Josep Soler (1941) - Verano en el campo

Pictura Subastas przedstawia to wspaniałe dzieło sztuki autorstwa Josepa Solera, które ukazuje wiejski, pełen koloru pejzaż z jasnymi polami, dzikimi kwiatami i trzema kopcami siana, przywodzącymi na myśl zbiór i harmonię życia na wsi. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary z ramą: 56x65x5 cm.
· Wymiary bez ramy: 45x55 cm.
· Olej na płótnie podpisany odręcznie przez artystę w dolnym prawym rogu.
· Prace w dobrym stanie zachowania.
· Dzieło sprzedawane z piękną ramą (wliczoną w aukcję jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Ważna uwaga: dołączone fotografie stanowią integralną część opisu partii. Reprezentacja cyfrowa w mockupie orientacyjna; mogą występować różnice w kolorze, skali i szczegółach w stosunku do rzeczywistego przedmiotu.

Obraz będzie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), z użyciem wysokiej jakości materiałów zapewniających ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i samego transportu.
Wysyłka realizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością monitorowania. Wysyłki dostępne na poziomie międzynarodowym.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz prezentuje wiejski krajobraz pełen światła i kolorów, z dominującą szeroką perspektywą pól żółtych i zielonych, rozciągających się pod miękkim niebem. Pośród roślinności pojawiają się trzy duże, stożkowate konstrukcje, podobne do kopców siana wzniesionych po zbiorach, z każdą zwieńczoną wysoką wyprostowaną pręcą zakończoną małym, czerwonym elementem. Scena przekazuje wrażenie witalności, przestrzeni i połączenia z życiem wiejskim, przekształcając pole w radosną i ruchliwą przestrzeń.

Kompozycja organizowana jest w kolejnych poziomych pasach reprezentujących różne strefy terenu. U dołu znajduje się bujna roślinność, składająca się z ciemnozielonych, żółtych, niebieskich, białych, różowych i licznych czerwonych akcentów. W środkowej części dominują jasne parcele i złociste pola, podczas gdy tło zajmuje czerwona linia zabudowań lub roślinności oraz łańcuch gór o odcieniu niebieskawego.

Pierwszy plan wyróżnia się niezwykłą bogactwem kolorów. Na zielonej bazie pojawiają się małe pionowe i zaokrąglone kształty, które przypominają wysokie zioła, kwiaty polne i rozproszone rośliny. Czerwone, pomarańczowe i różowe punkty wydają się reprezentować maki i inne kwiaty rosnące spontanicznie wśród roślinności, dodając intensywnego uczucia radości i świeżości.

Zielenie pierwszego planu prezentują szeroki zakres odcieni. Niektóre obszary są ciemne i głębokie, inne przybierają żółtawe, niebieskawe lub szarowate tony. Ta różnorodność pozwala wyobrazić sobie teren porośnięty różnymi gatunkami roślin, niektóre wysokie, inne ledwo widoczne między trawą. Małe jasne plamy wprowadzają jasność i wydają się bezpośrednio otrzymywać światło z nieba.

Między roślinnością wyróżniają się miękkie linie i pasy koloru różowego, żółtego i zielonego, które mogą odpowiadać ścieżkom lub naturalnym podziałom pola. Te przebiegi przecinają dolną część i prowadzą wzrok ku centralnym strukturom. Choć nie są wyraźnie zdefiniowane, pomagają organizować krajobraz i sugerują istnienie dróg używanych podczas prac polowych.

Najważniejsza struktura pojawia się po prawej stronie. Jej duża trójkątna forma wznosi się ponad roślinność i łączy żółcie, zielenie, róże, szarości, niebieskości i niektóre ciemne detale. Podstawa zdaje się mieszać z roślinnością terenu, podczas gdy górna część kończy się na małej jasnej strefie z długą, prosto wyprostowaną pręcą zakończoną długim, zakrzywionym elementem. Jej rozmiar czyni ją głównym punktem uwagi.

Pręcik leżący na tej głównej formie wznosi się niemal do górnego krawędzi obrazu. Jego cienka i ciemna linia kontrastuje z jasnymi kolorami zieleni na tle doliny. Na końcu pojawia się mała czerwona forma, przypominająca wstążkę, flagę lub znak umieszczony, by identyfikować kopiec. Detal ten wprowadza wrażenie ruchu, jakby lekki powiew wiał przez pole.

W środkowej części wznosi się druga, nieco mniejsza i oddalona od niej konstrukcja stożkowa. Jej ciepłe kolory, stworzone z różów, ochry, delikatnych zieleni i żółci, łączą się z niebieską cieniem biegnącym po jednym z boków. Również zwieńczona jest wysoką prętą, której pionowość kieruje wzrok ku niebu. Powtarzanie tej formy tworzy rytm i wzmacnia głębokość pejzażu.

Na lewo pojawia się trzecia struktura, umieszczona jeszcze dalej w oddali. Jej mniejszy rozmiar potwierdza dystans i pomaga powiększyć wizualnie przestrzeń. Obok niej dostrzega się formę poziomą w odcieniu błękitu-szarości, która mogłaby odpowiadać wozowi, zadaszeniu, ominianemu lub innemu elementowi związanym z pracą na polu. Połączenie obu elementów wnosi różnorodność i zapobiega symetrii sceny.

