Du Jardin Karel (1622 Ca./ 1678) - Grazing Calf






Spędził pięć lat jako ekspert ds. sztuki klasycznej i trzy lata jako komisarz-priseur.
€ 4 | ||
|---|---|---|
€ 3 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142947
Doskonała ocena na Trustpilot.
Karel Du Jardin (1622–1678), Grazing Calf, akwaforta na grubym papierze, holenderska rycina z XVII wieku, 115 × 140 mm, podpisana na płycie, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
Typ: Acquaforte, puntasecca i/o bulino;
Supporto: Carta pesante:
Stato: Ottima inchiostratura in bianco e nero, buono stato di conservazione con lievi tracce di fioriture e bruniture;
stampa con margini ristretti, segni di usura, segni di colla/applicazione su carta, gora di acqua in alto, il tutto come da foto;
Spedizione: ASSICURATA corriere BARTOLINI/DPD, deklarare eventuali danneggiamenti all'atto del ritiro;
Provenienza: Provenienza collezione privata;
Karel Dujardin (1622–1678) był jednym z najbardziej wszechstronnych i błyskotliwych artystów Złotego Wieku holenderskiego. Choć nigdy całkowicie nie porzucił swych korzeni niderlandzkich, słynny jest przede wszystkim jako członek Bambocciantów, grupy malarzy (często działających w Rzymie), którzy przedstawiali sceny codziennego życia ludowego i wiejskiego w ciepłym i śródziemnomorskim świetle.
Oto kluczowe punkty, które warto poznać o jego twórczości:
"Styl italianizujący": Po młodzieńczej podróży po Włoszech jego styl uległ drastycznej zmianie. Zaczął malować pejzaże wypełnione złocistym światłem, pasterzami, ruinami klasycznymi i zwierzętami, łącząc niderlandzki realizm z idylliczną atmosferą włoskiej wsi.
Mistrz zwierząt: Jak w dziele, które udostępniłeś, Dujardin miał niezwykłą zdolność portretowania zwierząt (krów, owiec, osłów i świń) nie jako zwykłe dekoracje, lecz z godnością i niemal „psychologiczną” realistyką.
Bardzo dobre kute w dębie: Oprócz malarstwa, wyprodukował około 50 akwafort. Jego druki są niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów ze względu na czystość kreski i zdolność oddania skomplikowanych faktur (jak sierść zwierząt, czy kora drzew) przy użyciu nielicznego, precyzyjnego rysunku.
Ciekawostka: Jego pseudonim wśród malarzy flamandzkich w Rzymie brzmiał „Boccabarile” z powodu przypuszczalnego skłonienia do picia i żywiołowego stylu życia Bractwa Bentvueghels. Poza pejzażami z powodzeniem zajmował się także eleganckimi portretami i wielkimi kompozycjami historycznymi lub religijnymi, demonstrując techniczną biegłość niezwykłą jak na epokę.
Historie sprzedawców
Typ: Acquaforte, puntasecca i/o bulino;
Supporto: Carta pesante:
Stato: Ottima inchiostratura in bianco e nero, buono stato di conservazione con lievi tracce di fioriture e bruniture;
stampa con margini ristretti, segni di usura, segni di colla/applicazione su carta, gora di acqua in alto, il tutto come da foto;
Spedizione: ASSICURATA corriere BARTOLINI/DPD, deklarare eventuali danneggiamenti all'atto del ritiro;
Provenienza: Provenienza collezione privata;
Karel Dujardin (1622–1678) był jednym z najbardziej wszechstronnych i błyskotliwych artystów Złotego Wieku holenderskiego. Choć nigdy całkowicie nie porzucił swych korzeni niderlandzkich, słynny jest przede wszystkim jako członek Bambocciantów, grupy malarzy (często działających w Rzymie), którzy przedstawiali sceny codziennego życia ludowego i wiejskiego w ciepłym i śródziemnomorskim świetle.
Oto kluczowe punkty, które warto poznać o jego twórczości:
"Styl italianizujący": Po młodzieńczej podróży po Włoszech jego styl uległ drastycznej zmianie. Zaczął malować pejzaże wypełnione złocistym światłem, pasterzami, ruinami klasycznymi i zwierzętami, łącząc niderlandzki realizm z idylliczną atmosferą włoskiej wsi.
Mistrz zwierząt: Jak w dziele, które udostępniłeś, Dujardin miał niezwykłą zdolność portretowania zwierząt (krów, owiec, osłów i świń) nie jako zwykłe dekoracje, lecz z godnością i niemal „psychologiczną” realistyką.
Bardzo dobre kute w dębie: Oprócz malarstwa, wyprodukował około 50 akwafort. Jego druki są niezwykle poszukiwane przez kolekcjonerów ze względu na czystość kreski i zdolność oddania skomplikowanych faktur (jak sierść zwierząt, czy kora drzew) przy użyciu nielicznego, precyzyjnego rysunku.
Ciekawostka: Jego pseudonim wśród malarzy flamandzkich w Rzymie brzmiał „Boccabarile” z powodu przypuszczalnego skłonienia do picia i żywiołowego stylu życia Bractwa Bentvueghels. Poza pejzażami z powodzeniem zajmował się także eleganckimi portretami i wielkimi kompozycjami historycznymi lub religijnymi, demonstrując techniczną biegłość niezwykłą jak na epokę.
