Miquel Torner de Semir (1938) - Silencio en la mesa

Pictura Subastas prezentuje to wspaniałe dzieło sztuki należące do Miquela Tornera de Semir, które przedstawia martwą naturę składającą się z miski na owoce, czajnika i różnych codziennych przedmiotów ułożonych we wnętrzu o intensywnych kontrastach i kształtach geometrycznych. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary dzieła: 73x92x1 cm.
· Olej na desce podpisany ręcznie przez artystę w dolnym prawym rogu.
· Dzieło znajduje się w dobrym stanie zachowania.

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Ważna nota: załączone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obraz zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), z użyciem wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne międzynarodowo.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz przedstawia skomplikowaną martwą naturę pełną kontrastów, z pierwszoplanową miską na owoce i dużym czajnikiem umieszczonym po prawej stronie. Oba elementy otoczone są przez przedmioty o kształtach geometrycznych, ciemnych powierzchniach i polach w odcieniach ziemistych, tworząc scenę domową przekształconą w kompozycję o dużej sile wizualnej. Odcienie czerni, brązu, beżu i szarości dominuje w otoczeniu, podczas gdy owoce dodają czerwonych, żółtych, zielonych, różowych i niebieskich akcentów, które oświetlają całość.

Miska na owoce stanowi jeden z głównych punktów uwagi. Znajduje się nieco z lewej strony i zajmuje pozycję bardzo bliską obserwatora. Jej szeroka, owalna forma otwiera się, by pomieścić kilka owoców, podczas gdy podstawa opiera się na stole pokrytym liniami i nieregularnymi figurami. Naczynie jest zarysowane ciemnymi i jasnymi konturami, które nadają mu wyrazistą obecność w kompozycji.

Wnętrze miski wyróżnia cztery owoce o różnych rozmiarach i kolorach. Z lewej strony widnieje okrągły element w odcieniach fioletów, niebieskiego, zieleni i różu. W centrum wynurza się owoc w kształcie wydłużonej gruszki, łączący pomarańczowy, czerwony, różowy, zielony i drobne ciemne sektory. Obok znajduje się czerwony owoc, a po prawej kolejne żółto-pomarańczowy, który wnosi szczególnie jasny punkt.

Owoc centralny, dzięki większej wysokości, pełni rolę osi całego zestawu. Jego rosnąca sylwetka towarzyszona jest przez kilka zielonych i turkusowych liści, które sięgają w górę. Liście te wprowadzają krzywe i diagonalne linie w kompozycji zdominowanej przez płaszczyzny proste. Dodatkowo ich świeży kolor tworzy atrakcyjny kontrast z brązami i czernią otoczenia.

Owoce nie są przedstawione jedynie jednym jednolitym kolorem, lecz za pomocą różnych stref chromatycznych, które sugerują światła, cienie i refleksy. Czerwienie łączą się z zielenią, żółcie z brązami, fioletowy z granatem. Ta różnorodność czyni każdy element małą niezależną kompozycją, chociaż wszystkie pozostają związane rozmieszczeniem wewnątrz naczynia.

Pod miską widoczna jest nieregularna podstawa w odcieniach jasnych, szarych i zielonkawych. Jej kształt przypomina złożoną scenerię tkaniny, serwetki lub dekoracyjnej powierzchni położonej na stole. Ciemne brzegi i drobne wewnętrzne znaki tworzą efekt ciężaru i głębi. Ta jasna strefa wizualnie oddziela naczynie od brązowego tła i pomaga wyeksponować jego sylwetkę.

Stół zajmuje prawie całą dolną część i zbudowany jest z serii prostokątnych powierzchni. Ciemne brązy na przemian występują z odcieniami niebieskawymi, czarnymi pasami i drobnymi plamami czerwonawymi. Poziome niebieskie linie pod miską tworzą rytm powtarzalny i prowadzą wzrok na prawo. Stół przestaje być elementem drugorzędnym i staje się istotną częścią organizacji przestrzeni.

W dolnym lewym rogu pojawia się kolejny żółto-pomarańczowy owoc, oddzielony od głównego naczynia. Jego odosobniona obecność łamie porządek całości i wnosi nutkę spontaniczności. Można przypuszczać, że odpadł z miski lub celowo położono go na niższej powierzchni. Intensywny żółty kolor wyraźnie wyróżnia się na tle czarnego tła.

Lewa strona zajmuje duża ciemna forma o kształcie prostokąta, przypominająca mebel, skrzynię lub zamknięte drzwi. Jej czarna i brązowa powierzchnia zawiera drobne znaki i miejsca cienia. W centrum pojawia się cienka biała linia kończąca się okręgiem, tajemniczy detal, który mógłby przypominać uchwyt, klucz, pręt lub czysto wizualny znak.

Ta ogromna ciemna forma tworzy silny kontrast z jaskrawymi kolorami owoców. Jej ciężar wizualny równoważy obecność czajnika po przeciwnej stronie. U dołu pojawiają się czerwone, czarne i niebieskie pasy ułożone ukośnie, niczym książki, pudełka lub nałożone powierzchnie. Te linie wprowadzają głębię i łączą lewy blok z blatem w pierwszym planie.

