Claus Bertermann (1965) - Madonnina

Artysta: Claus Bertermann

OFICJALNA STRONA INTERNETOWA: www.bertermann.art

Claus Bertermann to międzynarodowo ugruntowany artysta współczesny, którego profil rynkowy wspierany jest przez międzynarodowe organy rynku oraz wyjątkowe wyniki na rynku wtórnym. Znany z potężnych, dużych formatów abstrakcyjnych prac, Bertermann konsekwentnie utrzymuje wysokie ceny w najprestiżowniejszych domach aukcyjnych świata. Jego najwyższe zrealizowane ceny to €18,900 na Paris (Retro Zen) w C. h. r. i. s. t. i. e´s, €15,240 na Cologne (F5TP#CB) w S. o. t. h. e. b. y´s, i €15,120 na Paris (Whispershade) w C. h. r. i. s. t. i. e´s. Z dodatkowymi udanymi sprzedażami w V. a. n. H. a. m, A. r. t. c. u. r. i. a. l, T. a. j. a. n i D. o. r. o. t. h. e. u. m, praca Bertermanna stanowi potwierdzoną wartość dla poważnych kolekcjonerów na całym świecie.

Nowy ekspresjonistyczny cykl kontynuuje swoją drogę

Z tytułem magistra architektury (TU München), Bertermann pierwotnie zyskał globalne rozgłos dzięki swojej technice „warstw architektonicznych” — warstwowaniu i zarysowywaniu farby olejnej w celu budowania głębi przestrzeni. W 2026 roku otworzył radykalnie nowy rozdział: postaci figuralne malowane techniką wet-in-wet dużymi pędzlami, prowadzone przez malarzy niemieckiego ekspresjonizmu — zniekształcone perspektywy i potęgujące się, emocjonalnie nasycone kolory. „Madonnina” należy do tego cyklu i zabiera go dalej, niż seria dotąd poszła: do czcicielskiej postaci spotkanej przy drodze we Włoszech oraz do kwestii skali. Olejna kredka prowadzi rysunek — żółte i szare kontury biegnące przez czerwony płaszcz, czarne ślady składające dłonie.

Międzynarodowy ślad artystyczny

Z ponad 1000 prac dużego formatu w prywatnych i instytucjonalnych kolekcjach na całym świecie — w tym monumentalny tryptyk na alma mater, Technische Universität w Monachium — Bertermann nadal łączy rdzeń struktury z intuicyjną wolnością. Ta oferta Catawiki stanowi rzadką okazję nabycia kluczowego dzieła z ekscytującego, nowego cyklu autorstwa artysty z ugruntowanym międzynarodowym rekordem aukcyjnym.

Kluczowe szczegóły dla kolekcjonerów

– Tytuł: Madonnina
– Rok: 2026
– Wymiary (W x H): 130 x 180 cm (51 × 71 cali)
– Medium: Akryl i kredka olejna na płótnie
– Podpisany przez artystę z przodu i z tyłu
– Oryginalne, unikatowe dzieło - WYKONANE PRZEZ PRAWDZIWĄ OSOBĘ, NIE PRZEZ AI.
– Wysyłane zwinięte, bez ramy

Co czyni to dzieło wyjątkowym
Przemierzaj Włochy wystarczająco długo, a przestaniesz je zauważać — i właśnie wtedy zacznie na siebie działać. Nisza w murze na zakręcie drogi. W niej Madonna na długość przedramienia — uszkodzona, przerysowana przez dziadkową rękę w kolorach, na które żaden komitet nie wyraziłby zgody, plastikowy kwiat przed nią, żarówka na przewodzie nad nią. Nazywana „madonniną”: zdrobnienie. Mała Madonna. Włoskie nadaje jej krótka nazwę tak, jak nadajesz komuś bliskiemu nieco imię.

Bertermann zobaczył jedną z nich i namalował ją o wymiarach 130 na 180 centymetrów.

