i czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast kolorystyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego wszechświata. Nie przedstawia się jako postać heroiczna czy daleka, lecz z spokoju, elegancji i introspekcji kobiecości. To postaci o spokojnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje tu glamour, lecz to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają tu szczególnie interesującą rolę. Nie są jedynie elementami dekoracyjnymi, lecz symbolami towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W obrazach, w których kobieta i zwierzę się przytulają, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, przekształcając kompozycję w przedstawienie afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterek, pojawiają się na ich sukniach lub łączą się z tłem, czasem zacierając granicę między postacią a naturą. Dzięki temu kobieta, natura i świat zwierząt tworzą razem tę samą wrażliwość.
W takich pracach jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę barw, tworząc obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terrakota sukni współgra z delikatnymi różami, beige i zielono-niebieskimi odcieniami, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim miejscu. Właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od wywieszalnego wirtuozerstwa technicznego, lecz od zdolności do redukcji sceny do odnalezienia jej esencji emocjonalnej.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo ma cechę szczególnie atrakcyjną: na pierwszy rzut oka może być dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się nieustanne dążenie do harmonii, wrażliwości i spokoju.
W współczesnym krajobrazie, w którym wiele obrazów stara się przyciągać uwagę poprzez przesyt, Lucía Lauren wybiera odwrotną ścieżkę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie mieści się znacząca część osobowości jej twórczości.
Obrazy artystki Lucía Laurent wykonane w technice Acrylic on canvas wysokiej jakości.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem firmy FedEx na resztę świata.
Obraz zostanie wysłany zwinięty i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, bąbelkiem i umieszczony w wytrzymałym tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagane są trzy dni na proces pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywy stan dzieła.”
Ta akrylowa farba na płótnie jest portretem w stylu Art Déco i współczesnej ilustracji, który przywołuje ikoniczność Mona Lisy Leonarda da Vinci poprzez przemyślaną i nowoczesną stylizowaną reinterpretację. Postać kobieca, charakteryzująca się wydłużonym szyją, spokojnymi pociągnięciami i wyrafinowaną pozą, trzyma parujący kubek, jednocześnie obejmując czarnego kota o przenikliwym spojrzeniu, który spoczywa na jej kolanach. Kompozycja wyróżnia się dzięki użyciu złotych, zdefiniowanych konturów, które ograniczają duże bloki koloru w palecie zdominowanej przez odcienie koralowe, łososiowe, ciemnego czerni i zieleni ciemnozielonej. W tle formy geometryczne promieniste i stylizowane elementy roślinne dodają dynamizmu i struktury scenie, nadając jej niezwykle elegancką, wyrafinowaną i wysoce efektowną estetykę.
Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym głównie samouczącą się, ukończyła studia z Komunikacji Społecznej na University of Havana.
Jej relacja z obrazem zaczęła się dużo wcześniej niż profesjonalne zajęcie się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy teren twórczy: dzięki niej rozwinęła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia, jakie nabierają w jej obecnym malarstwie linia, kontur, uproszczenie kształtów i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie za pomocą farb akrylowych na płótnie.
Dzieła Lucía Lauren koncentrują się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko starają się opowiadać o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wymyślonym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.
Jej malarstwo wywodzi się z wyraźnie zwięzłej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, zachowując jedynie to, co uważa za istotne. Spokojne twarze, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu zrozumiałe, a jednocześnie nasycone wrażliwością.
W jej języku słychać echa współczesnej ilustracji i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami zbliżającymi się do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się przemycone z własną wrażliwością: cieplejszą, codzienną i kobiecą.
Jednym z ciekawszych aspektów jej twórczości jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, zieleniami niebieskawymi, intensywnymi czerwieniami i czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast kolorystyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centrum prawie całego jej malarskiego wszechświata. Nie przedstawia się jako postać heroiczna czy daleka, lecz z spokoju, elegancji i introspekcji kobiecości. To postaci o spokojnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje tu glamour, lecz to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają tu szczególnie interesującą rolę. Nie są jedynie elementami dekoracyjnymi, lecz symbolami towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W obrazach, w których kobieta i zwierzę się przytulają, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, przekształcając kompozycję w przedstawienie afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterek, pojawiają się na ich sukniach lub łączą się z tłem, czasem zacierając granicę między postacią a naturą. Dzięki temu kobieta, natura i świat zwierząt tworzą razem tę samą wrażliwość.
W takich pracach jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie ogranicza paletę barw, tworząc obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paski sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terrakota sukni współgra z delikatnymi różami, beige i zielono-niebieskimi odcieniami, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swoim miejscu. Właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od wywieszalnego wirtuozerstwa technicznego, lecz od zdolności do redukcji sceny do odnalezienia jej esencji emocjonalnej.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, opieka, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo ma cechę szczególnie atrakcyjną: na pierwszy rzut oka może być dekoracyjne, ale za tą urodą kryje się nieustanne dążenie do harmonii, wrażliwości i spokoju.
W współczesnym krajobrazie, w którym wiele obrazów stara się przyciągać uwagę poprzez przesyt, Lucía Lauren wybiera odwrotną ścieżkę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie mieści się znacząca część osobowości jej twórczości.
Obrazy artystki Lucía Laurent wykonane w technice Acrylic on canvas wysokiej jakości.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana będzie za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz za pośrednictwem firmy FedEx na resztę świata.
Obraz zostanie wysłany zwinięty i zabezpieczony kilkoma warstwami opakowania, bąbelkiem i umieszczony w wytrzymałym tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagane są trzy dni na proces pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w ciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywy stan dzieła.”
Ta akrylowa farba na płótnie jest portretem w stylu Art Déco i współczesnej ilustracji, który przywołuje ikoniczność Mona Lisy Leonarda da Vinci poprzez przemyślaną i nowoczesną stylizowaną reinterpretację. Postać kobieca, charakteryzująca się wydłużonym szyją, spokojnymi pociągnięciami i wyrafinowaną pozą, trzyma parujący kubek, jednocześnie obejmując czarnego kota o przenikliwym spojrzeniu, który spoczywa na jej kolanach. Kompozycja wyróżnia się dzięki użyciu złotych, zdefiniowanych konturów, które ograniczają duże bloki koloru w palecie zdominowanej przez odcienie koralowe, łososiowe, ciemnego czerni i zieleni ciemnozielonej. W tle formy geometryczne promieniste i stylizowane elementy roślinne dodają dynamizmu i struktury scenie, nadając jej niezwykle elegancką, wyrafinowaną i wysoce efektowną estetykę.

