Keith Haring - Untitled (Tree of Life) - Artestar licensed print - COA

Offsetowa litografia Keitha Haringa (*)
Reprodukcja dzieła „Drzewo życia”, akryl na płótnie stworzone przez Haringa w 1985 roku.
Luksusowa edycja na wysokogatunkowym matowym cyfrowym papierze do konserwacji (250 g/m²)
Zatwierdzony druk przez Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

- Wymiary arkusza: 52 x 62 cm
- Wymiary motywu: 40 x 50 cm
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym archiwum sztuki, dlatego oferowana w stanie nienaruszonym).
- Pochodzenie: Kolekcja prywatna.

Dzieło będzie ostrożnie manipulowane i pakowane w kartonową paczkę wzmocnioną. Przesyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia (UPS DPD DHL FedEx)

Wysyłka będzie dodatkowo objęta ubezpieczeniem transportowym na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem kosztów w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla kupującego.

(*) Keith Haring urodził się w 1958 roku w Reading, Pensylwania, USA.
Dorastał w Kutztown i od najmłodszych lat wykazywał duże zainteresowanie sztuką. Studiował design graficzny w The Ivy School of Professional Art w Pittsburgu, a w wieku 19 lat, będąc już otwarcie gejem, przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie znalazł inspirację w sztuce graffiti i zapisał się do School of Visual Arts, gdzie otrzymał wpływy Keitha Sonnlera i Josepha Kossutha, którzy zachęcali go do kształcenia się jako artysta koncepcyjny po eksperymentowaniu z formą i kolorem.
Haring zwrócił uwagę publiczności w 1980 roku, kiedy zaczął rysować obrazy przypominające kreskówki długopisem w podziemiach Nowego Jorku, a następnie malował kredą białą komiksy na czarnych panelach przeznaczonych do reklamy, co spowodowało kilkakrotne aresztowania.
Jego czyste linie, żywe kolory i aktywne postacie przekazywały silne przesłania o życiu i jedności, a jego wystawy były filmowane przez fotografa Tsenga Kwonga Chiego.
Również w tym okresie zorganizował wystawę w Club 57 i brał udział w pokazie na Times Square, gdzie po raz pierwszy narysował zwierzęta i ludzkie twarze.
Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce w Galerii Tony Shafrazy w 1981 roku, w tym samym roku wziął udział w wystawie Documenta 7 w Kassel, Niemcy.
W 1982 nawiązał przyjaźń z wschodzącymi artystami epoki, takimi jak Kenny Scharf, Madonna i Jean-Michel Basquiat, a także poznał słynnego Andy'ego Warhola.
W 1984 Haring pojechał do Australii i namalował kilka murali w Melbourne i Sydney, a także otrzymał pieniądze za swoje prace od Narodowej Galerii Wiktorii oraz Australian Centre for Contemporary Art.
Odbywał też wizyty i malował w Rio de Janeiro, w Musée d’Art Moderne w Paryżu, w Minneapolis i na Manhattanie.
Nawet w tym czasie zaprojektował różową kurtkę, którą Madonna nosiła podczas interpretacji utworu „Like a Virgin” w programie „Solid Gold”.
W 1985 Muzeum Sztuki Współczesnej w Bordeaux zorganizowało wystawę jego prac, a także wziął udział w Biennale w Paryżu.
W listopadzie tego roku pojawił się na kanale MTV, gdzie malował w programie prowadzonym przez jego przyjaciela Nicka Rhodesa z grupy Duran Duran.
W 1986 malował murale w Amsterdamie, Paryżu, Phoenix i Berlinie, a także namalował ciało Grace Jones do teledysku do piosenki „I’m Not Perfect” i otworzył sklep, aby sprzedawać swoje prace na SOHO.
Do tego czasu jego prace zaczęły odzwierciedlać problemy społeczno-polityczne epoki, takie jak antyapartheid, AIDS i narkotyki.
Tworzył także dzieła sztuki pop dla marek takich jak Absolut Vodka, Lucky Strike i Coca-Cola, a nawet zaprojektował okładkę charytatywnego albumu „A Very Special Christmas”, na którym była zaangażowana jego przyjaciółka Madonna.
W 1988 został wpisany na elitarne listy artystów, których prace pojawiły się na etykietach win Chateau Mouton Rothschild, a tego samego roku zdiagnozowano u niego AIDS, dlatego w kolejnym roku otworzył Fundację Keith Haring, która miała na celu walkę z problemami społecznymi związanymi z tą chorobą oraz upowszechnianie pracy artysty poprzez wystawy, publikacje i licencje jego prac.
W czerwcu 1989 malował swoją ostatnią publiczną pracę na ścianie w klasztorze kościoła św. Antoniego w Pizie. Dzieło to nosi tytuł „Tuttomondo”.
Keith Haring zmarł 16 lutego 1990 roku, w wieku 32 lat, ofiarą AIDS.

(**) O skalę i ambicję epicką Drzewo życia (1985) zostało stworzone na czubku tragicznie krótkiego, lecz intensywnie dynamicznego życia i kariery Keitha Haringa. Mając wysokość ponad trzy metry i pół, Drzewo życia przyjmuje niemal biblijne proporcje w przedstawieniu tej sceny fantastycznej. Fuzja punka i popu, Haring wprowadza współczesną energię w to zdecydowanie miejskie święto, które łączy ustalone tematy religijne i historyczne odniesienia do sztuki tradycyjnej z jego charakterystyczną kulturą sztuki ulicznej współczesnej. Z gałęzi zwracających skręty wydobywa się mnóstwo życia w postaci tańczących ciał, niczym eksplozja wiedzy. Pod drzewem stoją cztery żółte, cętkowane postacie, całkowicie uformowane, wywyższają się w uniesieniu. Oszczędna linia, zielone gałęzie, błyszczące jak blask dnia, zdają się drgać przeciwko fuksji w karnawałowej grze wzorców rytmicznych. „Widzisz, kiedy maluję, to doświadczenie, które w najlepszym momencie przekracza rzeczywistość”, powiedział Haring, wyjaśniając, że ta wymiarność odzwierciedlała także jego stan umysłu podczas pracy. «Kiedy to działa, przenosisz się w inne miejsce, łączysz się z rzeczami całkowicie uniwersalnymi, z całkowitą świadomością, znacznie wykraczającą poza twoje ego i własne istnienie. O to chodzi» (K. Haring, cytowane w D. Sheff, „Keith Haring: An Intimate Conversation”, w Rolling Stone, sierpień 1989, reprodukowane na www.haring.com [stan na 25 maja 2014]). „Drzewo życia” gościło w Ludwig Forum für Internationale Kunst w Aachen, w Museum für Neue Kunst w Karlsruhe, w Museum Boijmans Van Beuningen w Rotterdamie, w Triennale w Mediolanie oraz w Dexia Banque Internationale de Luxembourg.