Dupérac - Ruine di Roma - 1570-1963






Specjalistka od starych książek, skupiona na sporach teologicznych od 1999 roku.
€ 33 | ||
|---|---|---|
€ 30 | ||
€ 27 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144916
Doskonała ocena na Trustpilot.
*Ruine di Roma* Étienne’a Dupéraca to numerowane włoskojęzyczne wydanie faksymilowe opublikowane w Mediolanie w 1963 roku, przedstawiające ruiny i rekonstrukcje zabytków starożytnego Rzymu.
Opis od sprzedawcy
ROMA ODŻYWA Z RUIN: RZADKA KOPIA SŁYNNEGO KODEKSU DU PÉRAC
Cenna reprodukcja anastyłowana słynnego renesansowego kodeksu poświęconego starożytnej Rzymowi. Spektakularna sekwencja widoków, rekonstrukcji archeologicznych i zabytków Wiecznego Miasta. Tabele pokazują świątynie, łaźnie, cyrki, amfiteatry i duże zespoły architektoniczne Rzymskie. Wytworne oprawienie z dekoracyjną ornamentyką odtwarza oprawę starożytnego rękopisu, którą dziś przechowuje Morgan Library. Włoska edycja z Mediolanu z 1963 roku, wykonana przez Amilcare Pizzi w zaledwie 1 000 egzemplarzach, poszukiwana przez kolekcjonerów Rzymu, architektury i artystycznych facsimili. The Morgan Library & Museum
ABSTRAKT
„Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono” jest jednym z najbardziej fascynujących dokumentów ikonograficznych poświęconych renesansowemu odczytywaniu starożytnego Rzymu. Oryginalny kodeks, przypisywany Étienne’owi Dupéracowi, zbiera widoki miasta z XVI wieku i idealne rekonstrukcje zabytków w ich rzekomej dawnej konfiguracji. Obrazy umożliwiają tym samym idealne porównanie ruin obserwowanych przez artystę z rekonstrukcją rzymskiego obiektu, przekształcając dzieło w wyjątkowe świadectwo powstającej archeologii antykwarycznej. Obecny tom to wyrafinowana edycja facsimile opublikowana w Mediolanie w 1963 roku przez Arti Grafiche Amilcare Pizzi, wykonana z szczególną uwagą poświęconą papierowi, tonacjom oryginałów i oprawie.
DLACZEGO KUPIĆ
Dzieło o silnym impakcie wizualnym, szczególnie interesujące dla kolekcjonerów widoków Rzymu, renesansowej architektury, archeologii, historii urbanistyki oraz drogich facsimili. Wartość dekoracyjna woluminu jest znakomita dzięki licznym tablicom na całej stronie i dwukolonowych, rekonstrukcjom monumentalnym i bogatej kolorowej oprawie edytorskiej. Limitowana emisja do 1 000 egzemplarzy dodatkowo zwiększa jej wartość bibliograficzną. Szczególnie urzekające są porównania między Rzymem z XVI wieku a idealnie odtworzonym Rzymem cesarskim, z widokami Koloseum, łaźni, cyrków, amfiteatrów i dużych zespołów monumentów.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Całobitne dzieło z 1963 roku składało się z edycji facsimile, tomiku wstępu i komentarza Rudolfa Wittkowera, fascikla edytorskiego oraz, w konfiguracjach kompletnych, odpowiedniego opakowania edytorialnego. Na rynku antykwarycznym pojawiają się kompletne egzemplarze w różnych stanach, o bardzo zróżnicowanych cenach; dla samego rysunku facsimile, pokazanego na zdjęciach, realistycznie oszacować można zakres od 300 do 450 euro.
OPIS FIZYCZNY I STAN
Sztywna oprawa edytorska, rekonstrukcja wzorem historycznej oprawy rękopisu, niezwykle bogata dekoracja wielobarwna i złocona o motywach arabeskowych, cienie i ramy ornamentalne; grzbiet całkowicie zdobiony. Specjalny papier o dużej wytrzymałości. Delikatne ślady manipulacji i noszenia, zgodne z wiekiem. Wnętrze z naturalnym przebarwieniem papieru. Oprawa z drobnymi śladami tarcia na marginesach i narożnikach. W książkach zabytkowych, o wielowiekowej historii, mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze uwzględnione w opisie. Ta aukcja zawiera Wizualizacje AI. Odwołuj się do oryginalnych fotografii, aby zweryfikować faktyczny stan przedmiotu. Obrazy stanowią integralną część opisu. Str. (2); 76; (2).
