VANTA - Veil XVII

Veil

Veil to seria obrazów eksplorująca próg, w którym postać zaczyna się rozpuszczać w światło — portrety, w których twarz jest złagodzona niemal aż do niepoznania, rysy rozluźnione w ciche pole tonu, podczas gdy włosy, ramiona i ubranie zachowują wystarczającą formę, by sugerować obecność. Każde dzieło siedzi gdzieś między portretem a atmosferą, jakby model był oglądany przez oddech na szkle, lub trzymany w momencie tuż przed tym, jak pamięć ostrzy się w wyraźny obraz.

Seria czerpie z wygładzonych, foto-płócien Gerharda Richta — szczególnie z miękkości Betty i jego portretowej pracy — a także z cichych, spektralnych postaci Luc Tuymansa, atmosferycznych portretów Marlene Dumas, zamglonej intymności Michaëla Borremansa i rozmytej, niemal fotograficznej miękkości wnętrz Vilhelma Hammershøiego. W tle słychać także coś z powolnych, świetlistych video-portretów Billa Violі — wspólne zainteresowanie ludzką obecnością uchwyconą na granicy widzialności.

Veil kontynuuje zainteresowanie przewijające się przez moje wcześniejsze serie gradientu i światła — First Light, Aura, Lumen, Flare — gdzie kolor i radiacja były przedmiotem, tu ta sama miękka luminescencja skierowana jest ku postaci, a twarz staje się innym źródłem światła.

Każde malowidło zaczyna się od fotografii. Obraz jest przetwarzany cyfrowo, zakres kolorów stopniowo ograniczany, aż pozostanie tylko kilka tonów — uproszczona, niemal wektorowa wersja oryginału, w której postać została sprowadzona do małej terminologii płaskich pól koloru. Ten zredukowany obraz staje się roboczym planem. Jest projekcjonowany na płótno, pola są starannie obrysowywane, a każda bryła wypełniana ręcznie farbą akrylową na bawełnie — dodawane są niezwykle cienkie, retarderowe płyny, aby opóźnić proces schnięcia, warstwowe przejścia budujące tony stopniowo. Gdy płaskie pola są na miejscu, powierzchnia jest dalej pracowana: szczotkowana, miękka i rozmyta przez wiele cierpliwych, prawie przezroczystych warstw, z dodatkowymi przejściami nakładanymi aerografem tam, gdzie przejścia muszą stać się naprawdę bezmasowe.

Rozmycie nie jest używane jako efekt, lecz malowane, każde miękkie krawędzie powstają w wyniku powolnej ponownej pracy, wyciągania kształtów ledwo wchodzących w ostrość i wyłączających się z niej. Ochronny lakier wykańcza każde dzieło, pogłębiając powierzchnię i pozwalając, by postać chwilę cofnęła się w nią.

Veil to seria o miękkości obecności — o tym, jak twarz może zsuwać się w kierunku jasności i z powrotem, oraz o cichej przestrzeni między widzeniem kogoś a jedynie wyczuwaniem, że tam jest.

Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalne opakowanie, zwinięte w tubę). Można je łatwo ponownie naciągnąć przez profesjonalistę lub samodzielnie; to także tańsze od wyższego kosztu wysyłki, gdy obrazy są wysyłane naciągnięte.

Wymiary podane to wymiary obrazu naciągniętego i zamontowanego na ramie (rzeczywiste wymiary płótna są większe, aby umożliwić montaż na ramie o grubości 2–4 cm).

Skutek:
Dane dotyczące procesu zamieszczone w ofercie pokazują studia i prace w trakcie tworzenia, a także zbliżenia zdjęć ukazujących strukturę płótna.