Keystone - (x4) Sir Winston Churchill.

4 zdjęcia prasowe z epoki, w dość dobrym stanie, ślady użytkowania i noszenia, patrz zdjęcia dla szczegółów, stempel i tekst z tyłu.

Wymiary:

1. 20 x 15 cm
(x3) 18 cm x 13

Sir Winston Leonard Spencer Churchill (30 listopada 1874 – 24 stycznia 1965) był brytyjskim politykiem, oficerem wojskowym i pisarzem, który pełnił funkcję premiera Wielkiej Brytanii w latach 1940–1945 podczas II wojny światowej oraz ponownie w latach 1951–1955. Przez około 62 z lat pomiędzy 1900 a 1964 rokiem był posłem (MP) i reprezentował łącznie pięć okręgów wyborczych w tym czasie. Ideowo był zwolennikiem liberalizmu gospodarczego i imperializmu, przez większość kariery należał do Partii Konserwatywnej, którą kierował w latach 1940–1955. Był członkiem Partii Liberalnej w latach 1904–1924.

Mąconej pochodzeniem mieszanym angielsko-amerykańskim, Churchill urodził się w hrabstwie Oxfordshire w rodzinie Spencerów, bogatej arystokracji. Wstąpił do brytyjskiej armii w 1895 r. i brał udział w działaniach w Britanii indyjskiej, Wojnie Mahdyckiej i II wojnie burskiej, zyskując sławę jako korespondent wojenny i pisząc książki o swoich kampaniach. Wybierany w 1900 r. na posła Partii Konserwatywnej, w 1904 r. przeszedł do Liberalów. W rządzie liberałów(H. H. Asquith) Churchill był prezesem Izby Handlu i później ministrem spraw wewnętrznych, opowiadając się za reformą więzienną i zabezpieczeniem socjalnym pracowników. Jako pierwszy lord admiralicji przed i podczas pierwszej wojny światowej nadzorował katastrofalny atak morski na Dardanele (zapowiedź kampanii w Gallipoli) i został zdegradowany do komisarza Duchy Lancaster. Zrezygnował w listopadzie 1915 r. i przez sześć miesię służył w Royal Scots Fusiliers na froncie zachodnim. W 1917 r. powrócił do rządu pod wodzą Davida Loyda George’a i pełnił kolejno funkcje ministra uzbrojenia, sekretarza stanu ds. wojny, sekretarza stanu ds. powietrza i sekretarza stanu ds. kolonii, nadzorując traktat angielsko-irlandzki i politykę zagraniczną Wielkiej Brytanii na Bliskim Wschodzie. Po dwóc latach w opozycji był kanclerzem skarbu w rządzie konserwatywnym Stanleya Baldwina, ponownie doprowadzając do powrotu funta szterlinga do systemu standardowego w 1925 r., co przyhamowało gospodarkę Wielkiej Brytanii.

Poza rządem w tzw. „latyngach dzikich” w latach 30. Churchill stanął na czele apelu o ponowne zbrojenie, aby przeciwstawić się zagrożeniu militarnego reżimu nazistowskich Niemiec. Wybuch II wojny światowej ponownie został mianowany pierwszym lordem admiralicji. W maju 1940 r. objął stanowisko premiera, zastępując Neville’a Chamberlaina. Churchill utworzył rząd narodowy i nadzorował udział Wielkiej Brytanii w wysiłkach wojennych sojuszników przeciwko państwom Osi, co doprowadziło do zwycięstwa w 1945 r. Po klęsce Konserwatystów w wyborach generalnych w 1945 r. objął stanowisko lidera opozycji. W okresie rozwijającej się zimnej wojny z ZSRR publicznie ostrzegał przed „żelazną kurtyną” wpływów radzieckich w Europie i promował jedność europejską. Między kadencjami napisał kilka książek opisujących swoje doświadczenia wojenne. W 1953 r. otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury...

Wysłane pocztą