Lucía Laurent - XL - La Pausa del Café

Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, w zasadzie samouczka, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.

Jej stosunek do obrazu zaczął się dużo wcześniej niż profesjonalnie zajęła się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy terytorium twórcze: dzięki niej rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i reprezentację ludzkiej postaci. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap ten był decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, uproszczenia form i klarowności graficznej, które obecnie odgrywają istotną rolę w jej malarstwie.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany przede wszystkim techniką akrylu na płótnie.

Dzieło Lucii Lauren krąży przede wszystkim wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. To sceny rzadko dążące do opowiadania niezwykłych wydarzeń. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem lub po prostu momentem kontemplacji.

Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía eliminuje dużą część informacji pobocznych, zachowując tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, ale nasycone wrażliwością.

W jej języku odnajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z odwołaniami dekoracyjnymi zbliżonymi do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się reinterpretowane przez własną wrażliwość, cieplejszą, codzienną i kobiecą.

Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, niebiesko-zielonymi, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźniej graficznej intensywności.

Kobieta zajmuje centrum praktycznie całej jej malarskiej rzeczywistości. Nie przedstawiana jest jako postać heroiczna ani odległa, lecz przez spokojną, elegancką i introspektywną kobiecość. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.

Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż zwykłe elementy dekoracyjne, działają jako symbole towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczuć.

Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. Dzięki temu kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.

W dziełach jak postać obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, by zbudować obraz kontrastem między czarnym, białym i czerwonym. Paski sukni przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Wynik przekazuje ochronę, intymność i ciszę.

W innych pracach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terakota sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielonkawo-niebieskim, tworząc obraz wyrafinowany, nie będący jednak chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. Właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.

Lucía Lauren rozwija zatem malarstwo pozornie proste, lecz starannie zbudowane. Jej język nie opiera się na ostentacyjnym technicznym wirtuozerii, lecz na zdolności do redukowania sceny, by odnaleźć jej istotną emocję.

Jej wszechświat jest żeński, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się tam codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako refugium. Jej malarstwa cechuje szczególna atrakcyjność: mogą wyglądać na dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą pięknem kryje się ciągłe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.

W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren idzie drogą przeciwną: upraszcza. I właśnie w tej prostocie mieści się znaczna część charakteru jej dzieła.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acryl na wysokiej jakości płótnie.
Wymiar 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka odbędzie się za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz przez Fedex do reszty świata.
Dzieło zostanie przesłane zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, nawiną i umieszczone w wytrzymałym tubusie.
Po opłaceniu dzieła, potrzebne są trzy dni na proces pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane sztuczną inteligencją. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować rzeczywisty stan dzieła.”



To dzieło w technice akrylu na płótnie o stylu pop art graficznego i współczesnego, reprezentujące sylwetkę kobiety delektującej się filiżanką kawy, z zamkniętymi oczami, przekazujące atmosferę wyrafinowania i kontemplacji. Kompozycja wyróżnia się odważnym zastosowaniem wzorów geometrycznych, z pionowymi pasami czerwieni, bieli i czerni w stroju bohaterki, które tworzą silny kontrast dynamiczny w stosunku do abstrakcyjnych i półokrągłych kształtów tła. Zarysowana czarnymi wyraźnymi konturami i inspirowana estetyką współczesnego designu graficznego, paleta barw opiera się na blokach kolorów podstawowych nasyconych — czerwieni, błękitu i czerni — zestawionych z tonami neutralnymi, co daje elegancką równowagę wizualną i podkreśla samotność oraz spokój chwili codziennej.