SNR - Phonola 547 Miniature Reproduction Radio





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142460
Doskonała ocena na Trustpilot.
SNR Phonola 547 Miniature Reproduction, wysokość 10 cm, szerokość 8 cm, głębokość 9 cm, masa 0,2 kg, zasilanie w zestawie, w dobrym stanie i przetestowana i działająca.
Opis od sprzedawcy
Miniaturowe radio Phonola 547 zaprojektowana w 1939 roku przez Pier Giacomo i Livio Castiglioni oraz Luigi Caccia Dominioni dla Phonola, w pięknym czarnym kolorze. Reprodukcja słynnego modelu w kształcie telefonu z lat 30., będącego jednym z przykładów włoskiego designu przemysłowego. Testowana i działająca. Stan idealny.
Notizie storiche: Patent Guglielmo Marconiego z 1896 roku dotyczący systemu telegrafii bezprzewodowej (Wireless Telegraph) do transmisji impulsów dopasowanych do kodu Morse’a otworzył drogę do dalekosiężnych komunikacji radiowych. Transmisję dźwięku umożliwił później wynalazek lampy elektronowej (dioda próżniowa) autorstwa anglika Sir John Ambrose Fleming w 1904 roku. W 1906 przyszła kolej na Audion (triódę próżniową) autorstwa Amerykanina Lee De Forest. Wynalazek superheterodyny, opatentowany w 1918 roku przez Edwina H.Armstronga, lecz później przypisywany Lucienowi Levy’emu, umożliwił modulację częstotliwości. W latach ’20 i ’30 urządzenia zaczęły się szerzyć w domach. Były wykonywane bez oszczędności i z szczególną dbałością o elegancję aparatów: meble drewniane, zewnętrzne pokrętła sterujące, zewnętrzne lampy, antena w ramie i głośnik trąbkowy. Rozwój technologiczny doprowadził potem do lepszych obwodów i lamp, a co za tym idzie lepszego odbioru, głośników wewnętrznych magnetodynamicznych lub elektrodynamicznych, odbioru nie tylko w modulacji amplitudy, ale również w modulacji częstotliwości (1939). Pierwsze radia były produkowane głównie z drewna i stanowiły prawdziwe elementy wyposażenia wnętrz: meble, konsolki, upiększacze. W 1930 roku pojawił się nowy materiał, bakelit, zaczęto go używać w produkcji różnych wyrobów i około 1940 roku bakelit zaczął wypierać ebonit z obudów aparatów radiowych. To projektanci opracowali pierwsze radyjno z tymi nowymi materiałami. Później bakelit również zastąpiono różnymi plastami o jeszcze większej elastyczności. Odbiornik radiowy o nazwie „Castiglioni” zaprezentowano kilka miesięcy po zamknięciu VII Triennale we wrześniu 1940 r. w hali Phonola – F.I.M.I., w pawilonie zaaranżowanym przez trzech projektantów: Luigiego Caccia Dominioni, Livio Castiglioni, Pier Giacomo Castiglioni. Ta radio jest jednym z pierwszych modeli, które zrewolucjonizowały kształt aparatów wyprodukowanych w Europie i stanowi punkt zwrotny w historii projektowania przemysłowego we Włoszech. Celem było wyprodukowanie urządzenia niskokosztowego z tanich materiałów, nie zaniedbując jakościowych, funkcjonalnych i estetycznych aspektów. Trzej projektanci przyjęli jako punkt odniesienia projektowania radia praktyczność sprzętu wojskowego. To dzięki pracy trzech projektantów zawdzięczamy zarówno kształt obudowy radia, jak i racjonalne rozmieszczenie wewnętrznych części. Niedawno doszło do zmniejszenia wymiarów lamp, a to właśnie staranna praca badawcza, prowadzona we współpracy z technikami F.I.M.I. - Phonola, mająca na celu ograniczenie technicznego gabarytu urządzeń, umożliwiła zaprojektowanie tego radiowego urządzenia, którego zewnętrzny korpus podąża za treścią i vice versa. Ogromne spłaszczenie korpusu odbiornika wynikało z dopracowanego procesu projektowego części elektromagnetycznych prowadzonego przez Livio Castiglioni wraz z technikami Phonola, co doprowadziło do poziomego układu lamp termoionicznych. Cena katalogowa 1940: 1290 lire!!
