Lucía Laurent - XL - Danza Carmín





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.

Zdobył rozległą wiedzę o antykach dzięki renowacji i prowadzeniu sklepu.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142876
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym praktycznie samouczkowym, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu zaczął się dużo wcześniej niż profesjonalnie zajmowanie się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy obszar twórczy: dzięki niej wykształciła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap kluczowy dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej obecnym malarstwie zyskuje linia, sylwetka, uproszczenie form i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie przy użyciu akrylu na płótnie.
Twórczość Lucíi Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o wydarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi momentami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyimaginowany ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo wychodzi od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, pozostawiając tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże powierzchnie koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz napełnione wrażliwością.
W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, obok dekoracyjnych odwołań do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w nowym kontekście, wynikającym z własnej wrażliwości — cieplejszej, codziennej i kobiecej.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i kremowe odcienie współistnieją z głębokimi czernieniami, zieleniami o odcieniu błękitu, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystą bielą. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast kolorów nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej uniwersum malarskim. Nie przedstawiana jako bohaterska czy odległa postać, lecz z kobiecością spokojną, elegancką i refleksyjną. To postacie o spokojnych spojrzeniach, wytchnionych pozach i opanowanych gestach. Istnieje tu glamour, ale to glamour intymne i milczące.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Nie są jedynie elementami dekoracyjnymi, lecz symbolami towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohatirki, pojawiają się na ich strojach lub integrują się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt ostatecznie tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie zawęża paletę, budując obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Pasy na sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu projektowi. Terakotowy odcień sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią o odcieniu niebieskozielonym, tworząc obraz wyrafinowany, lecz nie chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, a jednak starannie skonstruowane. Jej język nie zależy od wystawnego wirtuozyjnego technicznego kunsztu, lecz od zdolności do redukowania sceny do znalezienia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektowny. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej prace posiadają cechę szczególnie atrakcyjną: mogą być dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą urodą tkwi stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybiera przeciwność: upraszcza. I właśnie w tej prostocie tkwi znaczna część charakteru jej twórczości.
Dzieło sztuki autorstwa Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary: 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz przez FedEx do reszty świata.
Dzieło zostanie zapakowane i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowań, folią bąbelkową oraz umieszczone w wytrzymałym tubusie.
Po opłaceniu dzieła, do procesu pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej potrzebne są trzy dni.
Przesyłka dotrze do odbiorcy po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten zestaw zawiera wizualizacje wykonane sztuczną inteligencją. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
Ta praca w technice akrylu na płótnie przedstawia stylizowaną baletnicę w ruchu, wykonaną pod wyraźną estetyką modernistyczną i inspirowaną stylem Art Déco oraz ilustracją współczesną. Postać wyróżnia się płynnością postawy i dynamiką sukni w odcieniach karminowych, różowych i białych, których krzywe linie rozszerzają się w spiralę, łącząc się harmonijnie z tłem podzielonym na płaskie bloki kolorów czerwieni, żółci musztardowej, indygo i szarości. Charakteryzuje się czystymi, precyzyjnymi konturami; kompozycja osiąga wyjątkową równowagę między siłą koloru a elegancją klasycznego gestu, przekazując atmosferę lekkości, pasji, rytmu i scenicznego virtuozizmu.
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym praktycznie samouczkowym, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej stosunek do obrazu zaczął się dużo wcześniej niż profesjonalnie zajmowanie się malarstwem. Fotografia stanowiła jej pierwszy obszar twórczy: dzięki niej wykształciła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zagłębiała się w świat tatuażu, etap kluczowy dla zrozumienia znaczenia, jakie w jej obecnym malarstwie zyskuje linia, sylwetka, uproszczenie form i klarowność graficzna.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, zbudowany głównie przy użyciu akrylu na płótnie.
Twórczość Lucíi Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako milczącego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o wydarzeniach nadzwyczajnych. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi momentami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyimaginowany ogród lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo wychodzi od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji drugorzędnych, pozostawiając tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże powierzchnie koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz napełnione wrażliwością.
W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, obok dekoracyjnych odwołań do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w nowym kontekście, wynikającym z własnej wrażliwości — cieplejszej, codziennej i kobiecej.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i kremowe odcienie współistnieją z głębokimi czernieniami, zieleniami o odcieniu błękitu, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystą bielą. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast kolorów nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej uniwersum malarskim. Nie przedstawiana jako bohaterska czy odległa postać, lecz z kobiecością spokojną, elegancką i refleksyjną. To postacie o spokojnych spojrzeniach, wytchnionych pozach i opanowanych gestach. Istnieje tu glamour, ale to glamour intymne i milczące.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Nie są jedynie elementami dekoracyjnymi, lecz symbolami towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohatirki, pojawiają się na ich strojach lub integrują się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt ostatecznie tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie zawęża paletę, budując obraz poprzez kontrast między czernią, bielą i czerwienią. Pasy na sukni przestają być tylko wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych dziełach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu projektowi. Terakotowy odcień sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią o odcieniu niebieskozielonym, tworząc obraz wyrafinowany, lecz nie chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, a jednak starannie skonstruowane. Jej język nie zależy od wystawnego wirtuozyjnego technicznego kunsztu, lecz od zdolności do redukowania sceny do znalezienia jej istotnej emocji.
Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektowny. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej prace posiadają cechę szczególnie atrakcyjną: mogą być dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą urodą tkwi stałe poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.
W kontekście współczesnym, w którym wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybiera przeciwność: upraszcza. I właśnie w tej prostocie tkwi znaczna część charakteru jej twórczości.
Dzieło sztuki autorstwa Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary: 90 x 120 cm.
Oryginalna edycja.
Wysyłka realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz przez FedEx do reszty świata.
Dzieło zostanie zapakowane i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowań, folią bąbelkową oraz umieszczone w wytrzymałym tubusie.
Po opłaceniu dzieła, do procesu pakowania i dostarczenia do firmy wysyłkowej potrzebne są trzy dni.
Przesyłka dotrze do odbiorcy po upływie dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten zestaw zawiera wizualizacje wykonane sztuczną inteligencją. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”
Ta praca w technice akrylu na płótnie przedstawia stylizowaną baletnicę w ruchu, wykonaną pod wyraźną estetyką modernistyczną i inspirowaną stylem Art Déco oraz ilustracją współczesną. Postać wyróżnia się płynnością postawy i dynamiką sukni w odcieniach karminowych, różowych i białych, których krzywe linie rozszerzają się w spiralę, łącząc się harmonijnie z tłem podzielonym na płaskie bloki kolorów czerwieni, żółci musztardowej, indygo i szarości. Charakteryzuje się czystymi, precyzyjnymi konturami; kompozycja osiąga wyjątkową równowagę między siłą koloru a elegancją klasycznego gestu, przekazując atmosferę lekkości, pasji, rytmu i scenicznego virtuozizmu.
