Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 29 (9/9)

Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac w kontekście dualizmu i ambiwalencji, które od 2013 roku kilkakrotnie osiągały viralność i były publikowane przez największe magazyny na całym świecie. Według hiszpańskiego magazynu VOGUE Madonna miała w 2016 roku poprosić go o wykonanie nowej okładki albumu, ale ekscentryczny artysta, jak to często bywa, odmówił i wolał pozostać sam.

______

Na sprzedaż:

Oryginalna Fotografia (wysokiej jakości Fine Art Print) z serii Doublefaced (2013) autorstwa Sebastiana Bienieka.

Istnieje tylko 9 pojedynczo numerowanych i podpisanych oryginałów tego dzieła (Doublefaced No. 29). Poniżej 9/9.

Większość oryginałów znajduje się na całym świecie w ważnych kolekcjach. Między innymi w USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Wielkiej Brytanii, Japonii i Hongkongu.

To dzieło jest sprzedawane jako jedna z ostatnich pozostałości bezpośrednio od artysty.

Zwycięzca aukcji otrzyma także certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko przez samego artystę.

_____

Szczegóły dotyczące dzieła:

POZIOM PERSPEKTYWY WERTYKALNY! DWUKROTNIE TAK DUŻY JAK HORYZONTALNY

- Tytuł: Doublefaced No. 29 (9/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 55 x 80,5 cm. (Na fotografii znajduje się 2,5 cm szeroki biały margines wokół zdjęcia. Wymiary obejmują biały margines)
- Charakter: dzieło to fotografia (nie została oprawiona ani zamontowana)
- Papier: Baryta Canson
- Metoda produkcji: C-Print
- Podpis: na dole z przodu, podpisany, zatytułowany, datowany i opatrzony stemplem

_____

Stan fotografii:

Dobry stan.
Jak zapisano na odwrocie przez artystę (Foto nr 6), został on ręcznie naniesiony czarnym pisakiem w trzech miejscach na przedniej stronie. Zobacz Foto nr 5 (trzy czarne kropki). Artysta celowo to zrobił, aby nadać dziełu coś wyjątkowego. Retusz jest uwzględniony w certyfikacie autentyczności i opisany jako intencja (tak ma być).

_____

Wysyłka:

Fotografia wysyłana zwinięta.

_______

O serii Doublefaced:

Seria Doublefaced berlińskiego artysty Sebastiana Bienieka jest bezspornie jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii fotografii epoki internetu. Stanowi doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko pojmuje duch czasu, lecz także odzwierciedla go w najczystszej formie. W epoce, w której dominuje cyfrowa autoprezentacja, ciągłe odtwarzanie ego i fragmentaryzacja własnej tożsamości w mediach społecznościowych, Bieniek trafił w nerwowy splot społeczeństwa swoimi dziełami. Jego prace uchwyciły głębokie ludzkie pragnienie jednoczesnego bycia maskowanym i widocznym w cyfrowym szumie, czyniąc dualizm naszej nowoczesnej egzystencji widocznym i namacalnym.

Minimalistyczny, lecz głęboko onieśmielający koncept — narysowane eyelinerm i czerwienią warg na policzkach drugie twarze modelek — szerzył się w latach 2010-ych wirusowo i na trwałe ukształtował globalny świat mody i popkultury. Jak silnie ten artystyczny impuls trafił w puls czasu, pokazuje jego ogromna siła rażenia wśród światowych ikon. Madonna, „Queen of Pop”, była tak zafascynowana hipnotycznym językiem obrazu, że wybrała zdjęcie z serii na okładkę swojego albumu Madame X. Także w muzyce i kulturze popularnej pozostawił on głębokie ślady: w oficjalnym wideoklipie do hitu Pharrella Williamsa Marilyn Monroe ikoniczna idea dwuszczelinowych iluzji została skopiowana i zaprezentowana milionom widzów.