W rodzinie Castiglioni jest także Achille Castiglioni, który współpracował z ikonami włoskiego designu, takimi jak Brionvega, Flos, Alessi, Zanotta i wielu innych.
JEST TO MINIATURA
Powodzenia na licytacji wszystkim!
Miniaturowe radio Phonola 547 zaprojektowana w 1939 roku przez Pier Giacomo i Livio Castiglioni oraz Luigi Caccia Dominioni dla Phonola, w pięknym czarnym kolorze. Reprodukcja słynnego modelu w kształcie telefonu z lat 30., będącego jednym z przykładów włoskiego designu przemysłowego. Testowana i działająca. Stan idealny.
Notizie storiche: Patent Guglielmo Marconiego z 1896 roku dotyczący systemu telegrafii bezprzewodowej (Wireless Telegraph) do transmisji impulsów dopasowanych do kodu Morse’a otworzył drogę do dalekosiężnych komunikacji radiowych. Transmisję dźwięku umożliwił później wynalazek lampy elektronowej (dioda próżniowa) autorstwa anglika Sir John Ambrose Fleming w 1904 roku. W 1906 przyszła kolej na Audion (triódę próżniową) autorstwa Amerykanina Lee De Forest. Wynalazek superheterodyny, opatentowany w 1918 roku przez Edwina H.Armstronga, lecz później przypisywany Lucienowi Levy’emu, umożliwił modulację częstotliwości. W latach ’20 i ’30 urządzenia zaczęły się szerzyć w domach. Były wykonywane bez oszczędności i z szczególną dbałością o elegancję aparatów: meble drewniane, zewnętrzne pokrętła sterujące, zewnętrzne lampy, antena w ramie i głośnik trąbkowy. Rozwój technologiczny doprowadził potem do lepszych obwodów i lamp, a co za tym idzie lepszego odbioru, głośników wewnętrznych magnetodynamicznych lub elektrodynamicznych, odbioru nie tylko w modulacji amplitudy, ale również w modulacji częstotliwości (1939). Pierwsze radia były produkowane głównie z drewna i stanowiły prawdziwe elementy wyposażenia wnętrz: meble, konsolki, upiększacze. W 1930 roku pojawił się nowy materiał, bakelit, zaczęto go używać w produkcji różnych wyrobów i około 1940 roku bakelit zaczął wypierać ebonit z obudów aparatów radiowych. To projektanci opracowali pierwsze radyjno z tymi nowymi materiałami. Później bakelit również zastąpiono różnymi plastami o jeszcze większej elastyczności. Odbiornik radiowy o nazwie „Castiglioni” zaprezentowano kilka miesięcy po zamknięciu VII Triennale we wrześniu 1940 r. w hali Phonola – F.I.M.I., w pawilonie zaaranżowanym przez trzech projektantów: Luigiego Caccia Dominioni, Livio Castiglioni, Pier Giacomo Castiglioni. Ta radio jest jednym z pierwszych modeli, które zrewolucjonizowały kształt aparatów wyprodukowanych w Europie i stanowi punkt zwrotny w historii projektowania przemysłowego we Włoszech. Celem było wyprodukowanie urządzenia niskokosztowego z tanich materiałów, nie zaniedbując jakościowych, funkcjonalnych i estetycznych aspektów. Trzej projektanci przyjęli jako punkt odniesienia projektowania radia praktyczność sprzętu wojskowego. To dzięki pracy trzech projektantów zawdzięczamy zarówno kształt obudowy radia, jak i racjonalne rozmieszczenie wewnętrznych części. Niedawno doszło do zmniejszenia wymiarów lamp, a to właśnie staranna praca badawcza, prowadzona we współpracy z technikami F.I.M.I. - Phonola, mająca na celu ograniczenie technicznego gabarytu urządzeń, umożliwiła zaprojektowanie tego radiowego urządzenia, którego zewnętrzny korpus podąża za treścią i vice versa. Ogromne spłaszczenie korpusu odbiornika wynikało z dopracowanego procesu projektowego części elektromagnetycznych prowadzonego przez Livio Castiglioni wraz z technikami Phonola, co doprowadziło do poziomego układu lamp termoionicznych. Cena katalogowa 1940: 1290 lire!!
W rodzinie Castiglioni jest także Achille Castiglioni, który współpracował z ikonami włoskiego designu, takimi jak Brionvega, Flos, Alessi, Zanotta i wielu innych.
JEST TO MINIATURA
Powodzenia na licytacji wszystkim!

