Jean-Pierre Dolla (1946) - Abstraction paysagère

Jean-Pierre Dolla (urodzony w 1946 roku)
Abstraction paysagère, 1977

Technika: olej na płótnie

Wymiary: 130 × 97 cm

Podpis: podpisane u dołu po prawej „JP Dolla”; podprawione i datowane „JP Dolla 77” na odwrotnej stronie

Stan: dobry stan ogólny; drobne ubytki, głównie na krawędiach

Oprawa: dzieło sprzedawane bez oprawy
Szkielet: oryginalny szkicownik z krzyżownicami, natarta płótno.

Wysyłka: koszty wysyłki są wysokie, ponieważ płótno ma bardzo duże wymiary. Przesyłka wysyłana z mojego magazynu znajdującego się w Portugalii.

—-

Duża kompozycja abstrakcyjna z 1977 roku, to płótno w formacie XXL, utrzymane w rzadkiej równowadze między polem koloru a gestem.

Najpierw błękit śródziemny, nałożony szerokimi, widocznymi warstwami, zajmuje całą powierzchnię i odsłania strukturę tkaniny. Na tej jasnej „nawie” spada czarna masa w łuku, szeroko pocięta pociągająca, niemal jak próg lub sklepienie, które organizuje obraz, nie zamykając go.

Z lewej strony jasna pionowa linia, zarysowana i podkreślona, otwiera szczelinę światła. Dwa linowe znaki wpisują się w niej: złota pętla, cienka i kaligraficzna, oraz pomarańczowo-czerwone S, bardziej cielesne, którego ślad zdaje się unosić przed tłem.

Ciemna linia, podkreślona ochrom, przecina dół obrazu niczym horyzont. Po prawej, wyodrębniony w niebieskim, czerwony tułów ceglasty, płaski i nieregularny, działa jak sygnał: jedyny naprawdę nasycony plan kompozycji, przyciąga wzrok i powstrzymuje masę czarną przed całkowitym wchłonięciem.

Materia jest materiałem malarza, który wciąż myśli ciałem: szeroki pędzel, poprawki, plamy, zarysowania, zacieki zatrzymane. Nic nie jest ozdobne. Czarny nie jest plackiem, niebieski nie jest neutralnym tłem, czerwony nie jest dodatkiem. Każdy element ma ciężar.

Datowane na 1977 rok dzieło należy do okresu, w którym Dolla, po Nagrodzie Krytyków w 1971 roku, stopniowo odstawia figuryzację odziedziczoną po mistrzach XIX wieku na rzecz abstrakcji zainspirowanej latami 50. — De Staël w konstrukcji przez plany, Pollock w geście.

Tutaj pejzaż przestaje być opisany: ograniczony do światła, masy, horyzontu i dwóch znaków. To dokładnie ten moment, do którego artysta się odwołuje, między kolorem rzeczywistości a abstrakcją form.

Format 130 × 97 cm i rama krzyżownicowa potwierdzają płótno zaprojektowane do ściany, a nie do sztalugi studyjnej. Podwójny podpis, na przodzie i odwrocie, datowany 77, solidnie umacnia autorstwo i rok.

Biografia artysty
Jean-Pierre Dolla urodził się w 1946 roku w Flayosc, w departamencie Var, w rodzinie winiarzy. Uczył się malować na zewnątrz, w gaju, następnie kształcił się w Arts Décoratifs w Grenoble i w Beaux-Arts w Paryżu, w pracowni Chapelain-Midy. W 1971 roku, mając dwadzieścia pięć lat, otrzymał Nagrodę Krytyków: był, po Bernarde Buffecie, najmłodszym malarzem, który ją zdobył.

Pod kontraktem z galerią paryską odmawia zamrażania swojej sztuki. Wygrana sprawa przeciwko pierwszemu galerzyście sprowadza go do zera.

Ojciec rodziny, pracuje wtedy jako cumownik w Fos-sur-Mer, cumuje tankowce, a malarstwo zostawia na wolny czas. Kontakt z twardym światem robotniczym zaostrza jego materiał. Stopniowo odchodzi od figuryzacji ku abstrakcji, gdzie kolor, gest i pejzaż łączą się.

Później jego twórczość dzieli się między pejzaże abstrakcyjne a nagie kobiece, wyrażone ekspresjonizmem bez kompromisów.

Komentarz
Wielkie płótno z 1977 roku, podpisane i datowane, gdzie błękit Var, gest czarny i pojedynczy plan czerwony wystarczają, by utrzymać ścianę.

Dzieło sprzedane bez oprawy; drobne ubytki na krawędiach do zgłoszenia, bez uszczerbku dla kompozycji.