Jiayi Yu (2000) - A hug without reason I

Oferuję piękną cyfrową drukowaną limitowaną edycję składającą się z 15 numerowanych egzemplarzy (zobacz certyfikat autentyczności między obrazami). Dzieło o tytule "A hug without reason I" chińskiej artystki Jiayi Yu zostało wydrukowane na aluminium i gotowe do powieszenia na ścianie dzięki metalowym uchwytom z tyłu. Prace były prezentowane na targach LecceArredo oraz na innych wystawach zbiorowych w Lecce.

To dzieło sztuki to żywiołowa siatka z 18 paneli przedstawiających abstrakcyjne humanoidalne postacie, zielone i żółte, na niebieskich, fioletowych i czerwonych tłach. Każdy panel opowiada unikalną historię, poruszając tematy takie jak technologia, ekspresja i introspekcja. Postacie angażują się w różne czynności, takie jak komunikacja za pomocą urządzeń, kontemplacja pod sferą świetlną i wzajemna interakcja. Przejścia barwne, od chłodnych błękitów po ciepłe czerwienie, podkreślają emocjonalną drogę, podczas gdy proste linie kładą nacisk na atmosferę i narrację raczej niż na detale. Szczególnie sugestywna jest sekwencja w dolnej linii, w której jedna postać jest jednocześnie obserwowana i malowana przez inną, sugerując tematy auto-percepcji i tworzenia. Dzieło ostatecznie zmusza widzów do refleksji nad przecięciem tożsamości, łączności i rzeczywistości, angażując ich aktywnie dzięki odważnej palecie barw i minimalistycznemu projektowi.

Jiayi to chińska artystka, urodzona w 2000 roku i mieszkająca w Londynie. Specjalizuje się w eksperymentalnej digitalizacji jako środku wyrazu. Studiowała w London College of Communication (LCC) oraz w Royal College of Art (RCA), gdzie jej praktyka ewoluowała w kierunku wykorzystania skanowania jako środka do badania sensorycznego nakładania się dotyku i wzroku w kontekście LGBTQ azjatyckiego. Traktując skaner jako przedłużenie skóry, Jiayi uchwyca intymne i dotykowe ślady, które zachęcają widzów do doświadczenia trwałych emocji dotyku poprzez zniekształcenie wizualne. Jej prace były prezentowane na wystawach zbiorowych, w szczególności w Tate Modern, które podkreślały jej unikalne podejście do mediów cyfrowych jako mostu między obecnością fizyczną a rezonansą emocjonalną.