PEŁNY TYTUŁ I AUTOR
Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono.
Facsimile rękopisu renesansowego znanego jako Du Pérac Codex, opublikowanego w Mediolanie przez Arti Grafiche Amilcare Pizzi w 1963 roku.
Oryginalny rękopis obecnie przechowywany w Morgan Library & Museum w Nowym Jorku, MS M.1106.
Étienne Dupérac.
KONTEKST I ZNACZENIE
Kodeks należy do wielkiej renesansowej epoki studiów i reinterpretacji klasycznej starożytności. Rzym, przekształcony w ogromny warsztat dla architektów, antykwariuszy i intagliatorów, przyciągał artystów z całej Europy pragnących udokumentować to, co pozostało z budynków cesarskich i w wirtualny sposób odtworzyć ich pierwotny wygląd. Cechą charakterystyczną dzieła jest właśnie naprzemienność pomiędzy widokami stanu współczesnego zabytków a wyobrażonymi rekonstrukcjami starożytnego Rzymu, często czerpanymi z podobnych punktów widokowych. Ta metoda czyni kodeks jednocześnie dokumentem topograficznym, repertorium architektonicznym i fundamentalnym świadectwem kultury antykwarycznej renesansu. Wśród motywów pojawiają się Koloseum, Teatr Marcowy, wielkie łaźnie cesarskie, cyrki, naumaχie, pałace i kompleksy monumentalne, wszystko umieszczone w misternych ramach manierystycznych. Oryginalny rękopis, prawdopodobnie zaprojektowany jako dzieło prestiżowe, pozostał nieukończony.
KRÓTKA BIOGRAFIA AUTORA
Étienne Dupérac, znany we Włoszech także jako Stefano Du Pérac, urodził się we Francji około 1520-1535 roku i zmarł w Paryżu w 1604. Malarz, rysownik, rytownik, architekt i projektant ogrodów, spędził istotny fragment kariery w Rzymie, gdzie specjalizował się w topograficznym przedstawieniu miasta i zabytków. Do jego najbardziej znanych dzieł należą wielkie plany perspektywiczne starożytnego i nowoczesnego Rzymu oraz I vestigi dell’antichità di Roma, opublikowane w 1575. Po powrocie do Francji pracował także jako architekt i projektant ogrodów. Przypisanie rękopisu Disegni de le ruine do Dupéraca jest tradycyjne i powszechnie akceptowane, ale nie uznawane za całkowicie dokumentalne.
HISTORIA WYDANIA I OBIEGU
Oryginał nie jest drukowaną książką XVI wieku, lecz rękopis ilustrowany na pergaminie, wykonany w drugiej połowie XVI wieku i zazwyczaj umiejscowiony wokół lat 1570-1580. Morgan Library opisuje go jako album zawierający czterdzieści sześć panoram i rekonstrukcji, prawdopodobnie przeznaczony dla najwyższego rangą zleceniodawcy i pozostający nieukończony. Kodeks przeszedł przez prestiżowe kolekcje, w tym kolekcje Sir Andrew Fountaine’a, Williama Henry’ego Corfielda, Charlesa Williama Dysona Perrinsa i Giannalisy Feltrinelli; niektóre z ex libris i znaków pochodzenia zostały zreprodukowane w facsimile, jak widoczne również w obecnym egzemplarzu. W 1963 Arti Grafiche Amilcare Pizzi z Mediolanu stworzyły jedną z najrafinniejszych reprodukcji facsimili rękopisu, w 1 000 kopiach, wraz z pracą Rudolfa Wittkowera. Tom został wydany z zastosowaniem specjalnej techniki reprodukcji mającej oddać barwy tuszu, fizyczną fakturę papieru i nawet wygląd drogiej oryginalnej oprawy.
BIBLIOGRAFIA I ODNOŚNIKI
Rudolf Wittkower, Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono, Milano, Arti Grafiche Amilcare Pizzi, 1963.
Thomas Ashby, A Topographical Study in Rome in 1581, London, 1916.
H. Zerner, Observations on Dupérac and the Disegni de le Ruine di Roma e come anticamente erono, The Art Bulletin, XLVII, 1965.
