Tijs Dragtsma (1992) - A Heart Between Two Faces

Sercem między dwoma twarzami jest tylko jedno objęcie w momencie, gdy staje się czymś większym niż dwie osoby w nim obecne. Dwa głowy pochylają się ku sobie, aż odstęp między nimi zamyka się w niezaprzeczalny krzywiznę serca, utrzymaną nie przez rysunek, lecz prostą faktem bliskości.

Prawie nic innego nie przetrwa. Ramiona, biodra, długi kawałek ciał poniżej opadają z powrotem w ciemność i pozostają tam, nietknięte. Co Art with Scratch utrzymuje, to tylko to, czego oko potrzebuje: nachylenie dwóch czołowych obszarów, mały półksiężyc profilu, splecione dłonie spotykające się nisko w kadrze jak drugie, ciche serce. Wszystko inne pozostawione jest wyobraźni, hojnej w to, czego nie pokazuje.

Żadnej farby. Żadnego druku. Żadnego atramentu. Obraz powstaje z kontrolowanych zadrapań wyrytych bezpośrednio w szkło akrylowe, pola delikatnych znaków, które łapie światło i nadaje dwóm twarzom ich ciężar i ziarnistość. Obraz jest zawsze obecny, nawet w przyćmionym pokoju. Światło nie tworzy go, je ostrzy, tak że pod bezpośrednim źródłem kontrast pogłębia się, a objęcie wydaje się delikatnie unosić nad czernią.

Z odległości dzieło odczytuje się jako jeden prosty, monumentalny kształt, serce utworzone przez brak bardziej niż przez obecność. Zbliż się, a ten kształt otworzy się w pole delikatnych zadrapań, każda część powierzchni, która wygląda i czuć się, jakby została uformowana ręką, chociaż to, jak to powstało, pozostaje cichym sekretem artysty. Czyta się je inaczej z każdego kąta, nie tracąc nigdy dwóch postaci w centrum.

Pod tendernessem kryje się dłuższa historia. Serce zrobione w ten sposób, z tego, co zabierane, a nie dodawane, sugeruje, że sam bliskość jest rodzajem erozji — dwie osoby delikatnie wycierane ku sobie, aż żadna forma nie wydaje się pełna bez drugiej.

A Heart Between Two Faces kontynuuje cykl Art with Scratch autorstwa Tijs Dragtsma, w którym obraz tworzony jest poprzez kontrolowane uszkodzenia powierzchni, a nie pigment czy druk. Ta praca jest wyjątkowa.

"Uszkodzenie nie jest tutaj zniszczeniem. To kształt, jaki dwoje ludzi zostawia po sobie."

O Art with Scratch

Art with Scratch to zbiór prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Wyryty linia po linii w głębokiej czerni powierzchni, każda praca wyłania się dzięki niezliczonym precyzyjnym zadrapaniom, które łapią światło i wydobywają formę z ciemności.

Z dystansu obraz wydaje się prawie fotograficzny. Potężny, rozpoznawalny i pełen obecności. Z bliska praca rozpuszcza się w gęste pole pojedynczych znaków. Delikatny, kruchy i prawie bez-wagi. To, co wydawało się stałe, ukazuje się jako delikatna sieć linii, każda gestem celowym, każda niezbędna dla całości.

Światło nie tworzy obrazu. Je ostrzy. Czarna powierzchnia pochłania, podczas gdy wyryte linie odbijają światło. Gdy światło przesuwa się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta postać stoi wyraźnie i zdefiniowanie. Z innego łagodnieje i powraca do bezruchu z ciemności, z której powstała, nigdy nie znikając. Pod skoncentrowanym światłem kontrast pogłębia się i obraz przyjmuje rzeźbiarską, niemal świetlistą jakość.

Co czyni ten medium tak porywającym, to jego cicha napięcie. Akt zadrapania jest bezpośredni i nieodwracalny. Każda linia to decyzja, której nie da się cofnąć. A jednak rezultat nie jest surowy. Jest intymny, nastrojowy i pełen ruchu. Twardość staje się miękkością. Zniszczenie staje się tworzeniem. Nieobecność staje się obecnością.

W pracach takich jak ten portret figura nigdy nie jest całkowicie ustalona. Poprzez współgranie linii, światła i cienia obraz zmienia się w zależności od perspektywy i nastroju. W pewnych momentach podmiot wydaje się wysuwać z czerni. W innych – uspokaja się i powraca do bezruchu. To właśnie w tym ruchu, między ostrością a spokojem, dzieło nabiera życia.

Podobnie jak wszystkie materiały dotknięte czasem, powierzchnia nosi własne ciche życie. Każne zadrapanie ma chwilę, oddech, gest. Wspólnie tworzą nie tylko obraz, lecz obecność, która nadal ukazuje się wraz ze zmianą światła.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustanną chęcią eksplorowania nowych języków wizualnych. Nie widzę sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materia, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja tworzy emocję. Ta poszukiwania leżą w sercu wszystkiego, co tworzę.

W ramach TD Fine Art Studio każdy zestaw prac traktuję jak odrębny świat, o własnej logice, atmosferze i tożsamości wizualnej. Niektóre prace powstają poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się poprzez absence, cień, refleksję lub napięcie. Łączy je wspólne zaangażowanie w autentyczność, klarowność i obecność emocjonalną.

Uważam się za zafascynowanego kontrastem. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione do interpretacji. Moją celem nie jest jedynie stworzenie obrazu, lecz praca, która przyciąga uwagę, skłania do refleksji i nadal ukazuje się z upływem czasu.

TD Fine Art Studio to miejsce, w którym te poszukiwania się łączą. To nie tylko studio, ale rozwijający się wszechświat artystyczny, kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które wydają się charakterystyczne, celowe i żywe.