Agathe Toman - OCEAN #01 - 4/30

To dzieło należy do serii „KOLEKCJA DZIELONA” artysty.

Fotografia artystyczna wykonana w Hossegor (Francja) latem 2026 roku, drukowana na papierze Fine Art błyszczącym. Obraz celowo obrabiany z wyraźnym ziarrem, w pełni uczestniczącym w jego zapisie plastycznym. Rozmiar 35x49 cm + 2 cm marginesu.

Dzieło jest ponumerowane i podpisane odręcznie, z przodu i z tyłu. Dołączony jest certyfikat autentyczności podpisany przez artystę. Fotografia wysyłana jest starannie zwinięta w ochronnym tubusie (rama nieznaleziona).

Biografia artysty
Urodzona w 1989 roku, Agathe Toman to francuska artystka-plastyczka o francusko-austriacko-czeskim pochodzeniu. Jej praca rozwija się poprzez malarstwo, rysunek, fotografię, poezję i rzeźbę.
Po studiach w Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i kilku latach pracy jako stylistka w domach haute couture w Paryżu, postanowiła całkowicie poświęcić się pracy artystycznej.
Mieszka w Landes, jej twórczość jest dziś obecna w wielu prywatnych kolekcjach we Francji i na świecie. Od 2021 roku notowana na Sotheby’s, jej prace były prezentowane na kilku aukcjach, a szczególnie wystawiała się w Art Paris.
Jej badania artystyczne eksplorują związki między pamięcią, postrzeganiem, ciałem a pejzażami wewnętrznymi. Poprzez praktykę głównie abstrakcyjną rozwija delikatny język, w którym światło, materia i gest stają się nośnikami doświadczenia emocjonalnego i kontemplacyjnego.
Niezależnie od tego, czy chodzi o malarstwo, rysunek czy fotografię, Agathe Toman poszukuje raczej ujawnienia tego, co pozostaje niewidzialne: stanów psychicznych, śladów pamięci i ruchów nieświadomości.
Równolegle do praktyki artystycznej od wielu lat kontynuuje studia psychoanalizy i analizy transakcyjnej w Paryżu. Ta poszukiwanie głęboko karmi jej twórczość, w której splatają się kreacja plastyczna i eksploracja psychiki.
Jej prace były prezentowane w kilku publikacjach poświęconych sztuce współczesnej, między innymi Forbes, L'Œil i ELLE.
Wizja artystyczna
„Moja praca bada głębokie relacje między psychiką a ciałem. Zadaję sobie pytanie, w jaki sposób nasze doświadczenia zapisują się w materii, pamięci i krajobrazie.
Moje dzieła to abstrakcje, w których światło prowadzi dialog z ciemnością, gdzie widzialne ujawnia niewidzialne. Nie próbują opowiadać historii, lecz wywoływać wewnętrzne przeżycie.
Uważam, że każda z moich kreacji jest materializacją stanu psychicznego. Stają się przestrzeniami projekcji, w których odbiorca w pełni uczestniczy w dziele, nadając mu nowe istnienie poprzez własną wrażliwość.
To, co mnie interesuje, nie jest to, co dzieło przedstawia, lecz to, co wzbudza. Dzieło ożywa w spotkaniu.”