To odwrotność tej jedynej pracy. Postać mieszcząca się w dwóch złączonych dłoniach otrzymuje ścianę muzealną. Siedzi frontalnie, nieruchomo, jej mantle otwiera się na niemal całą szerokość płótna w czerwieni, która zachowuje się jak pogoda, jej spódnice rozprzestrzeniają się aż po krawędzie. Za nią wznoszą się dwie ciemne łukowate formy przypominające nisze lub portale kapliczki przydrożnej. Teraz jednak Madonna dorosła do nich i cofnęły się w cień; biała podstawa za nią stała się tak samo otwarta jak niebo.

Trzyma dłonie złożone. To część, od której trudno odejść. Wszystko wokół niej zostało odpuszczone — kolory płyną kolorami, pomarańczowy przecina zielony, kredka olejna rozdziera żółte linie przez czerwone jak deszcz na szybie — i w samym centrum tego ruchu dwie małe dłonie pozostają spokojnie złożone, jedna na drugiej, tak jak dłonie składały się przed tymi niszami od czterystu lat przez ludzi, którzy nie byli pewni, czy ktoś ich słucha, i mimo to to robili.

Tytuł jest zdrobnieniem; samo malowidło nie jest. Ktoś w wiosce ciągle zmienia te kwiaty. Nikt ich nigdy nie widzi, jak to robią. To obraz o tym, ile serca mieści się w czymś bardzo małym — i o tym, co się dzieje, gdy malarz odmawia pozostawić to małe.

Dlaczego warto taką cenę zapłacić
To duże, muzealne malarstwo (130 x 180 cm) w orientacji poziomej z cyklu ekspresjonistycznego Bertermanna z 2026 roku — ciało prac, w którym międzynarodowo kolekcjonowany artysta wyraźnie zmienił kierunek. Dla kolekcjonerów prace z roku otwierającego nowy cykl mają istotny znak pochodzenia: to słownik, do którego wszystko później będzie odnosić porównanie.

Technicznie płótno łączy dwa języki figuratywnej praktyki Bertermanna w jednym polu. Mantle, spódnice, cały ruchliwy biało-szary grunt malowany techniką wet-in-wet dużymi pędzlami, kolory wyciekające na siebie, gdy farba nadal żyje. Na tym płynnym podłożu kredka olejna wykonuje rysunek: żółte i szare linie, które przebijają przez czerwony, czarny kontur złożonych dłoni, delikatny biały zarys w dolnym lewym rogu, podpis w dolnym prawym rogu. Wolność poniżej, precyzja powyżej — architektoniczna instynktura do struktury nosząca apetyt ekspresjonistyczny na kolor.

„Madonnina” robi także coś rzadkiego w sztuce współczesnej: poważnie traktuje temat pobożny bez odrobiny ironii i bez wzywania widza do uwierzenia w cokolwiek. Od razu dominuje na ścianie — pojedyncza frontalna postać na pełnej szerokości krajobrazu — i jest emocjonalnie trwała w sposób, w jaki mniej świadome prace w tym gatunku nie są.

Opis wizualny i stan

Kompozycja koncentruje się na pojedynczej siedzącej postaci kobiecej, przedstawionej przodem i wypełniającej niemal całe płótno. Jej twarz malowana jest blado, oczy w fioletowych konturach, usta ciemnofioletowe, zielono-czerwony cień na policzkach; długie, pomarańczowo-czerwone włosy opadają po obu stronach mocnymi pociągnięciami. Nad głową szeroki rąbek, który czytany jest zarówno jako szeroki kapelusz, jak i halo, malowany w koncentrycznych pasach czerwieni, magenty, zieleni i błękitu.

Z ramion wyglą wa płaszcz karminowy rozciąga się na całą szerokość obrazu, nakładany grubymi pędzlami i przerwany żółtymi, szarymi i białymi liniami kredki olejnej, które ciekną i płyną. Pod nim nosi zieloną suknię, malowaną długimi pionowymi pociągnięciami, posypaną czerwonymi i białymi znakami roślinnymi. W centrum płótna jej dłonie są złożone, jedna na drugiej, narysowane czarną i białą farbą na bladej kolorystyce skóry i osadzone w fioletowym mankiecie. Po prawej dolnej stronie wyłania się kęs różowych, fioletowych i karminowych kwiatów z spódnicy; po lewej dolnej stronie drobne białe zarysy kredką olejną wiją się po zieleni.