Morgan Library & Museum, New York, MS M.1106, Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono.
James S. Ackerman, recenzja edycji Disegni de le ruine di Roma, Journal of the Society of Architectural Historians, 1964.
Historie sprzedawców
ROMA ODŻYWA Z RUIN: RZADKA KOPIA SŁYNNEGO KODEKSU DU PÉRAC
Cenna reprodukcja anastyłowana słynnego renesansowego kodeksu poświęconego starożytnej Rzymowi. Spektakularna sekwencja widoków, rekonstrukcji archeologicznych i zabytków Wiecznego Miasta. Tabele pokazują świątynie, łaźnie, cyrki, amfiteatry i duże zespoły architektoniczne Rzymskie. Wytworne oprawienie z dekoracyjną ornamentyką odtwarza oprawę starożytnego rękopisu, którą dziś przechowuje Morgan Library. Włoska edycja z Mediolanu z 1963 roku, wykonana przez Amilcare Pizzi w zaledwie 1 000 egzemplarzach, poszukiwana przez kolekcjonerów Rzymu, architektury i artystycznych facsimili. The Morgan Library & Museum
ABSTRAKT
„Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono” jest jednym z najbardziej fascynujących dokumentów ikonograficznych poświęconych renesansowemu odczytywaniu starożytnego Rzymu. Oryginalny kodeks, przypisywany Étienne’owi Dupéracowi, zbiera widoki miasta z XVI wieku i idealne rekonstrukcje zabytków w ich rzekomej dawnej konfiguracji. Obrazy umożliwiają tym samym idealne porównanie ruin obserwowanych przez artystę z rekonstrukcją rzymskiego obiektu, przekształcając dzieło w wyjątkowe świadectwo powstającej archeologii antykwarycznej. Obecny tom to wyrafinowana edycja facsimile opublikowana w Mediolanie w 1963 roku przez Arti Grafiche Amilcare Pizzi, wykonana z szczególną uwagą poświęconą papierowi, tonacjom oryginałów i oprawie.
DLACZEGO KUPIĆ
Dzieło o silnym impakcie wizualnym, szczególnie interesujące dla kolekcjonerów widoków Rzymu, renesansowej architektury, archeologii, historii urbanistyki oraz drogich facsimili. Wartość dekoracyjna woluminu jest znakomita dzięki licznym tablicom na całej stronie i dwukolonowych, rekonstrukcjom monumentalnym i bogatej kolorowej oprawie edytorskiej. Limitowana emisja do 1 000 egzemplarzy dodatkowo zwiększa jej wartość bibliograficzną. Szczególnie urzekające są porównania między Rzymem z XVI wieku a idealnie odtworzonym Rzymem cesarskim, z widokami Koloseum, łaźni, cyrków, amfiteatrów i dużych zespołów monumentów.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Całobitne dzieło z 1963 roku składało się z edycji facsimile, tomiku wstępu i komentarza Rudolfa Wittkowera, fascikla edytorskiego oraz, w konfiguracjach kompletnych, odpowiedniego opakowania edytorialnego. Na rynku antykwarycznym pojawiają się kompletne egzemplarze w różnych stanach, o bardzo zróżnicowanych cenach; dla samego rysunku facsimile, pokazanego na zdjęciach, realistycznie oszacować można zakres od 300 do 450 euro.
OPIS FIZYCZNY I STAN
Sztywna oprawa edytorska, rekonstrukcja wzorem historycznej oprawy rękopisu, niezwykle bogata dekoracja wielobarwna i złocona o motywach arabeskowych, cienie i ramy ornamentalne; grzbiet całkowicie zdobiony. Specjalny papier o dużej wytrzymałości. Delikatne ślady manipulacji i noszenia, zgodne z wiekiem. Wnętrze z naturalnym przebarwieniem papieru. Oprawa z drobnymi śladami tarcia na marginesach i narożnikach. W książkach zabytkowych, o wielowiekowej historii, mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze uwzględnione w opisie. Ta aukcja zawiera Wizualizacje AI. Odwołuj się do oryginalnych fotografii, aby zweryfikować faktyczny stan przedmiotu. Obrazy stanowią integralną część opisu. Str. (2); 76; (2).
PEŁNY TYTUŁ I AUTOR
Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono.
