Anton Kaestner - #483 - M - " Compression ".

#483 - M - „ Compression ”.

Jednobarwne dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z warsztatu w Paryżu.

Akran w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm (anty-UV).
To nie jest wydruk. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach farby i/lub sprayu, którego błyszczący wykończenie „glossy”, zbliżone do zastosowania żywicy, jest unikalne.

Wymiary: 44 × 32 × 0,3 cm bez ramy.
Obraz wysyłany bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 Dark Wenge (0,6 × 3,5 cm), zalecana i dostępna podczas wysyłki za dodatkowe 90 €.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. Twórczość była ceniona w mojej rodzinie, a to właśnie mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ, który zasiał ziarno pasji mojej przyszłej kariery.
W 1993 r. zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w zeszytach A4, a potem A3. Początkowo pociągała mnie malarstwo niefiguralne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, a ja uważam się za ateistę, rozwinąłem także zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonują z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego artysty nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój punkt widzenia, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalnych środowiskach artystycznych i angażowałem w twórczą energię każdego miejsca.
Pomimo nacisku na karierę biznesową, sztuka zawsze była częścią mnie, cichutko gotująca się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą secretnej medytacji dla mnie — sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na swoim wewnętrznym ja.
Zawsze przynosiło mi ogromną satysfakcję malowanie. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Poprzez moją sztukę zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 r., po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i zacząłem całkowicie poświęcać się sztuce. Pod koniec 2023 r. uruchomiłem moją publiczną karierę artystyczną, a ku mojemu zaskoczeniu moja praca szybko zyskała uznanie, trafiając do kolekcji prywatnych w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza indywidualna wystawa, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 r., ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego, ekstrudowanego pleksiglasu, lekko, gładko, błyszcząco i czasem kruchym w dotyku.
Ten proces nie pozwala mi widzieć pracę w trakcie jej rozwoju. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli podczas procesu—co jest czymś, co przyjmuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” —wszystko, co prowadzi do zaskoczenia— kierować wynikiem, warstwami i efektami lustra, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie wystawione. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia/ujęcia w fotografii, jest wyzwaniem i wyzwalające. Wartości kompozycji są wzbogacone przez warstwy i przezroczystości, a jednocześnie nadają każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „niezredukowalne konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję mój sposób działania celowo prosty. Ani „emocja”, ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie zużycie”, ani „intelektualizacja/posiadanie intelektualne”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii; moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak określiłby to francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasem mogą przywoływać przezroczystość i jasność witrażu, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, plexiglas nadaje malarstwu migoczącą skórę, w której można dostrzec własny kontur, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i tekstury, a także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do podjęcia własnych introwertycznych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostać pokorny co do tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie pytania i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która skłania mnie do doskonalenia swoich umiejętności i dalszego badania, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wywołanie znaczących rozmów.

Jak powiadał Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potraja pasję do oglądania.”

Anton Kaestner