Hannes Postma (1933-2020) - Zonder titel

Rzadko dziś wystawiany wczesny obraz malarza Hannesa Postmy z 1959 roku. Tu mamy dzieło wykonane techniką mieszana (gouache i tusz) o wymiarach 44,5 x 31 cm. Obraz podpisany i datowany w dolnym lewym rogu.

Johannes Gerardus Maria (Hannes) Postma (Haarlem, 20 lutego 1933 – Amsterdam, 5 listopada 2020) był holenderskim malarzem, rysownikiem i grafikiem.

Był synem Marii Cornelii van Bemmelen i urzędnika handlowego Bartholomeusa Nicolasa Postmy. W urzędzie gminy Amsterdam był wcześniej znany jako pracownik biura.

Postma kształcił się w sztuce w Rijksakademie van beeldende kunsten w Amsterdamie, lecz jako malarz rozwijał się głównie samodzielnie. Tworzył między innymi obrazy olejne na płótnie, rzeźby z żelaza i gipsu, serigrafie i grafiki. Postma zdobył liczne międzynarodowe nagrody, w tym I nagrodę na międzynarodowej Triennialu Grafiki Kolorowej w Grenchen (1964), Prix de la Critique w Paryżu (1965), nagrodę A. Schwarz (1966) oraz główną nagrodę na Biennale w Krakowie (1966). Remco Campert wydał w 1984 roku tom Zeven vrijheden, zawierający wiersze do grafik Postmy.

Jego dorobek obejmuje obrazy olejne na płótnie, rzeźby z żelaza i gipsu, serigrafie i grafiki. W latach 60. artysta zyskał dużą rozpoznawalność dzięki serii kolorowych akwarel (color etchings).

W latach 1973–1978 Postma tworzył serie „morskich pejzaży”. W tym okresie należał do „Hollandzkiej Szkoły Kącikowej” (Hoek van Hollandse school), anarchistycznej grupy artystów niechętnych wpływom z zewnątrz, zarówno tradycji, jak i nauczycieli.

Kilka lat później Postma poszukiwał bliższych związków z Nową Figuracją. Jak to charakteryzowało artystów z tej grupy, łączał elementy realistyczne i abstrakcyjne w swoich dziełach. W jego abstrakcyjnych kompozycjach widz może czasem dopatrywać się rozpoznawalnych motywów figuratywnych, takich jak postacie ludzkie, torsy lub kończyny. Nieliczne, wydłużone lub ściśnięte postacie wydają się unosić w przestrzeni. Charakterystycznym elementem stylu Postmy jest użycie fantazyjnych form. Dzieła są często warstwowe, a widoczne są zacieki farby. Inne cechy sztuki Postmy i Nowej Figuracji to napięcie między płaszczyzną a iluzją przestrzeni oraz iskrzące użycie koloru.

Oprócz działalności plastycznej, od 1971 do 1988 roku Postma, obok Klaasa Gubbelsa i Keesa Franse, pełnił funkcję wykładowcy w Akademii Sztuk Pięknych w Rotterdamie. Jego prace znajdują się w kolekcjach firm, prywatnych kolekcjonerów, instytucji i muzeów, w tym w Rijksmuseum w Amsterdamie, Stedelijk Museum w Amsterdamie, Frans Hals Museum w Haarlemie, Gemeentemuseum Den Haag i Museum van Moderne Kunst Arnhem. W 1967 opublikowano książkę „Hocus Focus”, poświęconą sztuce Postmy. Hannes Postma zmarł w 2020 roku w wieku 87 lat.