Facsimile rękopisu renesansowego znanego jako Du Pérac Codex, opublikowanego w Mediolanie przez Arti Grafiche Amilcare Pizzi w 1963 roku.
Oryginalny rękopis obecnie przechowywany w Morgan Library & Museum w Nowym Jorku, MS M.1106.
Étienne Dupérac.
KONTEKST I ZNACZENIE
Kodeks należy do wielkiej renesansowej epoki studiów i reinterpretacji klasycznej starożytności. Rzym, przekształcony w ogromny warsztat dla architektów, antykwariuszy i intagliatorów, przyciągał artystów z całej Europy pragnących udokumentować to, co pozostało z budynków cesarskich i w wirtualny sposób odtworzyć ich pierwotny wygląd. Cechą charakterystyczną dzieła jest właśnie naprzemienność pomiędzy widokami stanu współczesnego zabytków a wyobrażonymi rekonstrukcjami starożytnego Rzymu, często czerpanymi z podobnych punktów widokowych. Ta metoda czyni kodeks jednocześnie dokumentem topograficznym, repertorium architektonicznym i fundamentalnym świadectwem kultury antykwarycznej renesansu. Wśród motywów pojawiają się Koloseum, Teatr Marcowy, wielkie łaźnie cesarskie, cyrki, naumaχie, pałace i kompleksy monumentalne, wszystko umieszczone w misternych ramach manierystycznych. Oryginalny rękopis, prawdopodobnie zaprojektowany jako dzieło prestiżowe, pozostał nieukończony.
KRÓTKA BIOGRAFIA AUTORA
Étienne Dupérac, znany we Włoszech także jako Stefano Du Pérac, urodził się we Francji około 1520-1535 roku i zmarł w Paryżu w 1604. Malarz, rysownik, rytownik, architekt i projektant ogrodów, spędził istotny fragment kariery w Rzymie, gdzie specjalizował się w topograficznym przedstawieniu miasta i zabytków. Do jego najbardziej znanych dzieł należą wielkie plany perspektywiczne starożytnego i nowoczesnego Rzymu oraz I vestigi dell’antichità di Roma, opublikowane w 1575. Po powrocie do Francji pracował także jako architekt i projektant ogrodów. Przypisanie rękopisu Disegni de le ruine do Dupéraca jest tradycyjne i powszechnie akceptowane, ale nie uznawane za całkowicie dokumentalne.
HISTORIA WYDANIA I OBIEGU
Oryginał nie jest drukowaną książką XVI wieku, lecz rękopis ilustrowany na pergaminie, wykonany w drugiej połowie XVI wieku i zazwyczaj umiejscowiony wokół lat 1570-1580. Morgan Library opisuje go jako album zawierający czterdzieści sześć panoram i rekonstrukcji, prawdopodobnie przeznaczony dla najwyższego rangą zleceniodawcy i pozostający nieukończony. Kodeks przeszedł przez prestiżowe kolekcje, w tym kolekcje Sir Andrew Fountaine’a, Williama Henry’ego Corfielda, Charlesa Williama Dysona Perrinsa i Giannalisy Feltrinelli; niektóre z ex libris i znaków pochodzenia zostały zreprodukowane w facsimile, jak widoczne również w obecnym egzemplarzu. W 1963 Arti Grafiche Amilcare Pizzi z Mediolanu stworzyły jedną z najrafinniejszych reprodukcji facsimili rękopisu, w 1 000 kopiach, wraz z pracą Rudolfa Wittkowera. Tom został wydany z zastosowaniem specjalnej techniki reprodukcji mającej oddać barwy tuszu, fizyczną fakturę papieru i nawet wygląd drogiej oryginalnej oprawy.
BIBLIOGRAFIA I ODNOŚNIKI
Rudolf Wittkower, Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono, Milano, Arti Grafiche Amilcare Pizzi, 1963.
Thomas Ashby, A Topographical Study in Rome in 1581, London, 1916.
H. Zerner, Observations on Dupérac and the Disegni de le Ruine di Roma e come anticamente erono, The Art Bulletin, XLVII, 1965.
Morgan Library & Museum, New York, MS M.1106, Disegni de le ruine di Roma e come anticamente erono.
James S. Ackerman, recenzja edycji Disegni de le ruine di Roma, Journal of the Society of Architectural Historians, 1964.
