Neolit Flint Axe - 17 cm

Neolityczna siekiera z krzemienia

Kultura / okres: Epoka neolitu
Data / okres: ok. 2800–2400 p.n.e.
Materiał: krzemień
Wymiary: 17 mm
Stan: dobry

Wysyłka poza Unię Europejską nie jest możliwa. Ze względu na skomplikowane przepisy eksportowe dotyczące dóbr kultury, ten przedmiot nie może być wysyłany poza UE. Proszę upewnić się, że masz adres dostawy w obrębie Unii Europejskiej przed złożeniem oferty.

Informacje dotyczące pochodzenia:
Identyfikator rejestracji obiektu: 977

Obecny właściciel (S.N.J. S.) zakupił siekierę z krzemienia od H.T. w Emmen, Holandia.

Poprzedni właściciel, H.T. z Emmen, stwierdził, że obiekt był w jego kolekcji od lat 90.

Zgodnie z oświadczeniem poprzedniego właściciela, obiekt wcześniej znajdował się w prywatnej kolekcji w Holandii jeszcze przed rokiem 1990.

Żadne dalsze informacje dotyczące wcześniejszej historii własności obiektu nie były dostępne od poprzedniego właściciela.

Tło informacyjne:
Siekierki z krzemienia były jednym z charakterystycznych narzędzi stolarskich społeczności neolitu. Były mocowane do drewnianych lub porożnych uchwytów i mogły być używane do takich zadań, jak ścinanie i obróbka drewna, działania niezbędne do budowy domów, wytwarzania drewnianych narzędzi i przygotowywania terenu pod osadnictwo i rolnictwo.

Ten przykład został poddany intensywnemu kształtowaniu poprzez kontrolowane odłupywanie na obu powierzchniach, co nadało charakterystyczny wydłużony kształt siekiery. Wytwarzanie takich narzędzi wymagało starannego doboru odpowiedniego krzemienia i znacznej wiedzy z zakresu technik obróbki kamienia. Siekierki z krzemienia należą zatem do zorganizowanej i wysoko rozwiniętej tradycji technologicznej, która ewoluowała przez wiele pokoleń.

W okresie neolitu wysokiej jakości krzemień i gotowe siekiery mogły krążyć na znaczne odległości od swoich źródeł geologicznych i obszarów produkcji. Sieci wymiany łączyły społeczności na północ i północno-zachodnią Europę, a kamienne siekiery mogły mieć znaczenie wykraczające poza ich bezpośrednią funkcję praktyczną. Szczególnie starannie wytworzone egzemplarze mogły mieć również wartość społeczną lub symboliczną, chociaż nie da się ustalić takiej roli dla tego pojedynczego artefaktu bez udokumentowanego kontekstu archeologicznego.

Datowany na około 2800–2400 p.n.e., ten topór należy do późnego okresu neolitu, gdy społeczności rolnicze w dużej mierze polegały na obróbce drewna dla osadnictwa, rolnictwa i codziennego życia. Stanowi namacalny punkt odniesienia do prehistorycznego rzemiosła i praktycznych działań, które kształtowały krajobrazy i społeczności Europy ponad cztery tysiące lat temu.