Najbardziej spektakularnym mostkiem między awangardową sztuką cielesną a światem haute couture była seria, która na wybiegach francuskiej metropolii zyskała nową formę. Projektant Simon Porte Jacquemus dostrzegł zeitgeistowy potencjał prac i umieścił wygląd we współpracy z Sebastianem Bieniek na Paris Fashion Week. Kolekcja inspirowana sztuką Bienieka uderzyła w świat mody jak bomba i przyczyniła się do zdobycia przez Jacquemusa prestiżowej nagrody LVMH Special Jury Prize o wartości 150 000 euro. Dzięki tej symbiozie między fenomenem internetowym, popkulturą i haute couture Doublefaced udowodniła, że tradycyjna sztuka może przekroczyć granice analogu i stać się uniwersalnym językiem wizualnym całego pokolenia.

_____

O artyście:

Niemiecki artysta konceptualny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (1975) jest uważany za jednego z najradykalniejszych prekursorów współczesnej sceny sztuki. Jego całokształt twórczości to trwały, prowokacyjny taniec na cienkiej linii między rzeczywistością a oszustwem.

Urodzony na Górnym Śląsku, Bieniek przybył do Niemiec w 1989 roku jako spóźniony wysiedlony i rozpoczął swoją artystyczną drogę na Akademii Sztuk Pięknych Braunschweig. Tam studiował Sztukę Wolną pod wpływem skrajnie różnych sił: słynnej pionierki performance Marina Abramović i szwajcarskiego artysty konceptualnego Johna M. Armleder. Później przeniósł się na Uniwersytet Sztuk W Berlinie, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, równocześnie podejmując studia reżyserskie w Niemieckiej Akademii Filmowej i Telewizyjnej w Berlinie. Jego kariera zaczęła się pod koniec lat 90. w legendarnej berlińskiej instytucji Tacheles, skąd szybko stał się stałą postacią na scenie. W 2013 roku osiągnął międzynarodowy przełom dzięki wirusowej serii Doublefaced, po czym renomowane magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.

Wczesne etapy kariery Bienieka naznaczone były akcjami, które głęboko dezorientowały publiczność i tradycyjny sektor sztuki. Zainspirowany fizycznymi granicami będącymi mentorką Abramović, wykorzystał własne ciało jako materiał i w jednej z wczesnych prac przez dni abrazował nowe rany na ramieniu, aby fizycznie udokumentować ulotność. Oprócz tych bolesnych procesów inscenizował on również drażniące eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, rozkładając bez zezwolenia długie odcinki taśmy odgradzającej, blokując wjazdy do metra lub place w Berlinie. W ten sposób demonstrował, jak ślepe są ludzie na wizualną i państwową władzę. W swoim w 2011 roku opublikowanym podręczniku Realfake rozszerzył te eksperymenty na sferę cyfrową: poprzez tworzenie dziesiątek fałszywych profili celowo manipulował algorytmami, mediami i postrzeganiem publicznym – na długo zanim fenomen „Alternative Facts” dotarł do polityki światowej.

Ostateczny i radykalny punkt kulminacyjny tego interdyscyplinarnego dorobku stanowiła inscenizacja jego własnej śmierci jako finałowej sztuki performansu. Bieniek, który od zawsze analizował mechanizmy skuteczności medialnej, cyfrowej tożsamości i oszustwa, rozszerzył ten princip na granicę ludzkiej egzystencji. Sfałszował i zaaranżował wiadomości o swoim własnym zgonie, towarzysząc temu koncepcyjnymi wiadomościami wideo, takimi jak jego Apology for being dead, czym wprowadził sztukę i publiczność w stan szoku. Dzięki temu aktowi przesunął granice interdyscyplinarnego działania dalej niż ktokolwiek inny przed nim. Nie ograniczał się już do płótna, kamery czy żywego ciała, lecz wyniósł całkowite zniknięcie, grę z zaświatami i następującą po tym medialną histerię do samego dzieła sztuki. Bieniek udowodnił tym ostatecznie, że w erze cyfrowych sieci granica między życiem a śmiercią może być manipulowana, kształtowana i ostatecznie stać się częścią hiperrealistycznej inscenizacji.