Tacka - Marcel Goupy - Francja - Szkło emaliowane

Art deco coupe van Marcel Goupy

Wielką, szeroko wykończoną wazonoskopową komórkę wykonaną z przezroczystego szkła, której brzeg ozdobiony jest fryzem stylizowanych liści i owoców w polichromowanym emalie z złotymi akcentami.

Ta kufla ma 17 cm wysokości i średnicę 22 cm, znajduje się w znakomitym stanie z minimalnymi oznakami użytkowania. Zapisujemy wadę garnkową w fryzie (patrz zdjęcie). Kufla na dole podpisana M. Goupy.

Zdjęcia stanowią część opisu. Wysokiej jakości pakowanie, ubezpieczenie i wysyłka z numerem śledzenia do domu u klienta. Nie wysyłamy poza UE ani do (e)krajów objętych specjalnym statusem celno‑handlowym.
Marcel Goupy (Francja, 1886–1954), malarz, ceramik i dekorator szkła, kryształu oraz projektant.

Goupy mieszkał i pracował w Paryżu i miał własne atelier. Projektował dekoracje i zdobił zarówno porcelanę, jak i kryształ oraz szkło. Eksponował przez wiele lat na Salon d'Automne, a w 1929 roku na wystawie Contempora w Nowym Jorku.

W 1914 roku stworzył swoje pierwsze emaliowe prace na szkle. Jego dekoracje emalią na szkle były bardzo udane i cenione. W 1909 roku galeriant Georges Rouard, przy 34 Avenue de l’Opéra, otworzył galerię w starym domu À la Paix. Marcel Goupy został powiązany z Jules Mabut i razem tworzyli piękne prace. Galeria podpisała z nim kontrakt i z innymi artystami, takimi jak Jean Luce, Auguste Heiligenstein (Auguste Heiligenstein najpierw pracował jako asystent Marcela Goupy), Maurice Marinot, Henri Navarre, André Thuret, Georges Despret i François-Emile Décorchemont.

Całe życie Goupy pozostawał związany z galerią Rouard. Umieszczał tam również stałe wystawy. Po śmierci Georges’a Rouarda w 1929 roku, Marcel Goupy został artystycznym dyrektorem Galerii Rouard.

Jego twórczość obejmuje wiele stylizowanych roślin i kwiatów, ale malował także zwierzęta i ludzi, wszyscy w emalii. Projektował prawie malowidła emaliowe, które dopasowywały się do kształtu szkła. Rozwinął swoje techniki, także poddając szkło obróbce za pomocą kolorowych proszków i pracując w tonie na ton. Zawsze jego prace były harmonijne i zaskakujące. Brał udział we wszystkich ważnych manifestacjach swoich czasów, takich jak Exposition Internationale des Arts Décoratifs w 1925 roku; był także jednym z jurorów w sekcji szkło.

Jego prace cieszą się międzynarodową popularnością i znajdują się w wielu kolekcjach muzealnych, na przykład w Musée des Arts Décoratifs (MAD) w Paryżu.