Stefanie Schneider - Pop Art Palm Trees (Californication)

Pop Art Palm Trees (Californication) - 2026

100x100cm,
Wydanie 1/10.
Archivalny C-Print oparty na Polaroidzie.
Certyfikat i etykieta podpisowa.
Numer inwentarzowy artysty #22324.
Niezamontowany.

Ta praca będzie wyprodukowana i wysłana z Europy lub USA, w zależności od Twojej lokalizacji. Brak odpraw celnych dla UE i USA.

Seria Suburbia Stefanie Schneider została sfotografowana na planie filmu "Everything put Together" w reżyserii Marca Forstera.

Podbespołę powiaty (Suburbs) zbiorczo, lub ludzie, którzy w nich mieszkają
Suburb { dzielnica, zwłaszcza jedna mieszkalna, na obrzeżach miasta lub dużego miasteczka }
synonimy [Zewnętrzny brzeg, Obrzeża, Peryferie, Granice, Zewnętrzne obszary, Otoczenie]

...Jednak w kontekście analogii najbliższy kontakt do fotograficznej pracy Schneider jest analogiczny do filmu. Dla wielu jej tytułów czerpie bezpośrednie źródła z kina, w serii fotograficznej jak OK Corral (1999), Vegas (1999), Westworld (1999), Memorial Day (2001), Primary Colours (2001), Suburbia (2004), The Last Picture Show (2005) oraz w innych przykładach. Jej prace obejmują także konkretne obrazy zatytułowane Zabriskie Point, fotografię jej siostry w pomarańczowej peruce. Rzeczywiście roboczy tytuł bieżącej publikacji Stranger Than Paradise pochodzi z filmu Jima Jarmusche’a o tym samym tytule z 1984 roku. Jednakże niebezpiecznie byłoby posuwać to porównanie zbyt daleko, ponieważ jej seria 29 Palms (1999) zapowiada późniejszy tytuł filmu, który pojawił się dopiero w 2002 roku. Co próbuję tu powiedzieć, to fakt, że kino stanowi węzeł kultury amerykańskiej, i nie chodzi o to, że zdjęcia Schneider odnoszą się bezpośrednio do tych filmów (choć w niektórych przypadkach tak), lecz że odwołując się do nich, sięga po tę samą kulturę amerykańską, która jest opróżniana i poddawana krytyce przez jej photo-novels. Krótko mówiąc, jej narracje wizualne można by uznać, że zdejmują z filmów stereotypowe motywy Hollywood, które wielu z nich posiada. Rzeczywiście, filmy, które ją najbardziej zainspirowały, to te, które w podobny sposób dekonstrukują te same sentymentalne i coraz bardziej kiczowate „Amerykańskie Marzenie” rozpowszechniane przez Hollywood. Należą do nich filmy takie jak Blue Velvet (1986) Davida Lyncha, Wild at Heart (1990), The Lost Highway (1997), The Last Seduction (1994) Johna Dahla, czy Thelma and Louise Ridleya Scotta z całą galerią kultowych motywów girl-power oraz typowych stereotypów Bonnie i Clyde’a. Służą jednak jedynie jako tło, rodzaj ogólnego tableau, z którego Schneider może czerpać ludzkie i abstrakcyjne elementy, ponieważ jako filmy komercyjne nie są produktem samego przypadku. Pomimo tej obserwacji jasne jest również, że dekonsturkcje płciowe, które postaci w tych filmach tak często przedstawiają, mianowicie aktywną rolę kobiet obdarzonych wolną i autonomiczną seksualnością (nawet ofiara przemieniona w upadłego wampa), często znajdują rezonans w zachowaniach występujących w fotografiach Schneider i sekwencjach DVD; to to samo poczucie seksualnej autonomii, które Stefanie Schneider posiada i z którym osobiście się identyfikuje..."

(Mark Gisbourne, Stranger than Paradise)