Shigechi Nagano - Magazine Work 60s - 2009

Shigeichi Nagano publikował swoje prace w różnych formach medialnych, głównie w magazynach fotograficznych takich jak „Asahi Camera” i „Camera Mainichi” od późnych lat pięćdziesiątych do wczesnych siedemdziesiątych. Wiele tematów dotyczy konfliktu ludzi ze społeczeństwem, które dramaticznie się zmieniło na tle szybkiego wzrostu gospodarczego. Pan Nagano, który krytycznie ocenia współczesność, bywa określany „fotoreportażystą‑eseistą”, co przyciągało uwagę jako fotograf inaczej niż ówcześni fotoreportażści.

W połowie lat pięćdziesiątych, gdy fotoreportaż zyskiwał na popularności, uwagę zwrócił na Nagano, gdyż jego prace były uważane za intelektualnie świeże; dotychczasowe fotografie dokumentalne zwykle były fotoreportażem, to znaczy były regularnie rozwijane poprzez zilustrowanie jednej historii w obiektywnych zapisach. W opozycji do tego Nagano symbolicznie uchwycał jedno zdarzenie swoim własnym, subiektywnym okiem i dążył do kompozycji fotograficznej opartej na bodźcach wizualnych, eliminując jak najwięcej wątku fabularnego.

— z wstępu Manabu Toriharę

Te cechy są prezentowane w tej książce, która jest zbudowana z fotografii opublikowanych w magazynach przez Shigeichiego Nagano pod koniec lat pięćdziesiątych i na początku lat siedemdziesiątych.


W przeciwieństwie do tradycyjnych fotoreportażystów z lat pięćdziesiątych, którzy polegali na liniowym, obiektywnym relacjonowaniu wiadomości ("fotoreportaż"), Nagano wyniósł styl na poziom „fotowenstwo‑eseju” (photo-essay). Wykorzystał niezwykle indywidualne, subiektywne oko do uchwycenia pojedynczych zdarzeń. Jego twórczość kładzie nacisk na silną kompozycję wizualną ponad sztywną narrację.

Książka w głównej mierze ukazuje napięcie i konflikt zwykłych obywateli poruszających się w japońskim społeczeństwie, które przechodziło przemianę w wyniku szybkiego powojennego wzrostu gospodarczego. Jest on szczególnie znany z dokumentowania codziennego życia, dojazdów i rutyn tokijskich salarimenów (sarariman) z wyraźnym połączeniem krytycznego spojrzenia i humoru.

Głęboko zainspirowany przez Henri Cartier-Bressona i Roberta Capę, Nagano był znaczącą postacią w japońskiej szkole post‑wojennego fotorealizmu. Jego prace łączą niepozowane, surowe elementy fotografii ulicznej z socjalnymi zapisami industrialnymi, takimi jak zdjęcia górników, rolników i oddziałów interwencyjnych w czasach, które ukazują ten okres.

Twarda okładka pod obwolutą, 26,4 x 20 cm, czarno‑białe i kolorowe fotografie. Pierwsze wydanie.

Kopia i obwoluta w stanie dobrym.