René Magritte (1898-1967) - Un peu de l'âme des bandits





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142645
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - podpisana ręcznie ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation, płyta René Magritte podpisana
Lithografia na vellum BFK Rives.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w odbitce
Lithografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez znak blindowy Succession, podpisana na kamiennej dolnej lewej stronie i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z wybitnych przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), chociaż często nazywany jest po prostu na podstawie swoich elementów wizualnych ze względu na swój uderzający, niemal archetypowy układ.
W tej urzekającej pracy okno działa jako rama dla nieoczekiwanego scenariusza. Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz stoi przed dużym, idealnie kulistym obiektem, często opisanym jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona bezpośrednio poza szybą okienną. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego lubba, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a jednocześnie sennej jakości Magrittea.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno bliskości, jak i głębokiej obcej atmosfery. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt o doskonałej formie geometrycznej, przeczy grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, dopowiadają ogólną niepokojącą atmosferę, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wyostrzyć percepcję, zapraszając widza do zadawania pytań o to, co jest realne, co wyobrażone i samą istotę przedstawienia.
#benl_art
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - podpisana ręcznie ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation, płyta René Magritte podpisana
Lithografia na vellum BFK Rives.
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w odbitce
Lithografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez znak blindowy Succession, podpisana na kamiennej dolnej lewej stronie i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezesa MAGRITTE Foundation (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z wybitnych przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), chociaż często nazywany jest po prostu na podstawie swoich elementów wizualnych ze względu na swój uderzający, niemal archetypowy układ.
W tej urzekającej pracy okno działa jako rama dla nieoczekiwanego scenariusza. Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz stoi przed dużym, idealnie kulistym obiektem, często opisanym jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona bezpośrednio poza szybą okienną. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego lubba, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a jednocześnie sennej jakości Magrittea.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno bliskości, jak i głębokiej obcej atmosfery. Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt o doskonałej formie geometrycznej, przeczy grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, dopowiadają ogólną niepokojącą atmosferę, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby wyostrzyć percepcję, zapraszając widza do zadawania pytań o to, co jest realne, co wyobrażone i samą istotę przedstawienia.
#benl_art

