Hilla Jablonsky (1922-2019) - Abstrakte Komposition

Unikat ze zbiorów prywatnych (100 × 70 cm na kartonie) autorstwa Hilli Jablonsky, która należy do centralnych i uznanych artystek niemieckiego informalizmu. Za jej twórczość artystyczną otrzymała Dr.-Theobald-Simon-Kunstpreis (1989) oraz renomowaną August-Macke-Medaille miasta Bonn (1999) oraz inne nagrody.

W tej pracy artystka postuluje zredukowaną kompozycję, w której biała torba decyduje o siebie poprzez wyraźny kontur między czarną powierzchnią a świecącym błękitem. Rozrzucone srebrne punkty łamią sztywność powierzchni i tworzą moment blasku i lekkości – być może aluzję do pokus, oczekiwań i radości z zakupów, które mogą towarzyszyć. Jako element serii toreb tworzonej przez lata, Jablonsky wynosi tak codzienny przedmiot na powtarzający się motyw artystyczny.

Dzieła Jablonsky były prezentowane na ponad 50 wystawach indywidualnych i zbiorowych w Niemczech i za granicą, między innymi w Wiedniu, Berlinie, Brukseli, Budapeszcie, Seulu, Dublinie i Petersburgu. Jej prace znajdują się obecnie w kolekcjach publicznych oraz w znaczących prywatnych kolekcjach krajowych i międzynarodowych. Za poszczególne prace uzyskano ceny w pięciocyfrowych euro.

Po wykształceniu u Alexeja von Assaulenko, Camerona Hoovera, Franza Radziwiła i Alberta Parisa Gütersloha, od 1968 roku pracowała jako wolna artystka. Była współzałożycielką Frauenmuseum Bonn, honorową przewodniczącą stowarzyszenia artystów GEDOK Bonn i pełniła funkcje jurorki w licznych gremiach artystycznych.

"Malarstwo Hilli Jablonsky otwiera widza szerokie pole interpretacyjne. Jej kompozycje wpisują się w tradycję informelu, która kazała celebr2ować spontaniczny gest. Często powstają one na podstawie stanów duchowych. W swoim nieposkromionym upieraniu się przy subiektywności Jablonsky przemienia momenty szczęścia i radości, niepokój i lęk, złość i żałość w pole bitwy plam koloru, linii i graficznych skrótów. Zadziwiające jest to, że na końcu powstaje porządek harmonijnej równowagi." (Marion Leske, autorka sztuki)

Jako malarka, rysowniczka i poetka Hilla Jablonsky przez dekady rozwijała charakterystyczny, potężny język obrazowy. Jej duże, intensywnie kolorowe kompozycje łączą gestową dynamikę z fakturalną gęstością i cechuje je wysoka wrażliwość na rytm, powierzchnię i materialność. Oprócz prac w acrylicu i pastelach eksperymentowała z kolażami, nietypowymi materiałami i performansami.