Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*)

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do ilustrowania księgi wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić tylko samemu), napisaną przez Tristana Tzary w 1947 roku.
Wydana przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na papierze vellum bawełnianym o wysokiej gramaturze (250 g).
Podpisana na matrice.
Pieczęć wydawcy i Spadkobierców Miró na odwrocie kartki.
W zestawie Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Wydanie: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym segregatorze sztuki, dlatego pozostaje w doskonałym stanie).

Dzieło zostanie starannie obsłużone i zapakowane w płaski karton wzmocniony. Wysyłka będzie potraktowana jako przesyłka z potwierdzeniem nadania i z numerem śledzenia.

Wysyłka będzie objęta również pełnym ubezpieczeniem na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Był na Akademii La Llotja przeciwko woli rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art Francesca Galí i poznał fawistów oraz kubistów. Jego pejzaże emocjonalne, które kształtowały go jako osobę i artystę, są zasadniczo związane z Mont-roig, Paryżem, Majorką, a później Nowym Jorkiem i Japonią. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego rozgardiaszu, które on przeżywa w Paryżu, gdzie przeprowadził się w dwudziestych latach wraz z poetami surrealistycznymi i najaktywniejszymi artystami swoich czasów. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusia i Giacomettiego i wystawiał razem z Dalím, Tanguym, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach poświęconych dadaizmowi i surrealizmowi.
Impuls ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró opuści ojczysty kraj i osiedli się w Palmie na Majorce, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o jakim zawsze marzył. Skupił się na pracy nad rzeźbami i ceramiką, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a następnie na Majorce, będzie decydujące dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennego użytku oraz otoczeniem naturalnym staną się tłem dla części jego badań technicznych i formality. Miró unikał akademickiego formalizmu, poszukując nieustannie prac całkowicie globalnej i czystej, niezwiązałej z żadnym konkretnym ruchem. Zawarte w formach i publicznych przejawach, jest to poprzez czyn plastyczny, gdzie Joan Miró ukazuje swoją buntowniczość i ogromną wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne wokół niego. Ten kontrast sił skłoni go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i bezkształtne Miró, rysowane bezpośrednio w kamieniu przy bardzo nielicznych szkicach przygotowawczych, mają twórczy impet wierszy Tzary o charakterze losowości.
Wersja oryginalna była w gestii Maeght Editeur i składała się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 było kolorowych, z czego 18 to hors-texte."