René Magritte (1898-1967) - Souvenir de voyage





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 143038
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte, Souvenir de voyage, litografia w limitowanej edycji na vellumie BFK Rives (44 x 30 cm) z podpisem na płycie, wyprodukowana w Belgii w latach 2000–2010 i sprzedawana przez właściciela lub sprzedawcę, przedstawiająca portret w surrealistycznym stylu.
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898–1967), (d’apres) -odręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 300 egzemplarzy, podpisana drukiem
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez pieczęć blind, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 44×30 cm.
René Magritte, wybitny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu ze względu na swoje elementy wizualne, ze względu na uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tej urzekającej kompozycji okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny.
Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz zostaje skonfrontowany z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż za szyba okna.
Ta bryła nie opiera się na niczym; po prostu unosi się na środku widoku.
Nad i wokół tej zagadkowej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a jednocześnie sennej jakości Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności.
Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj ukazuje niemożliwą wizję.
Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeciwstawia się grawitacji i naturalnemu kontekstowi.
Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju poprzez bycie częścią tego dziwacznego tableau.
Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, by kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone i sama istota reprezentacji.
René Magritte (1898–1967), (d’apres) -odręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Numerowana / 300 egzemplarzy, podpisana drukiem
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez pieczęć blind, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 44×30 cm.
René Magritte, wybitny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu ze względu na swoje elementy wizualne, ze względu na uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tej urzekającej kompozycji okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny.
Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz zostaje skonfrontowany z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się zawieszony tuż za szyba okna.
Ta bryła nie opiera się na niczym; po prostu unosi się na środku widoku.
Nad i wokół tej zagadkowej kuli stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a jednocześnie sennej jakości Magritte’a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności.
Okno, zwykle będące portalem do rzeczywistości, tutaj ukazuje niemożliwą wizję.
Kula, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeciwstawia się grawitacji i naturalnemu kontekstowi.
Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju poprzez bycie częścią tego dziwacznego tableau.
Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, by kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone i sama istota reprezentacji.

