Tijs Dragtsma (1992) - An Inverted Hush

Inwersyjny Szmer trzyma leniwca w półzawieszeniu, wiszącego na czterech drobnych pazurach z gałęzi, która nie oferuje solidniejszego podłoża niż ciemność wokół. Nie ma podłogi, niebo, tylko ciało odwrócone do góry nogami i utrzymane w tym stanie przez całkowitą ciszę, która czyta się jako oddanie.

Jego futro jest nieoświetlone, złożyło się w czerń, dotykane glonami tak, jak lata splatają się z życiem, które przestało się spieszyć. Wąski promień światła przylega do konturu zwierzęcia i znika w odległości rąk, ofiarując leniwca oku, zanim niemal od razu z powrotem powróci do czerni, z której przyszedł. Tylko pazury pozostają jasne, dwie cienkie linie trzymające całe stworzenie na gałęzi.

To dzieło jest wytarte w głęboko zielonym kolorowym szkle lustrowym, zieleni bliskiej glonom, które nosi leniwiec, tak że materiał i zwierzę dzielą jeden cichy kolor. Obraz nie jest nakładany na powierzchnię, jest bezpośrednio w niej otwierany, poprzez kontrolowane uszkodzenia powierzchni, kształt stworzony przez odejmowanie zamiast nakładania.

Rysy pozostają widoczne w każdym pomieszczeniu, o każdej godzinie. Światło nie przywołuje tego leniwca z ukrycia, i nie sprawia, że zwierzę znika, gdy się odwraca. Tylko ostrzy to, co już tam było, paznokcie stają się jaśniejsze, halo zyskuje głębię, czarna barwa staje się jeszcze bardziej absolutna. To, co zmienia się w pokoju, to odbicie wokół leniwca, nigdy sam leniwiec.

Ponieważ powierzchnia jest kolorowym lustrem, pokój wchodzi do dzieła razem z tobą. Wokół zarysowanego konturu, w czerni pomiędzy liniami, kształt twojej własnej sylwetki osadza się w szkle, tak że patrzenie na leniwca zawieszonego w jego prywatnej ciszy staje się cicho sposobem dołączenia do niego tam.

Z drugiego końca pokoju dzieło odczytuje się jako jeden uciszony, ciemny gest. Z bliska przechodzi w delikatne pole drobnych, celowych rys, każda z nich to mała decyzja, która staje się leniwcem dopiero gdy cofniecie się i pozwolicie oku dokończyć pracę.

Inverted Hush kontynuuje serię Art on Mirror przez Tijsa Dragtsmę, w której rysowany obraz jest osadzany w kolorowym lustrzanym szkle, a widz staje się częścią dzieła. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a lustro zmienia patrzenie w udział.

„Cisza odwrócona w górę nogami, aż nawet światło zgodzi się zwalniać.”

O Art on Mirror – Green

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest rysowany w kolorowe lustro ze szkła akrylowego, a świat przed pracą staje się jego częścią. Każda linia jest wycięta w głęboko zielone, lustrzane powierzchnie szkła akrylowego. Rysy są zawsze obecne, jasne na tle koloru, podczas gdy otaczająca je powierzchnia nadal odbija pokój, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z dystansu obraz jest jasny i kompletny, blada postać uwiedziona w polu zieleni. Zbliż się, a praca otworzy się w delikatną sieć pojedynczych znaków, drobnych i celowych, z których każdy jest istotny dla całości. Za i między nimi lustro robi to, co lustro robi. Przenosi pokój i widza do kompozycji, dzięki czemu otoczenie w pracy zmienia się w zależności od miejsca, w którym zawisła, podczas gdy sama figura pozostaje na swoim miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Ostrzy go. Zielony grunt pochłania i odbija, rysowane linie chwytają i trzymają, a pod skupionym światłem reflektorów kontrast pogłębia się, aż postać nabierze rzeźbiarskiego, niemal świetlistego charakteru. W łagodniejszym świetle kolor wysuwa się do przodu, a praca osiada w spokojniejszej tonacji, bez utraty swojego tematu.

Zieleń to kolor wzrostu, lasów i rzeczy, które powracają. To emocjonalne tło, przeciw któremu każda praca z tej serii jest osadzona, a tematy zostały wybrane, by należeć do niego.

Art on Mirror kontynuuje rysowaną ikonografię Art with Scratch Tijsa Dragtsmy na nowej podłożu. Gdzie czarne prace czerpią moc z nieobecności, te czerpią ją z refleksji. Widz nie stoi już tylko przed dziełem. Widz jest w nim.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się stałą chęcią eksplorowania nowych języków wizualnych. Nie widzę sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materia, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić na nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. Ta poszukiwana leży u serca wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każde ciało prac traktuje się jako własny świat, z własną logiką, atmosferą i wizualną tożsamością. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się poprzez brak, cień, refleksję lub napięcie. To, co je łączy, to wspólne zaangażowanie w oryginalność, klarowność i emocjonalną obecność.

Fascynuje mnie kontrast. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuciem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione otwarte do interpretacji. Moim celem nie jest tylko stworzenie obrazu, ale stworzenie dzieła, które przyciąga uwagę, skłania do refleksji i nadal się odsłania z czasem.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te eksploracje się łączą. To nie tylko studio, ale rozwijający się wszechświat artystyczny kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które czują się charakterystycznie, celowo i żywo.