Alfredo Grimaldi (1950) - Un balcone sul blu

Alfredo Grimaldi — «Un balcone sul blu»

Alfredo Grimaldi koncentruje wycinek wybrzeża pełen światła i koloru. Punkt obserwacyjny wydaje się być usytuowany na kwitnącym tarasie, obok jasnego budynku z otworem w archowym łuku. Róże różowe, kwiaty czerwone i zielone liście towarzyszą pierwszemu planowi i wspinają się wzdłuż architektury, tworząc naturalną ramę wprowadzającą na rozciągnięcie morza.
Morze, interpretowane poprzez intensywne błękity i rychłe turkusowe zmiany, przyjmuje małe białe żagle, które wyznaczają jego głębię. Na wybrzeżu budynki w kolorach kremowym, brzoskwiniowym i pomarańczowym gromadzą się wzdłuż brzegu i na stokach, aż spotykają profil górskiego tła. Kompozycja przeplata intymność przestrzeni bliskiej z szerokością panoramy, czyniąc taras idealnym miejscem do kontemplacji. Krótkie i żywe pociągnięcia ożywiają kwiaty i roślinność, podczas gdy bardziej rozpościerające się gesty sugerują otwarcie wody i nieba. Zrodzi się radosna scena śródziemnomorska, która potrafi w kompaktnych wymiarach zawrzeć wrażenie jasnego dnia spędzonego na morzu.