Alexandre Altmann (1878-1932) - Esquisse de jardin arboré

Alexandre Altmann (1878–1932)

Szkic ogrodowy z drzewami
Olejne na płótnie – 46 × 38 cm
Podpis z tyłu przez artystę

Piękny i bardzo spontaniczny szkic olejny na płótnie Alexandra Altmanna (1878–1932), malarza pochodzenia ukraińskiego, należącego do pokolenia artystów Szkoły Paryża.

Altmann kształcił się w Szkole Artystycznej w Odessie, zanim w 1905 roku opuścił miasto, by przenieść się do Paryża. Zamieszkał w La Ruche, jednym z głównych centrów życia artystycznego wczesnego XX wieku w Paryżu, i związał się m.in. z Émile’em Schuffeneckerem. Otrzymał pierwsze istotne uznanie w 1910 roku dzięki prezentacji swojego obrazu L’Inondation de Paris. Od 1920 roku mieszkał w Nemours, jednocześnie przebywając także w Saint-Jean-de-Luz i na Lazurowym Wybrzeżu.

Dzieło przedstawia gęsty ogród z drzewami, uchwycony z niezwykłą swobodą wykonania. Artysta konstruuje kompozycję raczej dużymi masami koloru niż wyraźnym rysunkiem: głębokie zielenie, żółcie, ochry, czerwienie i fioletowe tonacje mieszają się w hojne i żywiołowe tworzywo malarskie.

Charakter szkicu jest szczególnie wyczuwalny w szybkości i szczerości gestu. Liście są zasugerowane poprzez serię grubych, nerwowych pociągnięć, podczas gdy niektóre miejsca pozostają celowo syntetyczne. Ta bezpośrednia realizacja nadaje dziełu świeżość i daje wrażenie malowania w plenerze, mającego oddać przede wszystkim światło i atmosferę krajobrazu.

Żywa pomarańczowa linia przecinająca środek kompozycji stanowi wyrafinowany akcent chromatyczny, wyróżniając zielenie pierwszego planu i czerwieniejące odcienie drzewa po lewej stronie.

Płótno podpisane jest „Alexandre Altmann” z tyłu, bezpośrednio na płótnie.

Artysta: Alexandre Altmann (1878–1932)
Tytuł proponowany: Esquisse de jardin arboré (Szkic ogrodu z drzewami)
Technika: olej na płótnie
Wymiary: 46 × 38 cm
Podpis: podpisano „Alexandre Altmann” z tyłu
Epoka: I częściowy XX wieku
Stan: stan starszy, z przetarciami i miejscowymi ubytkami widocznymi na fotografiach; ogólnie dobra kondycja materiału malarskiego.

Dzieło szczególnie urzekające swą natychmiastowością, materiałem i swobodą pociągnięć, która pozwala docenić pracę Altmanna w jego najspontaniejszej fazie.