Lucía Laurent - XL - La Dama de las Amarilis

Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym głównie autodidaktycznym, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.

Jej relacja z wizerunkiem zaczęła się znacznie wcześniej niż profesjonalne zajęcie malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy obszar twórczy: dzięki niej wykształciła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej aktualnym malarstwie zyskują linia, sylwetka, uproszczenie form i klarowna grafika.

Ostatecznie znalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo umożliwiło jej zebranie tych wcześniejszych doświadczeń i przekształcenie ich w intymny i rozpoznawalny wszechświat, tworzony przede wszystkim za pomocą akrylu na płótnie.

Dzieło Lucía Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z recycykulującą obecnością kota jako milczącego towarzysza jej bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania niezwykłych wydarzeń. Przeciwnie, artystka zdaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.

Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wzrokowej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, zachowując tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy łatwo czytelne, a jednocześnie przepełnione wrażliwością.

W jej języku znajdujemy echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, obok dekoracyjnych odniesień bliskich art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną, cieplejszą, codzienną i kobiecą wrażliwością.

Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi barwami, zieleniami o odcieniu niebieskim, intensywną czerwienią i czystą bielą. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny zyskuje wyraźnie graficzną intensywność.

Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym swoim malarskim wszechświecie. Nie przedstawiana jest jako postać heroiczną ani dystansującą się, lecz z kobiecością wyciszoną, elegancką i introspektywną. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje tu glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.

Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Więcej niż proste elementy dekoracyjne, pełnią funkcję symboli towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się łączą, przekształcając kompozycję w przedstawienie uczucia.

Kwiaty i roślinność spełniają analogiczną funkcję. Otaczają bohatérki, pojawiają się na ich sukienkach lub integrują się w tła, czasami zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt kończą tworzyć tę samą wrażliwość.

W pracach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle Lucía radykalnie redukuje paletę, aby zbudować obraz kontrastem między czernią, bielą a czerwienią. Paski sukni przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście obejmowania. Wynik przekazuje ochronę, intymność i milczenie.

W innych dziełach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu projektowaniu. Terracotta sukienki współbrzmi z delikatnymi różami, beżem i zielenią błękitną, tworząc obraz wyrafinowany, ale nie chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie brak dramatyzmu stanowi istotną część uroku dzieła.

W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego technicznego virtuose, lecz od zdolności do redukcji sceny aż do odnalezienia jej istotnej emocji.

Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawia się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada szczególną cechę atrakcyjności: na pierwszy rzut oka może wydawać się dekoracyjne, ale za tą pięknem kryje się nieustanna poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.

W współczesnym krajobrazie, w którym wiele obrazów dąży do zwrócenia uwagi poprzez przesadę, Lucía Lauren wybiera drogę przeciwną: upraszcza. A to właśnie w tej prostocie mieści się znacząca część osobowości jej dzieła.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie profesjonalnym.
Wymiary 90 x 120 cm malarstwa.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) na Hiszpanię i Europę, a przez firmę Fedex na resztę świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowań, włókniną z bąbelkami oraz umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po uregulowaniu zapłaty za dzieło potrzebne są trzy dni na proces pakowania i przekazanie firmie wysyłkowej.
Przesyłka dotrze po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Niniejsza partia zawiera wizualizacje wygenerowane AI. Zapoznaj się z oryginalnymi fotografiami, aby sprawdzić rzeczywity stan dzieła.”



Ta kompozycja w akrylu na płótnie pała styl figuratywny o wyraźnych wpływach art nouveau i ilustracji współczesnej, wyróżniając się bogatą złożonością linearną i bujnym ładunkiem botanicznym. Postać kobieca, przedstawiona w zadumanej pozie z zamkniętymi oczami, delikatnie otacza ogrom kwiatów karminowych, organicznych złotych pociągnięć i gęstych zielonych liści, płynących harmonijnie z jej strojem w wzory kropkowane. Kontrast między ciemnym tłem a ciepłem złota, czerwieni i ochry tworzy intymną, elegancką i głęboko introspektywną przestrzeń, gdzie natura i ludzka figura zlewają się w jedną lirystyczną i poetycką atmosferę.