Trzy struktury utrzymują bardzo zbalansowany układ wizualny. Pierwsza jest duża i bliska, druga zajmuje pozycję pośrednią, a trzecia leży blisko horyzontu. Ta progresja tworzy przekątną przecinającą pejzaż od prawej do lewej i prowadzącą wzrok aż po dal. Pręty wyrastające nad nimi podkreślają tę kolejność i dodają pionowości kompozycji, która jest głównie pozioma.

Środkowe pole dominuje intensywnymi żółciami, miękkimi zieleniami i odcieniami ochry. Te barwy sugerują dojrzałe uprawy w ciepłym świetle, być może latem lub na początku jesieni. Niektóre jaśniejsze pasy wydają się wskazywać na niedawno zebrane obszary, podczas gdy zielone części mogłyby przedstawiać rosnące uprawy lub tereny pokryte trawą.

Wzdłuż strefy środkowej widoczne są liczne małe formy w kolorze zielonym, niebieskim i szarym, rozmieszczone w nieregularnych rzędach. Mogą być interpretowane jako krzewy, małe rośliny lub resztki roślinności wyznaczające granice między parcelami. Ich powtarzalność tworzy spokojny rytm i pozwala odróżnić różne poziomy terenu od pierwszego planu po łagodne wzgórza w tle.

W górnym lewym rogu rozciąga się linia z czerwieni, granatów i różów. Ta pasma mogłaby reprezentować grupę domów oddalonych, pole kwiatów o intensywnych barwach lub serię elementów wiejskich odcinających się na horyzoncie. Ciepły kolor kontrastuje z niebieskawoniebieskią góry znajdującej się z tyłu i tworzy punkt zainteresowania, który równoważy dużą strukturę po prawej stronie.

Góry pojawiają się jako szerokie formy niebieskawawe i szaroczerwona, przebiegające przez górny lewy róg. Ich miękkie kontury przekazują dystans i spokój. Zimny kolor tych wzniesień działa w kontrapunkcie do jasnych żółci i zieleni pola. Dodatkowo ich obecność umieszcza scenę w otwartym, rozległym terytorium, otoczonym spokojnym reliefem.

Niebo zajmuje wąski pas na górze i jest jasne, o odcieniach bieli, zielenie i błękitu. Jego jasność rozlewa się nad terenem i wydaje się otulać cały pejzaż w ciepłej atmosferze. Nie pojawiają się zbyt wyraźne chmury ani zapowiedź złej pogody, więc scena sugeruje spokojny dzień, prawdopodobnie związany z pracami rolnymi i łagodnym powiewem pola.

Jednym z najbardziej atrakcyjnych aspektów obrazu jest współistnienie ciepłych i chłodnych barw. Żółcie, czerwienie, pomarańcze i róże dodają energii, podczas gdy zielenie, niebieskości i szarości przekazują równowagę i świeżość. Ta kombinacja powoduje, że krajobraz jest jasny, nie tracąc głębi. Każda strefa ma własną identyfikację barwną, ale wszystkie pozostają ze sobą związane w scenie.

Brak widocznych postaci ludzkich nie eliminuje wrażenia aktywności. Kopce, możliwe drogi, podziały terenu i pręty umieszczone nad konstrukcjami wskazują, że miejsce było pracowane i zorganizowane. Obecność człowieka odczuwalna jest pośrednio poprzez działania, jakby rolnicy właśnie opuścili pole po dniu żniw.

Krajobraz może być interpretowany jako celebracja pracy wiejskiej i obfitości ziemi. Złote pola przywodzą na myśl dojrzałe owoce, kwiaty z pierwszego planu symbolizują witalność, a kopcowe konstrukcje przypominają zbiór i ochronę plonów. Scena łączy naturę i ludzką aktywność, nie przeciwstawiając ich sobie, pokazując harmonijny związek między nimi.

Istnieje także wyczuwalna silna poczucie wolności. Obszerność pola, odległość gór i jasność nieba pozwalają, by wzrok przebywał tę scenę bez przeszkód. Nawet wydłużone pręty wydają się wskazywać na otwartą przestrzeń i kierować uwagę ku górze. Ta otwartość wywołuje optymizm i przemienia krajobraz w miejsce pełne światła, powietrza i życia.

Pomimo bogactwa kolorów, scena utrzymuje spokojną atmosferę. Nie ma elementów sugerujących pośpiech, napięcie czy konflikt. Pola wydają się odpoczywać pod jasnością dnia, a kształty stożkowe z naturalnością stapiają się z terenem. Rezultat to radosny i spokojny pejzaż, który zaprasza do kontemplowania drobnych zmian barwy obecnych w każdym kącie.

Ogólnie rzecz biorąc, ten obraz oferuje świetlistą i ekspresyjną wizję wiejskiego krajobrazu, składającego się z złotych pól, bujnej roślinności, dzikich kwiatów oraz trzech dużych kopców siana rozmieszczonych w głębi. Różnorodność zieleni, żółci, czerwieni, różu i błękitów napełnia scenę życiem, podczas gdy odległe góry i jasne niebo wprowadzają szerokość i spokojność. Dzieło przekazuje radość, obfitość i głęboką harmonię między pracą człowieka a naturą.