Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 10 (8/9)

Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 w Polsce) jest znany z prac osadzonych w kontekście dualizmu i ambiwalencji, które od 2013 roku kilkakrotnie stały się viralowe i były publikowane w największych magazynach na świecie. Zgodnie z hiszpańskim magazynem VOGUE Madonna miała go poprosić w 2016 roku o stworzenie okładki swojego nowego albumu, lecz ekscentryczny artysta, jak to często bywa, odmówił i wolał zostać sam.

____

Na sprzedaż:

Oryginalna fotografia (wysokiej jakości wydruk Fine Art) z serii Doublefaced (z roku 2013) autorstwa Sebastiana Bieniek’a.

Istnieje tylko 9 pojedynczo numerowanych i podpisanych oryginałów tego dzieła (Doublefaced No. 10). Tutaj oferowana jest sprzedaż numeru 8/9.

Większość oryginałów znajduje się na całym świecie w ważnych kolekcjach. Między innymi w USA, Szwajcarii, Italii, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Bahrajnie, Wielkiej Brytanii, Japonii i Hongkongu.

To dzieło jest sprzedawane bezpośrednio przez samego artystę jako niemal ostatnie.

Zwycięzca aukcji otrzyma ponadto certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko przez artystę.

_____

Szczegóły dotyczące dzieła sztuki:

- Tytuł: Doublefaced No. 10 (8/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 57,5 x 44 cm. (Na fotografii widnieje 4 cm szeroki biały margines; wymiary uwzględniają margines)
- Faktura: w przypadku tego dzieła mamy do czynienia z fotografią (nie powiększaną i nie oprawioną)
- Papier: Baryta Canson
- Metoda wytwarzania: C-Print
- Podpis: na dole z przodu czerwonym długopisem podpisane, oznaczone tytułem, datą i stemplowane

_____

Stan fotografii: bardzo dobry (nienaruszony)

_____

Wysyłka:

Fotografia wysyłana jest zwinięta w rolce.

_______

O serii Doublefaced:

Seria Doublefaced, autorstwa berlińskiego artysty Sebastiana Bieniek’a, jest niewątpliwie jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii zdjęć epoki internetu. Stanowi doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko rozumie współczesny duch czasu, ale odzwierciedla go w jego najczystszej formie. W epoce charakteryzującej się cyfrową autoprezentacją, ciągłą reinwentaryzacją jaźni i fragmentacją własnej tożsamości w mediach społecznościowych Bieniek trafia w nerwowy rdzeń społeczeństwa. Jego prace uchwyciły głębokie ludzkie pragnienie, by jednocześnie być zasłoniętym i widocznym w cyfrowym szumie, i czyniły dualizm naszej współczesnej egzystencji widocznym i namacalnym.

Minimalistyczna, a jednocześnie głęboko przerażająca koncepcja – narysowane eyelinerem i szminką drugie twarze na policzkach modelek – rozprzestrzeniła się w viral w latach 2010, na trwałe kształtując globalny świat mody i popkultury. Jak silnie ten artystyczny impuls trafił w puls czasu, widoczne jest na jego ogromnym rezonansie wśród światowych ikon. Tak kultowa „Królowa Popu” Madonna była zafascynowana hipnotyzującym językiem obrazowym, że wybrała jedno zdjęcie z serii na okładkę swojego albumu Madame X. Również w muzyce i popkulturze koncepcja pozostawiła głębokie ślady: w oficjonalnym teledysku do hitu Pharrell Williamsa Marilyn Monroe, ikoniczna idea dwu-twarzowej iluzji została skopiowana i przedstawiona milionom widzów.

Najbardziej spektakularnym mostkiem między awangardową sztuką ciała a światem haute couture dokonała seriya na wybiegach francuskiej metropolii. Projektant mody Simon Porte Jacquemus rozpoznał duchowy potencjał prac i doprowadził do bezpośredniej współpracy z Sebastianem Bienieckiem, wprowadzając ten look na Paris Fashion Week. Linia inspirowana sztuką Bienieka rozbiła świat mody jak bomba i przyczyniła się do zdobycia przez Jacquemusa prestiżowej nagrody LVMH Special Jury Prize o wartości 150 000 euro. Dzięki tej symbiozie między internetowym fenomenem, popkulturą a haute couture, seria Doublefaced dostarcza przekonującego dowodu, jak tradycyjna sztuka może przekroczyć granice analogu i stać się uniwersalnym językiem wizualnym całego pokolenia.

_____

O artyście:

Niemiecki artysta konceptualny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (1975) uchodzi za jednego z najradykalniejszych granicznych artystów współczesnej sceny artystycznej. Jego całokształt twórczości był stałym, prowokującym tańcem na cienkiej linii między rzeczywistością a złudzeniem.

Urodzony na Górnym Śląsku, Bieniek w 1989 roku jako Spätaussiedler przybył do Niemiec i rozpoczął swoją artystyczną drogę na Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Tam studiował Sztukę Wolną pod wpływem skrajnie różnych postaci: światowej sławy pionierki performansu Mariny Abramović i szwajcarskiego artysty konceptualnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Uniwersytet Sztuk w Berlinie, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, równocześnie podejmując studia reżyserskie w Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Jego kariera zaczęła się pod koniec lat 90. w legendarnej berlińskiej galerii Tacheles, skąd szybko stał się stałą postacią na scenie. Rok 2013 przyniósł mu międzynarodowy przełom wraz z wiralową serią zdjęć Doublefaced, po którym renomowane magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.

Wczesne lata kariery Bienieka wyróżniały działania, które głęboko wprawiały w zakłopotanie publiczność i tradycyjny przemysł sztuki. Zainspirowany ciałem swojej mentorki Abramović, używał własnego ciała jako materiału i w jednej z wczesnych prac na wiele dni codziennie ranił się w ramieniu, by fizycznie udokumentować przemijalność. Oprócz tych bolesnych procesów inscenizował irytujące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, rozkładając bez zezwolenia długie odcinki taśmy barierowej, aby zablokować wejścia do metra lub place w Berlinie. W ten sposób pokazywał, jak ludzie są ślepi na polecenia wizualne i państwowe. W swojej książce Realfake opublikowanej w 2011 roku rozciągnął te eksperymenty na przestrzeń cyfrową: poprzez tworzenie dziesiątek fałszywych profili celowo manipulował algorytmami, mediami i postrzeganiem publicznym – na długo przed tym, jak zjawisko „Alternate Facts” dotarło do świata polityki.

Absolutnym i radykalnym kulminacyjnym punktem tej interdyscyplinarnej twórczości była inscenizacja własnej śmierci jako finałowej sztuki performansu. Bieniek, który przez całe życie badał mechanizmy medialności, tożsamości cyfrowej i oszustw, rozciągnął ten schemat do granicy ludzkiej egzystencji. Sfałszował i zaaranżował wiadomości o własnym zgonie, towarzyszył temu koncepcyjnymi przekazami wideo jak Apologia za bycie martwym, czym wprowadził świat sztuki i opinię publiczną w szok. Dzięki temu aktowi przeszedł granice intencjonalności artysty o wiele dalej niż ktokolwiek przed nim. Nie używał już tylko płótna, aparatu czy żyjącego ciała, lecz uzyskał całkowite zniknięcie, zabawę z zaświatami i późniejszą medialną histerię jako prawdziwe dzieło sztuki. Bieniek udowodnił w ten sposób, że w erze cyfrowych sieci nawet granica między życiem a śmiercią jest podległa manipulacji, kształtowaniu i ostatecznie stanowi część hiperrealistycznej inscenizacji.