Za postacią grunt pozostaje w dużej mierze biały i szary, malowany luźno. W górnym lewym i górnym prawym rogu wznoszą się dwie ciemne łukowe formy — szare, czarne i zielone, przerysowane czarnymi liniami siatki i zawieszone czerwienią — odczytywane jako nisze lub portale kapliczki przydrożnej. Kolory pływają i łączą się wyraźnie; perspektywa i anatomia celowo zniekształcone, aby priorytetować ciężar emocjonalny nad realizm. Praca podpisana w dolnym prawym rogu.

Praca nie jest oprawiona i nie jest naciągnięta. Stan doskonały. Wszelkie nierówności powierzchni są celowe i integralne z procesem artysty.

Tło / kontekst artystyczny

Claus Bertermann pracuje w ramach współczesnego ekspresyjnego malarstwa figuratywnego, koncentrując się na stanie bycia, a nie jedynie na przedstawieniu. W swoim cyklu z 2026 roku umiejscowił postać ludzką w otoczeniu przepełnionych kolorów, czerpiąc bezpośrednio z dziedzictwa niemieckiego ekspresjonizmu: zniekształconą perspektywę, podniesione kolory i powierzchnię celowo płynną.

„Madonnina” wprowadza ten projekt do jednego z najstarszych tematów w Western painting i podchodzi do niego z ulicy, a nie ołtarza. Włoska kapliczka przydrożna — „edicola” — to ludowa sztuka w najdosłowniejszym sensie: utrzymywana przez żadną instytucję, finansowana nikomu, malowana odnowiona ręką, utrzymywana przy życiu przez ludzi, których nigdy nie wymieniono z imienia. Bertermann maluje jej mieszkańca w skali zarezerwowanej dla ich własnych ołtarzy i pozwala kolorom robić to, co kolory wiejskie rzeczywiście robią: zwalczać, jaśnieć, odmawiać powściągliwości. Co pozostaje w centrum, ciche i nieruchome w tym całym hałasie, to para złożonych dłoni.

Praktyczne szczegóły dla nabywców:

Oryginalne, unikatowe dzieło
Acrylic i kredka olejna na płótnie
Wymiary (W x S): 130 x 180 cm (51 × 71 cali)
Podpisane przez artystę z przodu i z tyłu
Certyfikat autentyczności w zestawie
Wysyłane zwinięte (bez ramy lub naciągania)
Profesjonalne pakowanie i wysyłka na cały świat z wykorzystaniem renomowanych firm kurierskich, takich jak UPS.

Płótno zawiera dodatkowy stały biały margines o szerokości około 10 cm (około 4 cale) ze wszystkich stron poza malowaną powierzchnią. Ta krawędź umożliwia profesjonalne ponowne naciągnięcie dzieła na sztandarach muzealnych o głębokości do 6 cm (około 2,4 cala), co daje czystą, bezramową prezentację w galerijnym stylu bez konieczności użycia dekoracyjnej ramy.

Uwaga: dzieło sprzedawane jest bez ramy i bez podkoszul. Profesjonalne naciąganie leży po stronie nabywcy. Obraz wysyłany jest zwinięty z myślą o bezpiecznym międzynarodowym transporcie i elastycznej instalacji zgodnie z preferencjami kupującego.

Dzieło podpisane na obu stronach, z tytułem, rokiem i pełnym imieniem artysty zapisanymi na odwrocie.

Uwaga dotycząca podglądów wnętrz:

Niektóre zdjęcia ukazują malowidło cyfrowo umieszczone w wnętrzu. Te podglądy wnętrz są wizualizacjami AI, stworzone w celu pokazania skali i obecności — nie są fotografiami rzeczywistego dzieła wiszącego w pomieszczeniu. Zarówno proporcje wymiarów, jak i kolory na nich mogą różnić się od oryginału. Odnośniki do wiązania to podane wyżej wymiary (W x S) oraz fotografia studia samego malowidła. Proszę również pamiętać, że kolory mogą wyglądać inaczej w zależności od kalibracji ekranu.