Josep Soler (1941) - Balcones bajo el sol

Pictura Subastas przedstawia tę magníkną pracę sztuki należącą do Josepa Solera, która ukazuje kolorowy zestaw tradycyjnych budynków z przewagą dużej żółtej fasady otoczonej palmami i bujną roślinnością tropikalną. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary dzieła: 38x27x1 cm.
· Olej na desce podpisany ręcznie przez artystę w prawym dolnym rogu, J. Soler.
· Praca w dobrym stanie zachowania.

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Ważna uwaga: zamieszczone fotografie stanowią integralną część opisu partii. Reprezentacja cyfrowa w mockupie orientacyjna; mogą występować różnice w stosunku do rzeczywistego artykułu pod kątem koloru, skali i detali.

Obraz będzie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego pakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na skalę międzynarodową.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz prezentuje jasną scenę miejską, zdominowaną przez zestaw budynków o intensywnych kolorach, częściowo ukrytych za bujną tropikalną roślinnością. Kompozycja kieruje wzrok na centrum, gdzie znajduje się duża żółta fasada, która wznosi się nad małym ogrodem pełnym palm i roślin. Architektura i natura integrują się w ciepły i wyrazisty obraz, który potrafi przekazać atmosferę słonecznego miasta, pełnego historii i codziennego życia.

Centralny budynek wyróżnia się wysokością i intensywnością żółtego koloru elewacji. Różne poziomy są wyznaczone przez kolejność okien i balkonów, tworząc rytm wertykalny. Na wyższych piętrach pojawiają się kilka ciemnych otworów, natomiast na średnim poziomie wyróżniają się dwa duże okna łukowe. Te krzywe formy dodają elegancji budynkowi i przywodzą na myśl architekturę tradycyjną o charakterze kolonialnym lub śródziemnomorskim.

Łukowe okna pokazują szyby w odcieniach niebieskawych, białych i zielonkawych, niektóre przecinane czerwonymi liniami sugerującymi ramy i podziały wewnętrzne. Jedno z nich ma mały balkon, detal ten wzmacnia wrażenie głębi i nadaje fasadzie charakteru. Ciemność łuków kontrastuje z jasnym żółtym murem, czyniąc tę strefę jednym z najatrakcyjniejszych punktów kompozycji.

Po lewej stronie od budynku głównego widoczne są inne niższe konstrukcje, utrzymane w odcieniach niebieskiego, turkusowego, szarości i ochry. Ich balkony, dachy i okna nakładają się na siebie, tworząc gęstą i zróżnicowaną architekturę. Jeden z dachów łączy czerwienie, pomarańcze i fiolety, dodając ciepła, podczas gdy bardzo ciemne, niebieskie otwarcie tworzy wrażenie korytarza, wejścia lub głębokiej przestrzeni wewnętrznej.

Po prawej stronie pojawia się dom o jasnej elewacji i czerwonym dachu, towarzyszy mu inny budynek w kolorze niebieskim, który wyrasta za nim. Dachówki są nachylone, a małe okna tworzą kontrast z pionowością centralnego budynku. Ta kumulacja budynków sugeruje starą dzielnicę, w której domy rosły obok siebie, tworząc nierówny, bliski miejski pejzaż pełen charakteru.

Roślinność zajmuje dużą część dolnej połowy sceny. Kilka palm wyciąga korony przed budynkami i rozkłada liście w wielu kierunkach. Zieleń ciemna miesza się z odcieniami zieleni niebieskawych, turkusowych i żółtawych, tworząc bogą i dynamiczną masę roślinną. Niektóre liście zdają się bezpośrednio czerpać światło, inne pozostają w cieniu, co dodaje głębi i objętości ogrodowi.

Wśród roślin dostrzegane są małe postacie ludzkie, zredukowane do sylwetek i plam koloru. Ich obecność nadaje skali budynkom i sugeruje, że przestrzeń nie jest tylko kontemplacyjna, lecz także miejscem zamieszkania. Postacie wydają się spacerować lub rozmawiać w ogrodzie, dyskretnie wtapiając się w otoczenie. Te postacie wprowadzają codzienny wymiar i pozwalają wyobrazić sobie życie toczące się za oknami i między ścieżkami.

Na pierwszym planie pojawia się ogrodzenie z filarów o odcieniu niebieskim i ciemnych odcinków, które oddziela ogród od ulicy. W środku otwiera się wejście lub małe drzwi w kolorze turkusowym, ku któremu zdaje się prowadzić wewnętrzna ścieżka. Ta struktura wyznacza granicę między przestrzenią publiczną a prywatną, ale jednocześnie wizualnie zachęca do wejścia i odkrycia ogrodu ukrytego wśród roślinności.

U dołu ulica lub chodnik przedstawione są w jasnych tonacjach, beżowych i kremowych, kontrastując z głębokimi cieniami rozpościerającymi się przed ogrodzeniem. Te ciemne obszary nadają ciężar kompozycji i pomagają podkreślić jasność fasad. Rozstawienie schodzącej ulicy, wejścia, roślin i budynków tworzy przekonujące wrażenie głębi, prowadząc wzrok od pierwszego planu ku wysokościom architektury.

Bogactwo kolorów stanowi jeden z najbardziej charakterystycznych aspektów dzieła. Żółcie, błękity, zielenie, czerwienie, pomarańcze i fiolety rozciągają się po całej scenie, tworząc ciepłą i radosną atmosferę. Kolory nie ograniczają się do opisywania budynków i roślin, lecz przekazują również intensywność światła, wilgotność ogrodu i żywiołowy charakter miejsca. Każda strefa wydaje się wibrować własną energią, choć wszystkie zachowują wyraźną jedność.

Krajobraz miejski emanuje poczuciem pamięci i znajomości. Stare elewacje, balkony, dachy i bujna roślinność przywołują miejsce naznaczone historią, prawdopodobnie należące do miasta nadmorskiego lub tropikalnego. Scena zaprasza, by wyobrazić sobie upalny dzień, szmer rozmów, ruch liści i życie, które skrywa się za każdym oknem.

W całości ten obraz oferuje kolorowy i nastrojowy obraz dzielnicy o tradycyjnej architekturze otoczonej bujnym ogrodem tropikalnym. Wielka żółta fasada działa jako centrum kompozycji, podczas gdy palmy, balkony i pobliskie domy tworzą przestrzeń pełną głębi i uroku. Dzieło przekazuje jasność, energię i nostalgię, przekształcając zwykły miejski zakątek w scenę gościnną i pełną charakteru.