Tijs Dragtsma (1992) - A Body Striped in Silver

Ciało prążkowane srebrem trzyma sylwetkę między widzialnością a cieniem, tors składający się wyłącznie z pasm drobnych zarysowań, które przecinają ją jak światło przeświecające przez półprzymkniętą żaluzję. Twarz odwraca się ku ciemności, nogi rozpuszczają się w tym samym czarnym podłożu, a to, co pozostaje, to ciało czytane tylko w fragmentach: klatka piersiowa, brzuch, miękki obrót ramienia, każdy z nich wyróżniony tam, gdzie powierzchnia została opracowana i pozostawiona, by łapać światło.

Bez farby. Bez odbicia. Bez tuszu. Obraz wygrawerowany w akrylowym szkle, pole pojedynczych znaków ułożonych w równoległe pasy, aby ciało wydawało się owinięte w prążki jasności, a nie oświetlone nimi. Na klatce piersiowej jeden pas pęka, a pozostał niewielki, ciemny kształt, pojedynczy przystanek w rytmie, jakby sam blask tam zawahał się.

Z drugiego końca pokoju sylwetka czyta się jako jeden wyraźny kształt, monumentalny w swej bezruchu. Blisko szkła, ten kształt rozpada się na pole drobnych zarysowań, rytm linii pracowany ręką, który ponownie ukazuje się dopiero, gdy cofnie się krok. Obraz jest zawsze obecny, z lub bez bezpośredniego światła. Światło go nie tworzy; ostrzy go, pogłębia kontrast i pozwala prążkom błyszczeć.

To, co jest zatajone, ma tyle samo ciężaru co to, co pokazane. Twarz zwrócona ku cieniu, nogi, które odmawiają wynurzenia, ciało podane tylko w tych częściach, które światło wybiera uderzyć — to intymność oparta na powściąganiu, obecność, która pozostaje częściowo własną, nawet gdy stoi całkowicie nagie.

Ciało prążkowane w srebrze kontynuuje serię Art with Scratch w wykonaniu Tijsa Dragtsmy, w której obraz tworzony jest poprzez kontrolowane uszkodzenie powierzchni, a nie pigment czy druk. Odczytuje się inaczej z różnych kątów, nigdy nie tracąc obrazu. Ta praca jest unikatowa.

„Niektóre światło nie ujawnia ciała. Zatajając go, trzyma je dla siebie.”

O Sztuce z Scratch

Art with Scratch to zestaw prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Wyryty linia po linii w głębokiej czerni, każda praca ukazuje się dzięki niezliczonym precyzyjnym zadrapaniom, które łapią światło i wydobywają formę z ciemności.

Z daleka obraz wydaje się prawie fotograficzny. Potężny, rozpoznawalny i pełen obecności. Z bliska praca rozpuszcza się w gęste pole pojedynczych znaków. Delikatny, kruchy i prawie bezwładny. To, co wydawało się solidne, ukazuje się jako delikatna sieć linii, każda to celowy gest, każda niezbędna całości.

Światło nie tworzy obrazu. Ostrzy go. Czarna powierzchnia pochłania, podczas gdy zadrapane linie odbijają. W miarę jak światło przesuwa się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta figura stoi wyraźnie i zdefiniowanie. Z innego wygładza się i cofa w stronę ciemności, z której przyszła, nigdy nie znikając. Pod skoncentrowanym światłem kontrast pogłębia się i obraz przybiera charakter rzeźbiarski, niemal luminescencyjny.

Co sprawia, że to Medium jest tak pociągające, to jego cicha napięcie. Akt zadrapania jest bezpośredni i nieodwracalny. Każda linia to decyzja, której nie da się cofnąć. A jednak wynik nie jest ostry. Jest intymny, nastrojowy i żwawy ruchem. Twardość zamienia się w miękkość. Zniszczenie w kreację. Nieobecność w obecność.

W pracach takich jak ten portret figura nigdy nie jest całkowicie ustalona. Dzięki grze linii, światła i cienia obraz zmienia się wraz z perspektywą i atmosferą. W pewnych momentach podmiot wydaje się wysuwać poza czarny tło. Innego razu cofa się do bezruchu. To w tym ruchu, między ostrością a spokojem, dzieło ożywa.

Jak wszystkie materiały dotknięte czasem, powierzchnia nosi własne ciche życie. Każde zadrapanie skrywa chwilę, oddech, gest. Razem tworzą nie tylko obraz, lecz obecność, która nadal się ujawnia przy każdej zmianie światła.

O Artysta

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustannym pragnieniem poszukiwania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materia, struktura, światło i emocje łączą się ze sobą.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może mówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. To poszukiwanie leży w sercu wszystkiego, co tworzę.

W ramach TD Fine Art Studio każdy zestaw prac traktuję jako własny świat, z własną logiką, atmosferą i identyfikacją wizualną. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się poprzez absencję, cień, refleksję lub napięcie. Łączy je wspólne zobowiązanie do oryginalności, jasności i emocjonalnej obecności.

Interesuje mnie kontrast. Między siłą a kruchością. Pomiędzy kontrolą a odczuciem. Pomiędzy tym, co widoczne a tym, co pozostawione otwarte na interpretację. Moją celem nie jest jedynie stworzyć obraz, lecz prace, które przyciągają uwagę, zapraszają do refleksji i nadal ujawniają się z upływem czasu.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania nabierają kształtu. To nie tylko studio, lecz rozwijająca się artystyczna uniwersum, kształtowana przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które czują się wyróżniająco, celowo i żywo.