Tijs Dragtsma (1992) - A Rocket Held in Blue

A Rocket Held in Blue kontynuuje serię Art on Mirror autorstwa Tijsa Dragtsmy, w której zarysowane obrazy wstawiane są w kolorowe lustro ze sztucznego szkła, a widz staje się częścią dzieła. Tutaj powierzchnia jest głębokim niebieskim, lustrowanym szkłem akrylowym, i w niego formuje się pojedynczy statek kosmiczny, nie pomalowany, nie wydrukowany, lecz ukształtowany poprzez kontrolowaną powierzchniową destrukcję, która pozwala światłu samoistnie naszkicować kontur.

Rakieta stoi pionowo, jej igła stożka skierowana w stronę tego, co leży poza ramą, ogonowe skrzydła uklęknięte jakby cały obiekt był uchwycony w momencie przed odlotem. Pole pojedynczych znaków odcina jej kontury i gromadzi się w szorstkich kropeczkach po oświetlonej stronie, podczas gdy same ciało pozostaje w jednolitym niebieskim kolorze, nienaruszonym i ciemnym, dzięki czemu obiekt odczytywany jest zarówno przez to, co jest zatajone, jak i przez to, co pokazane.

Z drugiej strony sali rakieta wydaje się monumentalna, jeden pionowy gest wspinający się z prawie całkowitej ciemności, promień światła i smugę wodoru utrzymane jedynie jako zarysowane jasności na nieskończonym niebieskim polu. Zbliż się, a ten czysty zarys rozpada się na pole drobnych zarysowań, każde z nich mały, celowy znak w szkle, każdy z nich trzyma własną cienką nutę odbitego światła.

Niebieski nie jest tu przypadkowy. To kolor dystansu, nieba i wysokości oraz zimnego spokoju poza atmosferą, i obejmuje rakietę tak, jak dystans otacza każde odchodzenie. Obraz jest zawsze obecny na powierzchni, z bezpośrednim światłem lub bez. Światło nie tworzy go. Ostrzy go, a kontrast pogłębia się, gdy pokój wokół się przesuwa.

Ponieważ to kolorowe lustro-szkło, pokój i osoba stojąca przed nim są złożeni w tę samą powierzchnię co rakieta, trzymane w tym samym niebieskim polu. Własne odbicie widza osiada gdzieś między skrzydłami a płomieniem, ciche przypomnienie, że oglądanie czegoś wznoszącego się to samo w sobie rodzaj uczestnictwa.

Ta praca jest unikatowa. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a zwierciadło zamienia patrzenie w branie udziału.

„Niektóre rzeczy widziane są tylko przez chwilę, zanim znikną, i ta jedna postanawia zostać.”

O Art on Mirror – Blue

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest zarysowany na kolorowym lustrzanym szkle, a świat przed pracą staje się jego częścią. Każda linia jest wycięta w głęboko niebieską, lustrzaną powierzchnię szkła akrylowego. Zarysowania zawsze tam są, jasne na tle koloru, podczas gdy powierzchnia wokół nich ciągle odbija pokój, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z daleka obraz czytelny i kompletny, blada postać w polu niebieskiego. Zbliż się, a praca otwiera się na delikatną sieć pojedynczych znaków, cienkich i celowych, z których każdy jest niezbędny dla całości. Za nimi i między nimi lustro robi to, co lustro robi. Niesie pokój i widza do kompozycji, więc otoczenie w dziele zmienia się w zależności od miejsca, w którym się wisi, podczas gdy sam obraz pozostaje mocno na swoim miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Ono go ostrzy. Niebieskie tło pochłania i odbija, zarysowane linie chwytają i trzymają, a pod skupioną ramówką kontrast pogłębia się, aż postać zyskuje rzeźbiarski, prawie luminescencyjny charakter. W łagodniejszym świetle kolor wyłania się na pierwszy plan i praca osadza się w spokojniejszym rejestrze, bez utraty tematu.

Niebieski to kolor nocy, głębokich wód i cichego dystansu. To emocjonalny grunt, na którym każda praca z tej serii się opiera, a tematykę dobierano tak, by do niego należała.

Art on Mirror kontynuuje zarysowaną ikonografię Art with Scratch autorstwa Tijsa Dragtsmy na nowym gruncie. Gdzie czarne prace czerpią siłę z absencji, te czerpią ją z odbicia. Widz już nie patrzy tylko na dzieło. Widz jest w nim.

O artystce

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustannym pragnieniem poszukiwania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materia, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się bliskością. Jak precyzja może tworzyć emocję. To poszukiwanie leży u serca wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każda seria prac traktowana jest jak osobny świat, z własną logiką, atmosferą i identyfikacją wizualną. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się poprzez absencję, cień, odbicie czy napięcie. Co je łączy, to wspólne zaangażowanie w oryginalność, klarowność i emocjonalną obecność.

Fascynuje mnie kontrast. Pomiędzy siłą a kruchością. Pomiędzy kontrolą a odczuwaniem. Pomiędzy tym, co widoczne, a tym, co pozostawione otwarte na interpretację. Moją celem nie jest tylko stworzenie obrazu, lecz praca, która utrzymuje uwagę, zaprasza do refleksji i nadal ujawnia się z czasem.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania spotykają się. To nie tylko studio, lecz rozwijający się uniwersum artystyczne kształtowane przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia dzieł, które wydają się charakterystyczne, celowe i żywe.