Giacomo Minasi - Maria Mater Gratiarum

"Maria Mater Gratiarum".
Rzadka i wysublimowana, wysokiej klasy popularna deprawacyjno-dewoczionalna, wysokiej klasy drukatu autorstwa rytownika Giacomo Minasi, który wiernie przenosi pittoricką wynalazkę Pietro Saja. Dzieło plasuje się na szczycie neoklasycznej południowej rytownictu początku XIX wieku i charakteryzuje się wyjątkową miękkością realizacji światłocienia, zwłaszcza w objętościowych przejściach twarzy i w fatałasach, wykonywanych w typowym stylu przyswojonym zza granicy przez Minasi.
Arkusz ma najwyższą istotność historyczno-polityczną, związaną z propagandą kulturową dynastii Burbonów na wygnaniu w Londynie podczas wojen napoleońskich.
W tamtym klimacie wojny i niepewności, dwór burboński używał sztuki i religii jako narzędzi propagandy.
Wzmacnianie wizerunku Ferdynanda jako „Król Najgorliwszy” (Król bardzo oddany), patrona wiary chrześcijańskiej przeciwko ateizmowi lub sekularyzacji niesionym przez inwazję Napoleona.
Wzmacnianie związku między prawem Bożym Króla a ludem na terytoriach pozostających wiernymi (Sycylia i część nieposkromionej Kalabrii).
Egzemplarz przechowywany w swojej ważnej oryginalnej, sześciowiekowej ramie z epoki, z na odwrotze zaplombowaną, nigdy nie naruszoną historią opakowania.
Wyróżnia się wysublimowany pasek wewnętrzny metalowy w blaszce mosiężnej wyryty naciskowo z motywami kwiatowymi i złoceniem epoki, element wskazujący na luksusowy charakter oryginalnego wyrobu.
Konstrukcja drewniana i opakowanie z tyłu są nienaruszone. Wewnętrzna blaszka metalowa okazuje patynę epoki autentyczną i stabilną, z mikroskopijnymi ciemnymi obszarami wynikającymi z naturalnej oksydacji miedzi/cynku w miejscach zarysowania oryginalnego drobnego złocenia, co stanowi dużą wartość dokumentacyjną dla kolekcjonerów antyków.
Dobry stan ogólny konserwacji. Arkusz wykazuje naturalne osady (foxing) i brązowienie czasu spowodowane starzeniem organicznym papieru z epoki oraz długotrwałym przebywaniem za szkłem, co potwierdza jego absolutną integralność.
Dzieło nie zostało badane poza ramą, aby zachować oryginalne uszczelnienie.
Konstrukcja drewniana i opakowanie z tyłu są nienaruszone. Wewnętrzna blaszka metalowa pokazuje autentyczną i stabilną patynę epoki, z mikroskopijnymi ciemnymi obszarami wynikającymi z naturalnej oksydacji miedzi/lynku w miejscach zarysowań drobnego złocenia oryginalnego, co ma duże znaczenie dokumentacyjne dla kolekcjonerów antyków południowego Włoch.
Giacomo Minasi wyrył tę płytę w Londynie, ówczesnej globalnej stolicy wydawnictw i sztuki drukowanej. Na rynku grafiki angielskiej XVIII–XIX wieku istniała powszechna praktyka ściśle reglamentowana (często związana z prawem autorskim, jak Copyright Act) umieszczanie dokładnej daty publikacji (Publication Line) poniżej obrazu, aby chronić własność intelektualną płyt.
Minasi połączył tę techniczną praktykę z religijną rocznicą.
W skrócie, tamte „25 grudnia 1810” przemienia druk w prosty obiekt religijny w prawdziwy manifest polityczny i wiary, ogłaszany z Londynu i sycylijskiego bourbońskiego wygnania przeciwko hegemonii Napoleona w Europie.
Rzadkość!