W centralnej części tła unoszą się kilka pionowych płaszczyzn w odcieniach beżu, kremu i szarości. Ich granice wyznaczają ciemne linie, drobne podziały i niebieskawe punkty. Te formy mogą odpowiadać ścianom, drzwiom, meblom lub panelom wnętrz, choć ich otwarte ułożenie pozwala na wiele interpretacji. Ich główna funkcja to dodanie wysokości i oddzielenie dwóch dużych, ciemnych obszarów kompozycji.

Z prawej strony znajduje się czajnik o zaokrąglonym korpusie, zakrzywionym dziobie i szerokim uchwie. Jego powierzchnia łączy biel, szarość, czerń, niebieski, różowy i drobne czerwone akcenty. Nakładka na pokrywce jest zakończona okrągłym gałką, a ogólny kontur wyróżnia się na tle ciemnego tła. Czajnik zdaje się spoczywać na małej owalnej tacy, która wprowadza delikatny różowo-niebieskawy akcent.

Dziób czajnika skierowany jest w lewo, tworząc więź wizualną z misą na owoce. Jego krzywizna zdaje się wskazywać ku liściom i owocom, jakby oboje utrzymywali cichą rozmowę. Uchwyt, po prawej, ma kształt kąty i solidność. Kontrast między zakrzywionym dziobem a geometrycznym uchwytom nadaje przedmiotowi dynamikę.

Powierzchnia czajnika zawiera pionowe linie, nieregularne kontury i drobne strefy koloru, sugerujące refleksy wynikające z pobliskich elementów. Niektóre odcienie niebieskie i fioletowe łączą się z liniami stołu, podczas gdy detale różowe przypominają owoce. To chromatyczne powtórzenie integruje czajnik ze sceną i zapobiega jego izolowaniu.

Nad czajnikiem, w prawym górnym rogu, rozciąga się podłużny przedmiot w kolorze beżu o zaokrąglonej formie. Przebity jest przez ciemne pionowe i poziome linie, otoczony cienką niebieską wstęgą i kilkoma czarnymi punktami. Jego prawy koniec ma czerwone i jasne pasy. Może przypominać deskę, przyrząd, tacy lub jakiś domowy utensyl położony na podwyższonej powierzchni.

Tło tej strefy jest głęboko ciemne i przybiera krągłą formę, która otacza wyższy obiekt i czajnik. Ta ogromna czarna masa tworzy rodzaj wizualnego łuku, który koncentruje uwagę na jasnych elementach. Jednocześnie prowadzi dialog z ciemnym blokiem po lewej, zamykając kompozycję po obu krańcach.

Na dole po prawej pojawiają się różne jasne i ciemne kształty na sobie nałożone. Jeden z nich, wydłużony i biały, przypomina nóż lub przyrząd stołowy ustawiony pod kątem diagonalnym. W pobliżu widoczne są beżowe, czarne i brązowe powierzchnie, które mogą odpowiadać talerzom, kartkom papieru, szufladom lub fragmentom mebli. Ich rozmieszczenie wprowadza wrażenie domowej aktywności i przedmiotów zgromadzonych na zwykły stół.

Kompozycja oparta jest na kontraście między krzywiznami a liniami prostymi. Miska, owoce, dziób czajnika i jego pokrywka mają profile zaokrąglone, podczas gdy meble, panele i plany tła konstruowane są z prostokątów i diagonali. Ta opozycja zapewnia równowagę i przekształca pozornie prostą scenę w konstrukcję wizualną pełną relacji.

Również ważny jest kontrast między kolorami ciepłymi a chłodnymi. Czerwienie, pomarańcze, żółcie i brązy dodają ciepła, podczas gdy niebieskie, fiołkowe, zielone i szarości wprowadzają świeżość. Małe jaskrawe akcenty wyraźnie wyróżniają się na dużych, ciemnych powierzchniach. W ten sposób wzrok nieustannie przemieszcza się między owocami, czajnikiem a różnymi przedmiotami otoczenia.

Scena nie przedstawia żadnej postaci ludzkiej, lecz obecność czajnika, miski na owoce i naczyń sugeruje zamieszkaną izbę. Wydaje się, że to stół przygotowany na przerwę, śniadanie lub podwieczorek, chociaż przedmioty pozostają nieruchome i nie pojawia się konkretna akcja. Ta nieobecność ludzi dodaje ciszy i czyni codzienne elementy absolutnymi protagonistami.

Dzieło można interpretować jako refleksję nad pięknem prostych przedmiotów. Czajnik, owoce i zwykły stół zyskują intensywną obecność dzięki swojej aranżacji i relacji między ich formami. Przedmioty wydają się zachowywać pamięć tych, którzy ich używają, przekształcając scenę domową w intymny i lekko tajemniczy obraz.

Ogólnie rzecz biorąc, ten obraz oferuje martwą naturę o wielkiej osobowości, zbudowaną wokół multikolorowej miski na owoce i przezroczystego czajnika, które wyróżniają się na tle wnętrza zdominowanego przez kształty geometryczne i ciemne tony. Różnorodność owoców, liści, naczyń i powierzchni tworzy bogatą i dynamiczną kompozycję, podczas gdy kontrasty między światłem, cieniem, krzywiznami a prostokątami wnoszą równowagę. Dzieło przekazuje intymność, ciszę i odświeżone spojrzenie na piękno ukryte w codziennych przedmiotach."